loading...

novinblog

بازدید : 90
پنجشنبه 3 خرداد 1403 زمان : 23:09

  • ثبت شرکت

مطابق ماده 1 قانون ثبت شرکتها ، شرکتی ایرانی محسوب می گردد که در ایران تشکیل و مرکز اصلی آن در ایران باشد.
قانون تجارت در ماده 220 مقرر می دارد : " هر شرکت ایرانی که فعلاَ وجود داشته یا در آتیه تشکیل شود و با اشتغال به امور تجارتی خود را به صورت یکی از شرکت های مذکور در این قانون در نیاورد و مطابق مقررات مربوط به آن شرکت عمل ننماید شرکت تضامنی محسوب شده و احکام راجع به شرکت های تضامنی در مورد آن اجرا می گردد."
هر شرکت تجاری ایرانی مذکور در این قانون که بر طبق قانون ثبت شرکت ها مصوب خرداد ماه 1310 مکلف به ثبت است باید در کلیه اسناد و صورت حساب ها و اعلانات و نشریات خطی یا چاپی خود در ایران تصریح نماید که در تحت چه نمره در ایران به ثبت رسیده است.
مرجع ثبت شرکت ها در تهران " اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی " و در خارج از آن اداره ثبت اسناد ، مرکز اصلی شرکت است که دفتر مخصوصی برای این کار در نظر گرفته شده است. تقاضای ثبت شرکت باید توسط مدیران شرکت به عمل آید.
برای ثبت شرکت اظهارنامه تقاضای ثبت و تقاضانامه ثبت شرکت باید بر اساس قانون و آیین ثبت شرکت تقدیم گردد و برای انجام این امر اوراق چاپی مخصوص به وسیله اداره ثبت شرکت ها تهیه و تنظیم شده که متقاضی ثبت شرکت آن ها را در دو نسخه تنظیم و تسلیم مرجع ثبت می نماید.
بر اساس ماده 196 ق.ت اسناد و نوشتجاتی که برای ثبت شرکت لازم است و در نظامنامه وزارت عدلیه معین شده است به شرح ذیل می باشد:
1-شرکت نامه حاوی مشخصات شرکت
2-اساسنامه
3-صورت جلسه مجمع عمومی
4-صورت جلسه انتخاب مدیران و قبولی آن ها
5-رسید سرمایه
پس از آنکه درخواست ثبت شرکت در دو نسخه با ضمایم تسلیم متصدی ثبت گردید یک نسخه از آن در پرونده ضبط کرده و مندرجات آن را در دفتر مخصوص ثبت شرکت ها به ثبت می رساند و متصدی مزبور نسخه ثانی آن را با قید تاریخ و شماره ثبت پس از امضاء و مهر به متقاضی تسلیم می نماید و متعاقباَ صاحبان امضاء مجاز ، دفتر مخصوص را امضاء می کنند و ثبت در دفتر مزبور مانند ثبت سند در دفترخانه اسناد رسمی است زیرا به موجب ماده 5 اصلاح آیین نامه ثبت شرکت ها ، اداره ثبت شرکت ها در تهران و اداره ثبت شرکت در شهرستان ها در ثبت شرکت نامه قایم مقام دفتر خانه های رسمی می باشند.
مطابق ماده 197 ق.ت در ظرف ماه اول تشکیل هر شرکت ، خلاصه شرکت نامه و منضمات آن طبق آیین نامه وزارت دادگستری اعلان خواهد شد و مطابق ماده 198 اگر پس از گذشت یک ماه مراجعه برای ثبت صورت نگرفت هر ذینفعی می تواند به دادگاه مراجعه و ابطال عملیات شرکت را بعد از یک ماه تقاضا نماید.
هر وقت تصمیمی برای تغییر اساسنامه ، تمدید مدت شرکت یا انحلال شرکت و تعیین کیفیت ، تفریق حساب یا تبدیل شرکاء یا خروج بعضی از آن ها یا تغییر اسم شرکت ایجاد شود مقررات مربوط به ثبت در مواد 195 و 197 الزامی می باشد.

  • ثبت شعبه شرکت

شعبه شرکت اگر به هنگام تاسیس شرکت معین شده باشد با شرکت اصلی ثبت و آگهی می شود و چنانچه شعبه متعاقباَ تاسیس گردد، تغییرات در شرکت محسوب شده و طبق مقررات تغییر نسبت به ثبت و نشر آن اقدام می شود.ثبت شعبه شرکت در محل شعبه منتشر می شود.

  • شرکت فرعی

گاهی شرکت اصلی مترصد می شود که شرکت دیگری را در درون شرکت مزبور ایجاد نماید و سرمایه آن متعلق به شرکای اصلی باشد .در این موارد مقررات ثبت همانند ثبت شرکت اصلی می باشد و فقط حق الثبت به میزان سرمایه اضافه شده به سرمایه اصلی پرداخت می گردد.

بازدید : 131
پنجشنبه 3 خرداد 1403 زمان : 23:08

ثبت شرکت یکی از فعالیت هایی است که می تواند به شرکت اعتباری ببخشد که هیچ گاه آن را تجربه نکرده است. برای ثبت شرکت در ایران ما نیاز به اطلاعاتی کامل و دقیق داریم که بتوان با استفاده از آنها، آشنایی کامل از ثبت شرکت در کشور ایران داشته باشیم. اطلاعاتی از قبیل انواع شرکت های تجاری با مشخصات کامل، قوانین و آیین نامه هایی که برای ثبت شرکتها وجود دارد که باید مراحل قانونی آن بی نقص و کامل انجام شود. در ادامه تمام این مشخصات و قوانین را به صورت کامل و دقیق بررسی می کنیم.

در حقوق ایران نخستین قانون تجاری که در آن از شرکت های تجاری بحث شده قانون 25 دلو 1303 می باشد.بعد از آن قوانین 12 فروردین و 12 خرداد 1304 شمسی به تصویب رسید.اما نخستین قانونی که اولین بار در خصوص شرکت های تجاری وضع شد قانون مصوب 3/2/1311 است که از آن زمان تاکنون قانون تجارت ایران می باشد.

مرجع ثبت شرکت ها در تهران"اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی" و برای خارج از آن اداره ثبت اسناد، مرکز اصلی شرکت است که دفتر مخصوصی برای این کار در نظر گرفته شده است.

چه کسانی می توانند در ایران شرکت ثبت کنند؟

برای ثبت شرکت در ایران مانند تمام کشور های دیگر، شرایط خاصی وجود دارد. در کشور ایران هم برای ثبت شرکت قوانین و شرایط ویژه ای در نظر گرفته شده است.

به موجب قوانین ایران،کسانی که می توانند در ایران شرکت ثبت نمایند به شرح ذیل می باشند:

1.کلیه ی اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از ایرانی و خارجی می توانند در ایران شرکت ثبت نمایند. این افراد با استفاده از علم و تجربیات خود در سرمایه گذاری برای سود و منفعت بیشتر شرکت ثبت می کنند.

2.دارا بودن سوء پیشینه اشخاص مانعی جهت ثبت شرکت نیست فقط نمی توانند جزء هیئت مدیره،مدیر عامل و یا بازرسین شرکت باشند.

3. طبق قوانین کشور ایران، هر شرکتی که در ایران تاسیس شود، ایرانی به حساب می آید. اشخاص خارجی می توانند بدون شریک ایرانی به صورت مالکیت 100% در ایران شرکت ثبت نمایند. سرمایه گذار خارجی می تواند به هر مقدار که بخواهد و توان داشته باشد، سهام بخرد و هیچ مشکلی از این قبیل وجود نخواهد داشت.

4.چند شرکت با هم می توانند بدون وجود اشخاص حقیقی شرکت مستقلی ثبت نمایند.(Joint Venture) به منظور ایجاد اشتغال در ایران،سعی شده است تا این روند در ایران راحت طی گردد. (مدارک لازم گواهی ثبت شرکت+ کپی مدارک هویتی نمایندگان آن ها)

انواع شرکت های تجاری و تمام ویژگی آن در ایران

قبل از بررسی انواع شرکت های تجاری به تعریف آن می پردازیم. به فعالیت های تجاری و کسب درآمدی که سود بیشتری به همراه دارد، شرکت های تجاری گفته می شود. شرکت های تجاری در قوانین متفاوت با دیگر شرکت ها، انواع مختلفی دارد.

طبق ماده ی 20 قانون تجارت جمهوری اسلامی ایران ، شرکت های تجاری بر 7 قسم است :

1.شرکت سهامی
2.شرکت با مسئولیت محدود
3.شرکت تضامنی
4.شرکت مختلط غیر سهامی
5.شرکت مختلط سهامی
6.شرکت نسبی
7.شرکت تعاونی تولید و مصرف

  • مشخصات و ویژگی های هر یک از شرکت های تجاری فوق در ایران به طور اجمالی به شرح ذیل می باشد:

1-شرکت سهامی عام:

شرکت های سهامی عام از اهمیت ویژه ای در زمینه اقتصادی و اجتماعی برخوردار اند. این نوع شرکت در مقایسه با دیگر شرکت ها از لحاظ کیفی، تاثیر اقتصادی بالایی می گذارد.

همانگونه که از نام این شرکت پیداست، بیش از نصف سهام شرکت های عام در دست مردم است. حداقل شرکا در شرکت سهامی عام 5 نفر است. حداقل سرمایه پانصد هزار تومان و حداقل هیات مدیره یا مدیران 5 نفر و مسئولیت شرکا به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک می باشد.

2-شرکت سهامی خاص

یکی دیگر از شرکت های تجاری، شرکت سهامی خاص است. هر یک از سهامداران این شرکت، مسئولیتی اندازه مبلغ سرمایه گذاری دارند؛ یعنی به فرض مثال اگر این شرکت بدهی بالایی به بار آورد، سهامداران آن هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارند که از اموال شخصی خود آن را بپردازد.

حداقل شرکا در شرکت سهامی خاص 3 نفر است. حداقل سرمایه صد هزار تومان و حداقل هیات مدیره یا مدیران 3 نفر و مسئولیت شرکا به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک می باشد.

3-شرکت با مسئولیت محدود

حداقل شرکا در شرکت سهامی خاص 2 نفر است. برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد و حداقل هیات مدیره یا مدیران 1 نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا به میزان سهم الشرکه هر شریک می باشد.

4-شرکت تضامنی:

در شرکت تضامنی حداقل شرکا 2 نفر است، برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد،حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا نامحدود است و هر شریک مسئولیت کامل دارد.

5-شرکت نسبی

حداقل شرکا در شرکت نسبی 2 نفر است. برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد و حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا به نسبت سهم الشرکه هر شریک می باشد.

6-شرکت مختلط سهامی

در شرکت مختلط سهامی حداقل شرکا 2 نفر است، برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد. حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکای ضامن نامحدود و شرکای سهامی به میزان مبلغ اسمی هر شریک می باشد.

7-شرکت مختلط غیر سهامی

در شرکت مختلط غیر سهامی حداقل شرکا 2 نفر است، برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد. حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکای ضامن نامحدود و شرکای غیرسهامی به میزان سهم الشرکه می باشد.

8-شرکت تعاونی

حداقل شرکا در شرکت تعاونی 7 نفر است. برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد و حداقل هیات مدیره یا مدیران 3 تا 7 نفر و مسئولیت شرکا در صورت سهامی بودن به میزان مبلغ اسمی هر سهامدار و در صورت غیر سهامی بودن با توجه به تراضی شرکا در اساسنامه می باشد.


به موجب ماده 196 قانون تجارت اسناد و نوشتجاتی که برای به ثبت رسانیدن شرکت لازم است در نظامنامه وزارت عدلیه معین شده که به طور خلاصه به شرح ذیل می باشد:

  1. شرکت نامه حاوی مشخصات شرکت
  2. اساسنامه
  3. صورتجلسه مجمع عمومی
  4. صورتجلسه انتخاب هیات مدیره و قبولی آنان
  5. رسید سرمایه

وفق ماده 197 ق.ت که می گوید: "در ظرف ماه اول تشکیل شرکت خلاصه شرکت نامه و منضمات آن طبق نظامنامه وزارت عدلیه اعلان خواهد شد". انتشار ثبت در ظرف ماه اول تشکیل شرکت به انضمام خلاصه ای از شرکت نامه و پیوست های آن منتشر می گردد. صدور آگهی ثبت شرکت در روزنامه ی رسمی، آخرین اقدام جهت ثبت شرکت محسوب می شود.

بر اساس ماده 200 ق.ت ← در هر موقع که تصمیماتی برای تغییر اساسنامه شرکت یا تمدید مدت شرکت زاید بر مدت مقرر یا انحلال شرکت (حتی در مواردی که انحلال بواسطه انقضاء مدت شرکت صورت می گیرد) و تعیین کیفیت تفریق حساب یا تبدیل شرکاء یا خروج بعضی از آن ها از شرکت یا تغییر اسم شرکت اتخاذ می شود مقررات مواد 195-197 لازم الرعایه است. همین ترتیب در موقع هر تصمیمی که نسبت به مورد معین در ماده 79 این قانون اتخاذ شود رعایت خواهد شد.

به عبارت دیگر صورتجلسه تنظیمی در شرکت پس از امضاء به اداره ثبت شرکت ها تسلیم می شود تا به استناد ماده 9 نظامنامه مذکور در موقع تغییر مدیر یا مدیران شرکت،تشریفات ثبت و آگهی صورت پذیرد و مراتب ثبت و منتشر گردد.

بازدید : 82
چهارشنبه 2 خرداد 1403 زمان : 22:17

در ساده ترین تعریف ، حقوق را الزام های ناظر بر روابط اشخاص نامیده اند . هزینه پلمپ دفاتر اشخاص جمع شخص است.
وقتی از شخص صحبت می شود چیزی که به ذهن می رسد اینست که یک فرد انسانی عملی انجام داده یا ترک نموده و غیره.
و موضوع صحبت فردی از افراد جامعه می باشد.زیرا افراد انسان هستند که در جامعه زندگی می کنند و به فعالیت های متعدد می پردازند.لیکن امروزه این فعالیت صرفاَ مخصوص افراد انسان نیست بلکه اشخاص دیگری به حکم قانون می توانند این اعمال را انجام دهند که به آن ها اشخاص حقوقی گفته می شود با این تعریف اشخاص دو نوع می باشند.
اول : اشخاص حقیقی
شخص حقیقی در حقیقت همان فرد انسانی می باشد.این افراد با زنده شدن دارای حقوقی می گردند و در زمان حیات خود آن ها را دارا می باشد که به آن ها اهلیت گفته می شود.در ماده 956 ق.م آمده است که اهلیت برای دارا بودن حقوق با زنده متولد شدن انسان شروع و با مرگ او تمام می شود.اهلیت به دو دسته اهلیت تمتع و اهلیت استیفا تقسیم می گردد.
دوم: اشخاص حقوقی
علاوه بر افراد در جامعه ، اشخاص دیگری هم یافت می شوند که به فعالیت می پردازند مانند گروه ها ، جمعیت ها ، موسسات ، سازمان ها و... به این نوع اشخاص اشخاص حقوقی می گویند، این ها وجود طبیعی ندارند و دارای وجود فرضی و اعتباری می باشند : شخص حقوقی مولود اجتماعی است که به تجویز قانون و از اجتماع دو یا چند شخص حقیقی ایجاد می شود.
این اشخاص دارای حقوق تکالیف و اموالی هستند که به طور کلی از اموال و حقوق و دارایی افرادی که آن را تشکیل می دهند جداست و دارای کلیه حقوق و تکالیفی می باشند که قانون برای اشخاص حقیقی شناخته است مگر آن چه که ملازمه با طبیعت و فطرت و سرشت انسانی دارد و مختص انسان است مانند حقوق و وظایف ابوت و نبوت ( ماده 588 ق.ت )
اشخاص حقوقی مانند اشخاص حقیقی ایجاد می شوند ، زندگی می کنند و روزی حیاتشان خاتمه می یابد، ایجادشان تشکیل و ثبت آن ها، زندگیشان فعالیت آن ها و مرگشان زمان انحلال آن ها می باشد.
اشخاص حقوقی به دو دسته اشخاص حقوقی حقوق عمومی و اشخاص حقوقی حقوق خصوصی تقسیم می شوند:

  • بند اول : اشخاص حقوقی حقوق عمومی

اشخاص حقوقی حقوق عمومی ویژگی مهم این اشخاص آن است که ذاتاَ از امتیازات قدرت عمومی برخور دارند و به نظر می رسد به منظور و اهداف خاصی تشکیل می شوند که نوعاَ دادن سرویس و خدمات عمومی است و در چهارچوب ضوابط و مقررات خاصی بوجود می آید مانند وزارتخانه ها، شهرداری ها و سایر موسسات دولتی این اشخاص را بدین علت که مرتبط به دولت و حکومت هستند و هدف آن ها خدمت به جامعه و حفظ حکومت است شخصیت حقوقی حقوق عمومی گویند.

  • بند دوم : اشخاص حقوقی حقوق خصوصی

این اشخاص بین افرادی تشکیل می شوند که از نظر اهداف موضوع به دو دسته تقسیم می شوند:
1.سازمان ها و موسسات غیر تجاری : این اشخاص دارای اهداف و مقاصد غیر تجاری می باشند ماده 584 قانون تجارت این ها را این گونه تعریف کرده که کلیه تشکیلات و موسساتی است که برای مقاصد غیر تجاری از قبیل امور علمی یا ادبی یا خیریه و امثال آن ها تشکیل می شود اعم از اینکه موسس و تشکیل دهندگان قصد انتفاع داشته یا نداشته باشند.با توجه به این ماده ملاک تشخیص این اشخاص از شرکت های تجاری را نباید قصد انتفاع بدانیم بلکه این موضوعات فعالیت این اشخاص می باشد که آن ها را از شرکت های تجاری متمایز می سازد.
در نتیجه کلیه موسسات و سازمان هایی که به منظور اهداف غیر تجاری تشکیل می شوند و جزء دستگاه دولتی نباشند، سازمان یا موسسه غیر تجاری می باشد.
2.شرکت های تجاری
در هیچ یک از قوانین ما تعریفی از شرکت تجاری بیان نشده بلکه صرفاَ به ذکر انواع آن ها بسنده شده است .به همین علت حقوقدانان، تعاریفی از شرکت های تجاری بدست دادند از جمله:
1.عبارتست از اینکه چند نفر مالی را برای تجارت و استفاده از منابع آن در میان بگذارند.
2.عبارتست از نوعی شرکت عقدی که به موجب قوانین تجاری و مالی برای انجام امور بازرگانی و بردن سود با سرمایه معین تشکیل و منشاء پیدایش شخصیت حقوقی در حقوق خصوصی می شود.
تفاوت عمده بین اشخاص حقوقی حقوق عمومی و اشخاص حقوقی خصوصی اینست که اشخاص نوع اول به محض بوجود آمدن دارای شخصیت حقوقی بوده و احتیاج به ثبت ندارند ولی اشخاص نوع دوم از تاریخی که مطابق با ضوابط قانونی به ثبت می رسند شخصیت حقوقی پیدا می کنند.

استعلام نام شرکت

دلیل گرفتن استعلام نام شرکت به این منظور است که هر شرکت باید نام اختصاصی خود را داشته باشد: زیرا این نام ماهیت او را مشخص می نماید و سبب متمایز شدن شرکت ها از یکدیگر می شود. هنگامی که ثبت شرکت صورت می گیرد قانون از او حمایت کرده و آن را به عنوان یک شخص حقوقی تحت نام انتخابی می شمارد.

پس از انتخاب نام شرکت نوبت به استعلام آن می رسد، شما برای این که نام تعیین شده، تکراری نباشد باید به سامانه هایی که در متن ذیل ذکر شده است مراجعه نمایید:

مراجعه به پایگاه اینترنتی استعلام اشخاص حقوقی

مراجعه به نشانی http://www.ilenc.ir یکی از شیوه های معتبر جهت استعلام نام شرکت ها می باشد. این سازمان زیر نظر اداره ثبت اسناد و املاک کشور است و جدای از شرکت های حقوقی شامل: شهرداری ها و نهادهای دولتی هم می باشد.

شما با وارد شدن به سامانه، از طریق وارد نمودن حداقل یکی از این موارد که شامل: شناسه ملی، شماره ثبت و نام شخصیت حقوقی است می توانید آن را استعلام نمایید. اگر شرکتی با این نام به ثبت رسیده باشد، شما نمی توانید آن را برای شرکت خود برگزینید. در غیر این صورت ثبت شدن شرکت با آن نام امکان پذیر خواهد بود.

مراجعه به پایگاه اینترنتی روزنامه رسمی کشور

با مراجعه به آدرس http://rrk.ir می توانید وارد بخش آگهی های قانونی شوید و نام را استعلام نمایید. در این سامانه کلیه آگهی های اشخاص حقوقی، به همراه اطلاعاتشان در دسترس شما قرار می گیرند.

سامانه استعلام شماره ثبت شرکت ها

به شرکت ها پس از ثبت شدن، یک شماره ثبت اختصاصی تعلق می گیرد که شبیه به شماره شناسنامه افراد است. این شماره، نمایانگر صحت وجود شرکت ها می باشد. به همین منظور سامانه استعلام شماره ثبت شرکت ها طراحی شده است و فقط این سامانه منبع قابل قبول برای کلیه افراد، سازمان های خصوصی، دولتی و ارگان هایی است که ادعای کسب و کار دارند.

نحوه استعلام گیری به ۳ روش زیر قابل اجرا می باشد:

  • مراجعه به پایگاه اینترنتی ssaa.ir
  • مراجعه به سایت ir
  • مراجعه به آدرس ir

توجه داشته باشید که اگر اطلاعات به صورت کامل وارد نشود، سامانه شما را با صدها شرکت که آن حروف را در نامشان دارند روبرو خواهد کرد. در آخر شما باید روی اطلاعاتی که از شرکت به شما نمایش داده می شود کلیک کرده تا به صورت کامل مشخصات آن را مشاهده نمایید.

موسسه حقوقی فکر برتر یکی از متخصصانی است که در حوزه ثبت، شرکت سابقه ای درخشان در رزومه خود دارد. شما می توانید با مشاوره و راهنمایی این شرکت، زمان را برای رسیدن به هدفتان کوتاه تر نمایید.

نحوه ثبت شرکت دانش بنیان

شرکت های دانش بنیان به شرکت هایی گفته می شوند که با علم و دانش افراد نخبه، محصولاتی را با زحمات فراوان تهیه می کنند که از سطح فناوری بالایی برخوردارند. ثبت شرکت دانش بنیان همانند دیگر شرکت ها قابل اجرا می باشد.

بر اساس توافقی بین معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری با اداره ثبت شرکت ها، از اواخر سال ۱۳۹۳ مقرر شد که کلمه دانش بنیان به هیچ وجه در نام و موضوع فعالیت شرکت ذکر نگردد. به همین دلیل نحوه ثبت شرکت دانش بنیان همانند دیگر شرکت ها صورت می گیرد و نحوه خاص و متفاوتی ندارد.

ثبت شرکت تعاونی

فرایند ثبت شرکت تعاونی به این صورت است که نماینده شرکت، به واسطه مراجعت به سایت جامع شرکت ها و کلیک کردن به روی گزینه تاسیس شخصیت حقوقی، جهت ثبت نمودن شرکت تعاونی اقدام می نماید. این شرکت ها جهت ثبت شدن نیازمند ارائه مدارک لازم اعم از: شرکتنامه، اساسنامه، مجوز اداره تعاون و پرداخت هزینه های قانونی از جمله ۳۵ درصد سرمایه اولیه می باشند.

برای ثبت شرکت به صورت حرفه ای در تهران می توانید به موسسات حقوقی مراجعه نمایید که سال ها در این حوزه فعالیت داشته اند: زیرا این کار زمانبر است و فرد بدون علم و آگاهی نمی تواند آن را بدون نقص انجام دهد. حتی اگر در زمینه ثبت شرکت سوال مهمی برای فرد پیش آید باید به ادارات ثبت شرکت های مراکز استان های کشور مراجعه کند که آیا در این ادارات بتواند جواب پرسش خود را بگیرد یا خیر؟

شرایط اعضاء هيات مدیره و مدیر عامل شرکت تعاونی

شرکت تعاونی، شرکتی است که اشخاص حقیقی یک صنف، در جهت اهدافی مشترک می خواهند شرکتی را ایجاد کنند. در حال حاضر دو نوع شرکت تعاونی طبق قانون وجود دارد: تعاونی تولید و توزیع.

تعاونی‌های تولید به تعاونی هایی گفته می شود که در امور مرتبط با دامداری، پزشکی، کشاورزی، شیلات و صنعت و غیره فعالیت می کنند.

تعاونی توزیع به تعاونی هایی گفته می شود که در چهارچوب مصالح عمومی، احتیاج شغل های تولیدی یا مصرف کنندگان عضو خود را برای کاهش قیمت ها و هزینه ها تامین می کنند.

بر اساس ماده ۱۷ قانون شرکت های ذکر شده باید دارای ارکان ذیل باشند:

ارکان کنترل کننده: بازرس یا بازرسان

ارکان اداره کننده: هیات مدیره

ارکان تصمیم گیرنده: مجمع عمومی

و اما این ارکان که امین اعضاء تعاونی و اداره کننده شرکت هستند باید شرایطی را داشته باشند. شرایط اعضاء هيات مدیره و مدیر عامل شرکت تعاونی، طبق ماده ۸۳ قانون بخش تعاونی اقتصادی جمهوری اسلامی بدین صورت می باشد:

  • داشتن اطلاعات یا تجزیه و تحلیل لازم جهت انجام وظایف متناسب با آن تعاونی
  • تابعیت جمهوری اسلامی ایران
  • عدم ممنوعیت قانونی و حجر
  • ایمان و تعهد عملی به اسلام
  • عدم پیشینه محکومیت خیانت در امنیت، ورشکستگی به تقصیر، اختلاس،کلاهبرداری، ارتشاء، تدلیس و تصرف غیرقانونی در اموال دولتی
  • عدم عضویت در تشکل های محارب و عدم ارتکاب جرائم بر ضد امنیت و جعل اسناد

مدیر عامل در شرکت تعاونی

مرجع انتخاب مدیر عامل، عزل و قبول استعفای آن و نظارت بر عملیات ایشان، هیات مدیره می باشد. حقوق مدیر عامل، توسط هیات مدیره به مجمع عمومی پیشنهاد و از سوی آنها تصویب می گردد.

مدیر عامل بین و یا خارج از اعضاء تعاونی انتخاب می شود.

مدیر عامل به مدت ۲ سال این سمت را دارد.

اختیارات، وظایف، حقوق و مزایای مدیر عامل، بر اساس آیین نامه ای که به پیشنهاد هیات مدیره به تصویب مجمع عمومی می رسد صورت خواهد گرفت.

مدیر عامل تحت نظر هیات مدیره وظیفه خود را انجام می دهد.

هیات مدیره این قابلیت را دارد که با سه چهارم آراء، بخشی از اختیاراتشان را به مدیر عامل تفویض کنند.

صورتجلسات تغییرات در شرکتهای سهامی خاص

شرکت های سهامی خاص تنها می توانند تغییراتی از قبیل نام شرکت، موضوع فعالیت شرکت، محل شرکت، نقل و انتقال سهام بر اساس اساسنامه که بر عهده هیات مدیره و یا مجمع عمومی فوق العاده است انجام دهند. این موضوع برای معتبر بودن، باید در قالب صورتجلسات تغییرات در شرکتهای سهامی خاص در آید و پس از آن نسخه ای تحویل اداره ثبت شرکت ها گردد.

ثبت برند

ثبت برند برای شرکت هایی که کالا و یا خدماتی را ارائه می دهند، بسیار حائز اهمیت است: زیرا برای آن که خدمات و محصولات خود را بین شرکت های بسیاری به مشتریان خود ثابت کنند، نیازمند یک برند هستند که با آن شناخته شوند. شما با انجام کلیه مراحل لازم برای ثبت برند، می توانید این فرصت را از افراد سودجو بگیرید تا نتوانند از خدمات و محصولات شما تقلید کنند.

شما با ثبت نمودن برند می توانید حق انحصاری آن را داشته باشید و در صورت مشاهده کوچک ترین سوء استفاده، حق قانونی اعتراض کردن به شما داده می شود. این موضوع پروسه ای طولانی دارد و بهتر است شما از شرکت های ثبت برند کمک بگیرید.

موسسه حقوقی فکر برتر با ارائه هر گونه خدمات در زمینه ثبت برند، آماده خدمت رسانی به شما عزیزان می باشد. شما می توانید در پروسه ای کوتاه برند خودتان را از طریق این موسسه به ثبت برسانید.

شرایط و مدارک لازم برای پروانه کسب

پروانه کسب ابزاری برای استارت زدن قانونی کسب و کار شما می باشد و در حقیقت مجوزی است که به افراد این فرصت را می دهد تا به صورت قانونی کسب و کار خود را راه اندازی کنند. داشتن این مجوز بسیار اهمیت دارد: زیرا اگر کسی بدون مجوز کار خود را استارت بزند، به محض متوجه شدن ارگان های مربوطه، کارگاه یا مغازه فرد پلمپ خواهد شد.

در این شرایط افراد با پرداخت جریمه، محل کسب و کار خود را از حالت پلمپ خارج می کنند و آن وقت باید مراحل لازم را جهت دریافت مجوز طی نمایند. حال به ذکر شرایط و مدارک لازم برای پروانه کسب می پردازیم:

اگر شما بخواهید واحد صنفی را ایجاد کنید قبل از خرید و یا اجاره محل، به منظور دریافت پروانه کسب باید به اتحادیه صنف مراجعه نمایید و تقاضای خود را به صورت کتبی تسلیم کنید. اتحادیه بعد از بررسی درخواست شما، باید این درخواست را بر حسب شماره و تاریخ، در دفتر مخصوصی ثبت نماید و رسید را به شما ارائه کند. سپس باید مراحل ذیل را برای دریافت پروانه کسب طی کنید:

  • شما ابتدا باید وارد درگاه ملی مجوزهای کشور به آدرس https://g4b.ir شوید و ثبت نام خود را با کیلک روی گزینه آن انجام دهید.
  • اطلاعات باید به صورت کامل وارد شود، پس از صحت سنجی و تایید، نام کاربری و گذر واژه برای شما ارسال می گردد.
  • شما بعد از وارد کردن نام کاربری و گذر واژه در این سامانه، روی گزینه ورود کلیک می کنید و گزینه ثبت و پیگیری را انتخاب می نمایید. در نهایت هم گزینه ثبت درخواست مجوز را کلیک می کنید.
  • در گام بعد باید مدارک و اطلاعاتی را که از شما می خواهد وارد نمایید و پس از آن باید نوع درخواست، نوع جواز و وضعیت نظام وظیفه را انتخاب کنید، سپس در پایین صفحه گزینه ثبت نهایی یا موقت را کلیک نمایید.
  • مرحله بعد کد رهگیری به شما داده می شود و اگر شما ثبت نهایی را زده باشید، تقاضای شما به صورت مستقیم برای سازمان مربوطه ارسال می گردد.
  • سپس باید به سایت ایران اصناف رفته و گزینه تکمیل درخواست سامانه پیشخوان مجوزها را انتخاب نمایید.
  • حال اطلاعاتی که لازم است را وارد نموده و گزینه تایید را بزنید.
  • در این بخش شما با وارد شدن به صفحه اصلی سامانه، گزینه درخواست صدور جواز کسب را انتخاب می کنید.
  • در صفحه جدید کلیه مدارک، اطلاعات و رسته شغلی خود را وارد نمایید.
  • سپس کلیه اطلاعات را چک نمایید و روی گزینه تایید کلیک کنید.
  • در بخش بعد با وارد کردن مدارک، کد رهگیری برای شما ارسال می گردد. حال خواهید توانست از قسمت پیگیری ثبت نام، آخرین وضعیت درخواست خود را مشاهده نمایید.

بازدید : 100
چهارشنبه 2 خرداد 1403 زمان : 22:15

طبقه ١ - مواد شيميائی مورد استفاده در صنايع ، علوم عكاسی و همچنين كشاورزی ، باغبانی و جنگلبانی ؛ هزینه پلمپ دفاتر رزين های مصنوعی پردازش نشده ، پلاستيكهای پردازش نشده ؛ كودهای گياهی ؛ تركيبات اطفاء حريق ؛ مواد آبكاری و جوشكاری فلزات؛ مواد شيميائی برای نگهداری مواد غذائی ؛ مواد دباغی ؛ چسب های صنعتي .


طبقه ٢- رنگ روغن ؛ جلا ؛ لاك ؛ مواد ضد زنگ زدگی و جلوگيری كننده از فاسد شدن چوب ؛ مواد رنگی؛ مواد تثبيت رنگ ؛ رزين يا صمغ های خام طبيعی ؛ فلزات به صورت پودر يا ورق برای نقاشان ساختمان ؛ چاپگرها و هنرمندان.

طبقه ٣- تركيبات سفيد كننده و ساير مواد مخصوص شستشوی لباس ؛ مواد مخصوص تميزكردن، براق كردن، لكه گيری و سائيدن ؛ صابون ، عطريات ، روغن های اسانس ، مواد آرايشی ؛ لوسيونهای مو ؛ گرد و خميردندان .

طبقه٤- روغن ها و گريس های صنعتی؛ روان كننده ها ؛ تركيبات گردگيری ، مرطوب كردن و جذب رطوبت ؛ انواع سوخت ( شامل سوخت موتور) و موادروشنائی، انواع شمع و فتيله چراغ.

طبقه ٥- مواد داروئی و بيطاری ؛ مواد بهداشتی برای مصارف پزشكی ؛ مواد رژيمی برای مصارف پزشكی ، غذای كودكان ؛ انواع گچ شكسته بندی ، لوازم زخم بندی ؛ مواد پركردن دندان ، موم دندان سازی ؛ ضدعفونی كننده ها ؛ مواد نابودكننده حشرات موذی ؛ قارچ كش ، مواد دفع نباتات هرزه .

طبقه ٦- فلزات عادی و آلياژهای آنها ؛ مواد ساختمانی فلزی ؛ ساختمانهای فلزی قابل حمل ؛ مواد فلزی خطوط مجراهای فلزی گاوصندوق اجناس ساخته شده از فلزات عادی كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند؛ سنگهای معدنی فلزات

طبقه ٧- انواع ماشين و ماشين های افزار ؛ انواع موتور ( استثناء موتور وسائط نقليه زميني) ؛ قفل وبست و حلقه های اتصال قطعات ماشين ها و قطعات انتقال قوه ( به غير از اتصالات و اجزائ انتقال قوه وسائط نقليه زمينی) ؛ لوازم و ابزاركشاورزی ( به استثنای ابزارهای دستی ) ؛ ماشين جوجه كشی .

طبقه ٨- انواع ابزار ولوازم دستی ( كه با دست كارمی كنند) ؛ سرويس كارد و قاشق و چنگال ، سلاح كمری، تيغ.

طبقه ٩- اسباب و آلات علمی، دريانوردی، مساحی، عكاسی، سينمايی، بصری، وزن كردن، اندازه گيری، علامت دادن، كنترل ومراقبت (نظارت)، نجات و آموزش ؛ اسباب و لوازم هدايت ، قطع و وصل ، تبديل ، ذخيره سازی، تنظيم يا كنترل جريان برق، آلات واسباب ضبط ، ماشين های فروش خودكار ومكانيسم دستگاه هايی كه با سكه كار مي كنند ،صندوق های ثبت مبلغ دريافتی، ماشين های حساب ، تجهيزات داده پردازی و رايانه ای؛ دستگاه آتش نشاني .

طبقه ١٠- آلات وابزار جراحی، پزشكی، دندانسازی وبيطاری، اندام های مصنوعی، دندان و چشم مصنوعی؛ اقلام ارتوپدی؛ مواد بخيه زنی

طبقه ١١- دستگاه های روشنائی، حرارتی، مولد بخار، طبخ ، خنك كردن ، تهويه، تامين آب بهداشتی

طبقه ١٢- وسايط نقليه ، دستگاه های حمل و نقل زمينی ، دريائی و هوائی .

طبقه ١٣- اسلحه گرم ؛ مهمات و انواع پرتابه ( از قبيل موشك، خمپاره و غيره) ؛ مواد منفجره؛ مواد وسايل آتش بازی
طبقه ١٤- فلزات گرانبها وآلياژهای آنها و كالاهائی كه با فلزات گرانبها ساخته شده يا با آنها روكش شده اند ودرساير طبقات ذكر نشده اند؛ جواهرات ، سنگ های گرانبها ؛ اسباب و لوازم ساعت سازی و زمان سنجی .

طبقه ١٥- آلات موسيقی .

طبقه ١٦- كاغذ مقوا و كالاهای ساخته شده ازآن ها كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند ؛ مطاب چاپ شده ، مواد صحافی، عكس؛ نوشت افزار ؛ چسب برای مصارف تحريری يا خانگی؛ لوازم نقاشی؛ قلم مو نقاشی؛ ماشين تحرير و لوازم ملزومات دفتری ( به استثنای مبلمان) مواد آموزشي و تدريس ( به استثنای دستگاه ها)؛ موادپلاستيكی برای بسته بندی ( كه در سايرطبقات ذكر نشده اند) ؛حروف و كليشه چاپ.

طبقه ١٧- لاستيك ، كائوچو ، صمغ، آزبست ( پنبه نسوز) ، ميكا ( سنگ طلق) و كالاهای ساخته شده از اين مواد كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند ؛ پلاستيك دارای شكل و قالب خاص برای استفاده در توليد ساير كالاها ؛ مواد بسته بندی، در پوش گذاری، انسداد و عايق بندی ؛ لوله های قابل ارتجاع غير فلزی .

طبقه ١٨- چرم و چرم مصنوعی و كالاهای ساخته شده از آنها كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند؛ پوست حيوانات ؛ چمدان ؛ كيسه و كيف های مسافرتی؛ چتر، چترآفتابگير و عصا ؛ شلاق ؛ يراق و زين و برگ.

طبقه ١٩- مواد و مصالح ساختماني ( غير فلزی) ؛ لوله های غير فلزی سخت و غير قابل انعطاف برای استفاده درساختمان ؛ آسفالت ؛ قيرو قطران ؛ ساختمانهای متحرك غير فلزی، بناهای يادبود غير فلزی .

طبقه ٢٠- مبلمان و اثاثيه ، آئينه ، قاب عكس ؛ كالاهای ساخته شده از چوب ، چوب پنبه ،نی ،حصير ، شاخ ، استخوان، عاج، استخوان آرواره نهنگ ، صدف ،كهربا ،صدف مرواريد، كف دريا وبدل كليه اين مواد يا ساخته شده از پلاستيك ( كه در ساير طبقات ذكر نشده اند).

طبقه ٢١- ظروف خانگی يا لوازم آشپزخانه ( كه از فلزات قيمتی ساخت يا روكش نشده اند)؛ شانه وابر و اسفنج ؛ انواع برس و قلم مو ( به استثنای قلم موهای نقاشی ) ؛ مواد ساخت برس ؛ لوازم نظافت و تميزكاری؛ سيم ظرف شويی؛ شيشه كارشده يا نيمه كارشده ( به استثنای شيشه مورد استفاده در ساختمان ها) شيشه آلات ، اشياء ساخته شده از چينی و سفال كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند.

طبقه ٢٢- طناب ، ريسمان ، تور ، چادر، سايبان ، برزنت ( تارپولين ) ، بادبان وشراع ، کيسه و گونی كه در طبقات ديگر ذكر نشده است؛ مواد لایی و لايه گذاری و پوشال) به استثنائ لاستيك و پلاستيك ) ؛ مواد خام ليفی برای نساجی.

طبقه ٢٣- انواع نخ ورشته برای مصارف پارچه بافی و نساجی .

طبقه ٢٤- محصولات نساجی و پارچه ای كه درطبقات ديگر ذكر نشده اند؛ انواع روتختی و روميزی

طبقه ٢٥- انواع لباس و پوشاك ، پاپوش و پوشش سر.

طبقه ٢٦- انواع توری و قلاب دوزی روبان ، بند (نوار) حاشيه وقيطان ؛ دکمه قزن قفلی، سنجاق و سوزن ته گرد ؛ گل های مصنوعي .

طبقه ٢٧- انواع فرش ، قاليچه ، حصير وزيرانداز، لينويوم و ساير كف پوش ها، آويزهای ديواری ( غير پارچه ای).

طبقه ٢٨- انواع بازی و اسباب بازی؛ لوازم ورزشی و ژيمناستيك كه در طبقات ديگرذكر نشده اند ؛ تزئينات درخت كريسمس.

طبقه ٢٩- گوشت ،گوشت ماهی، گوشت طيور وشكار، عصاره گوشت؛ سبزيجات وميوه جات به صورت كنسرو ،خشك شده و پخته شده، انواع ژله، مربا وكمپوت ،تخم مرغ ،شیر و محصولات لبنی، روغن ها و چربی های خوراکی.
طبقه ٣٠ – قهوه ،چای، كاكائو، شكر، برنج ، نشاسته كاسار يا مانيوك ( تاپيوكا)، نشاسته نخل خرما) ساگو)، بدل قهوه ،آرد و فراورده های تهيه شده از غلات ،نان ،نان شيرينی، شرينی جات شيرينی يخی؛ عسل ، ملاس يا شيره قند، مايه خمير، گرد مخصوص شيرينی پزی يا پخت نان؛ نمك خردل ؛ سركه؛ انواع سس ( چاشنی ) ادويه جات ، يخ .

طبقه ٣١- محصولات كشاورزی، باغداری و جنگلبانی و دانه هايی كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند ؛حيوانات زنده ؛ ميوه و سبزيجات تازه؛ بذر ؛ گياهان وگل های طبيعی؛ غذای حيوانات ؛ مالت ( جو سبز خشك شده ).

طبقه٣٢- ماء الشعير؛ آب های معدنی و گازدار و ساير نوشيدني های غير الكلی؛ آب ميوه وشربتهای ميوه ای؛ شربت و تركيبات مخصوص ساخت نوشابه.

طبقه ٣٣-.........................

طبقه ٣٤- تنباكو، لوازم تدخين ؛ كبريت .

طبقه ٣٥- تبليغات ؛ مديريت تجاری؛ امور اداری تجارت ؛ كارهای دفتری و اداری .

طبقه ٣٦- بيمه؛ امور مالی، امور پولی، امور مربوط به معاملات املاك و مستغلات .

طبقه ٣٧- ساختمان سازی، تعميرو بازسازی، خدمات نصب.

طبقه ٣٨- مخابرات از راه دور.

طبقه٣٩- حمل و نقل ، بسته بندی و نگهداری كالاها؛ تهيه مقدمات و ترتيب دادن مسافرت ها .

طبقه ٤٠- بهسازی و عمل آوری مواد.

طبقه ٤١- آموزش و پرورش ؛دوره های كارآموزی و تعليمی؛ تفريح و سرگرمی، فعاليت هاي ورزشی و فرهنگی .

طبقه ٤٢- خدمات عملی و فن آوری و تحقيق و پژوهش و طراحي در اين زمينه ؛خدمات تجزيه و تحيل و تحقيقات صنعتی؛ طراحی و توسعه نرم افزار و سخت افزار رایانه ای .

طبقه ٤٣- خدمات عرضه اغذيه و نوشابه ، تامين مسكن و محل اقامت موقت.

طبقه ٤٤- خدمات پزشكی ، خدمات بيطاری، مراقبت های بهداشتی و زيبائی برای انسانها يا حيوانات ، خدمات كشاورزی ، باغداری و جنگلداری .

طبقه ٤٥- خدمات شخصی يا اجتماعی كه توسط ديگران برای رفع نيازهای افراد ارائه می شوند ، خدمات امنيتی برای محافظت از افراد ،اموال و دارائيها ، خدمات حقوقی ...

بازدید : 42
دوشنبه 31 ارديبهشت 1403 زمان : 13:51

پس از ثبت اختراع یا اکتشاف از طرف دایره ثبت اختراع نوشته ای به شخص داده می شود که اصطلاحاَ " ورقه اختراع " نامیده می شود ، پلمپ دفاتر این ورقه برای صاحب آن دارای آثار ذیل است :
اول : به موجب ماده 33 قانون ثبت علائم و اختراعات استفاده انحصاری ساخت ، فروش ، اعمال یا استفاده از اختراع برای مدت تقاضا ( 5 ، 10 ، 15 یا حداکثر 20 سال ) متعلق به صاحب ورقه اختراع است.
دوم : صاحب ورقه می تواند حقوق خود را به موجب سند رسمی به دیگری منتقل کند ، و این حقوق می تواند از طریق ارث نیز به دیگری منتقل شود ، ولی در هر حال انتقال باید به ثبت برسد.
سوم : مراجعه به دفتر ثبت اسناد اختراع و تقاضای سواد مصدق از آن بلامانع است.
چهارم : کسی که ابتدائاَ تقاضای ثبت اختراع یا اکتشافی را به نام خود می کند مخترع شناخته می شود مگر خلاف آن در دادگاه ثابت شود.
پنجم : ورقه اختراعی که در خارج تحصیل شده باشد ، در صورتی در ایران معتبر است که مدت آن منقضی نشده و برای بقیه مدت در ایران تقاضای ورقه اختراع کند ولی در صورتی که قبل از ثبت ، کسی در ایران اختراع یا اکتشاف را به نحوی مورد استفاده قرار داده باشد صاحب ورقه نمی تواند مانع از آن شود.
ششم : هر گونه ادعایی نسبت به حق اختراع و اکتشاف باید در دادگاه های حقوقی و در صورتی که جنبه جزایی داشته باشد ، در دادگاه های جزایی مطرح گردد.

  • در موارد ذیل شخص می تواند به دادگاه مراجعه کند :

1. وقتی که اختراع ، جدید نباشد.
2. وقتی که ورقه اختراع مخالف مقررات ماده 28 ثبت علائم و اختراعات باشد. ( مواردی که نمی توان تقاضای ثبت نمود ).
3. وقتی که اختراع مربوط به طریقه های عملی صرف بوده و عملاَ قابل استفاده صنعتی یا فلاحتی نباشد . ( مثل کشف ستاره زحل در آسمان )
4. وقتی که پنج سال از تاریخ صدور ورقه اختراع گذشته و اختراع به موقع استفاده عملی گذاشته نشده باشد.
هفتم : ورقه اختراع به هیچ وجه برای قابل استفاده بودن و یا جدید بودن و یا حقیقی بودن اختراع سندیت ندارد و همچنین ورقه مزبور به هیچ وجه دلالت بر این نمی کند که تقاضا کننده یا موکل او مخترع واقعی می باشد و یا شرح اختراع نقشه های آن صحیح است.

  • حقوق خارجی

برابر ماده 44 قانون ثبت علائم و اختراعات : " نسبت به اتباع خارجه که در ایران تقاضای ثبت اختراع نموده و اقامتگاه آنان در ایران نباشد ، مقررات عهدنامه ای که با دولت متبوع آن ها منعقد شده باشد مرعی خواهد شد و اگر عهدنامه نباشد معامله متقابله خواهد شد " .
علاوه بر ماده مزبور یک عهدنامه بین المللی به عنوان " قرارداد پاریس " در سال 1883 به تصویب دول عضو رسید ( تا سال 1968 م ، 78 کشور به اتحادیه پاریس ملحق شده اند و ایران نیز در سال 1337 ه. ش به این اتحادیه ملحق گردیده است ). قرارداد پاریس چندین بار مورد تجدید نظر قرار گرفته که آخرین بار آن در سال 1958 م در لیسبن ( پایتخت پرتغال ) بوده است.
اصول و نکات عمده قرارداد پاریس به شرح ذیل است :
1. عنوان قرارداد عبارت است از : " قرارداد پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی "
2. هدف از انعقاد قرارداد حمایت از نام ، علائم خارجی ، اختراعات و جلوگیری از رقابت نامشروع است.
3. اتباع خارجه عضو اتحادیه ، از نظر حمایت مالکیت صنعتی ، در کشورهای عضو از همان حقوقی برخوردار می شوند که اتباع داخلی .
4. تقدیم اظهارنامه ثبت علائم یا اختراعات در یکی از کشورهای عضو در مورد ورقه اختراع و مدل های اشیای مصرفی 12 ماه و در مورد اشکال و طرح های صنعتی و علائم کارخانه یا بازرگانی 6 ماه حق تقدم ایجاد خواهد کرد.

بازدید : 40
دوشنبه 31 ارديبهشت 1403 زمان : 13:50

قانون تجارت ایران در ماده 20 شرکت های تجاری را به هفت نوع به شرح ذیل تقسیم کرده است :
1. شرکت سهامی
2. شرکت با مسئولیت محدود
3. شرکت تضامنی
4. شرکت مختلط غیر سهامی
5. شرکت مختلط سهامی
6. شرکت نسبی
7. شرکت تعاونی تولید و مصرف

چرا شرکت های تجاری به انواع مختلفی تقسیم شده اند ؟ پلمپ دفاتر آیا فعالیت های تجاری نمی توانست فقط در قالب یک نوع شرکت انجام شود؟
باید یادآوری کرد که شرکت های تجاری ، مانند هر پدیده اجتماعی دیگر ، برحسب ضرورت و نیاز اجتماع ابتدا به صورت ابتدایی و ناقص به وجود آمده و سپس بر حسب مقتضیات و موارد مختلف راه تکامل را طی نموده و به انواع مختلف تقسیم شده اند. حتی شرکت تجاری در معنی امروزی که دارای شخصیت حقوقی است نیز خیلی دیر به وجود آمده است ، در حالی که امر تجارت بین چند نفر به صورت مشارکت در معنی تودیع مبلغی سرمایه به صورت شرکت برای امور تجاری و به قصد تقسیم سود و زیان احتمالی از دیر زمان وجود داشته است ولی شرکت در معنی امروزی ، البته به صورت ابتدایی ، از قرن 12 به بعد به وجود آمده است.
اولین شرکتی که در عالم تجارت پیدا شده ظاهراَ شرکت سهامی بوده است سپس شرکت های تضامنی پیدا شدند و بالاخره سایر شرکت ها به مرور زمان به وجود آمدند.
علت تنوع و تعدد شرکت ها صرفاَ یک ضرورت اجتماعی و تجاری است. اگر چه امروز قوانین تجاری شرکت ها را به انواع مختلف تقسیم کرده و ما با توجه به تقسیم بندی قانونی انواع آن ها را از یکدیگر تمیز می دهیم . با این حال باید یادآوری کرد که قوانین هرگز چیزی را بدون سابقه و ضرورت اجتماعی اختراع و ابتکار نمی کنند بلکه قانون همیشه بر یک ضرورت اجتماعی یک لباس حقوقی مناسب می پوشاند تا آنچه در جامعه به صورت آزاد و طبق عرف و عادت شکل گرفته تابع ضوابط قانونی شود. برحسب همین مقتضیات ، در تشکیل بعضی شرکت ها فقط ملاحظات سرمایه ای در نظر بوده است و موسسین در درجه اول منحصراَ به جذب سرمایه توجه داشته اند و به اینکه چه کسی سرمایه را در شرکت بگذارد اهمیتی نداده اند. از اینجا شرکت های سهامی به وجود آمده اند. در مراحل بعدی شرکا به اهمیت اعتباری تجار پی برده و خواسته اند شرکت آن ها از اعتبار و تضمین کافی برخوردار باشد تا مردم اعتماد بیشتری به آن ها داشته و با اطمینان بیشتری با آن ها معامله کنند و با اتکا به اعتبار شرکا هراسی از ورشکستگی شرکت نداشته باشند. در این صورت شرکت های تضامنی به وجود آمده است.
بنابراین ، ضروریات اجتماعی و هدف موسسین و نوع امتیازاتی که در تشکیل شرکت های تجاری مد نظر بوده است منجر به تشکیل شرکت های گوناگون شده است ، که با بررسی آن ها ، دلایل وجود آن ها نیز روشن می شود.
مقتضیات مورد نظر باز هم به تقسیمات معمول اکتفا نکرده و در داخل تقسیمات عمومی باز هم دست به تقسیمات دیگری نیز زده است. مانند اینکه شرکت های سهامی به شرکت های سهامی عام و خاص و شرکت های مختلط به شرکت های مختلط سهامی و غیر سهامی تقسیم شده اند.
_ شرکت های تجاری را ، صرف نظر از تقسیم بندی قانونی ، به طور کلی از نظر عنصر اساسی تشکیل دهنده شرکت یا مورد نظر موسسین به شرکت های سرمایه ، شرکت های شخص و شرکت های مختلط و تعاونی تقسیم می کنند.
_ در شرکت های سرمایه ، اصولاَ و در درجه اول سرمایه مورد نظر است و شخصیت شرکا ( از نظر تجاری ) اهمیت ندارد. بنابراین اولاَ لزومی ندارد که شرکا شخصاَ شناخته شوند و ثانیاَ ورشکستگی شرکت جز به میزان سهام شرکاء در شرکت ، تسری به سرمایه شخصی آنان پیدا نمی کند و ارتباط به شرکا ندارد.
_ در شرکت های شخص ، بر عکس ، شخصیت سرمایه گذاران در درجه اول اهمیت است و شریک در این نوع شرکت ها ، نه تنها با سرمایه خود در شرکت ، بلکه با تمام دارایی شخصی خود ، مسئول دیون و قروض شرکت خواهد بود ، بنابراین اولاَ شریک باید دارای اعتبار شخصی باشد ثانیاَ نقل و انتقال سهم الشرکه یک شریک ، تابع شرایط و ضوابط مشکلی است ثالثاَ مسئولیت شرکا نامحدود و در بعضی از آن ها تضامنی است.
در حقیقت در شرکت های شخص، تنها این سرمایه شریک در شرکت نیست که جوابگوی بدهی های شرکت است بله خود شریک است با تمام دارایی خود اعم از سرمایه او در شرکت و یا دارایی او در خارج از شرکت. شرکت های تضامنی و نسبی از این نوع می باشند.
_ شرکت های مختلط ، از شرکای ضامن و غیر ضامن تشکیل شده اند. شرکای ضامن مسئولیت نامحدود و تضامنی دارند ، در حالی که شرکای غیر ضامن فقط در حدود سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و دیون شرکت هستند.
_ در شرکت های تعاونی جنبه انتفاعی آن ملحوظ نبوده و هدف بیشتر حذف واسطه های بی مورد بین تولید کننده و مصرف کننده بوده است.

بازدید : 119
يکشنبه 30 ارديبهشت 1403 زمان : 15:02

چنانچه تاکنون گفتیم، شرکت تجاری در اشکال مختلف جلوه می کند. علاوه بر شرکت های موضوع قانون تجارت مصوب 1311 و لایحه ی قانونی 1347 راجع به شرکت های سهامی عام و خاص، عرف شرکت هایی را می شناسد که به غیر از پاره ای جهات از مقررات سنتی حقوق تجارت پیروی نمی کنند. ثبت شرکت های دولتی عمده ترین این نوع شرکت ها محسوب می شوند که تابع قانون و اساسنامه ی خود هستند ،جز در صورتی که قانون و اساسنامه ی آن ها ،در خصوص موضوع خاصی پیش بینی نکرده باشد که تنها در این صورت از لایحه ی قانونی 1347 تبعیت می کنند.همین طور شرکت های دیگری نیز وجود دارند مانند شرکت های تعاونی

در سال 1370 ، قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید ،ماده ی اول قانون فوق الذکر ،اهداف بخش تعاونی سیستم اقتصادی ایران را برشمرده ودر حقیقت غایت نهایی شرکت های تعاونی را نیل به اهدافی نظیر ایجاد و تامین شرایط و امکانات کار برای همه از باب رسیدن به اشتغال کامل و همچنین پیش گیری از تمرکز و تداول ثروت در دست افراد و گروه های خاص جهت تحقق عدالت اجتماعی معرفی می کند.

در فصل پنجم قانون، بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران به دو نوع شرکت تعاونی اشاره می شود:

  1. تعاونی های تولید
  2. تعاونی های توزیع

تعاونی های تولید:تعاونی های تولید شامل تعاونی هایی است که درامور مربوط به کشاورزی ،دامداری ،دامپروری، پرورش و صید ماهی، شیلات، صنعت، معدن، عمران شهری و روستایی و عشایری و نظایر این ها فعالیت می نمایند. تعاونی های تولید در کلیه ی اولویت ها و حمایت های مربوط به تعاونی ها حق تقدم دارند.

تعاونی های توزیع:تعاونی های توزیع عبارتند از تعاونی هایی که نیاز مشاغل تولیدی و یا مصرف کنندگان عضو خود را در چهارچوب مصالح عمومی و به منظور کاهش هزینه هاو قیمت ها تامین می نمایند.

غیر از این دو نوع تعاونی ،در تبصره ی 2 ماده ی 8 قانون فوق الذکر ،به تعاونی های چند منظوره نیز اشاره شده است و به نظر می رسد که منظور مقنن تعاونی هایی است که ترکیبی از تولید و توزیع دارند.مثلاَ شرکت تعاونی که با هدف عمران روستایی خاص و تهیه ی آذوقه برای ساکنین همان روستا ایجاد شده است.

مطابق ماده ی 21 ،هر تعاونی وقتی ثبت و تشکیل می شود که حداقل یک سوم سرمایه ی آن تادیه و در موردی که به صورت نقدی و جنسی باشد تقویم و تسلیم شده باشد.اعضا ی تعاونی مکلف اند مبلغ پرداخت نشده ی سهم خود را ظرف مدت مقرر در اساسنامه تادیه نمایند.

سهم اعضا در تامین سرمایه ی شرکت های تعاونی برابر است مگر آن که مجمع عمومی تصویب نماید که اعضا سهم بیشتری تادیه نمایند که در این صورت حداقل و حداکثر سهم باید در حدودی باشد که وزارت تعاون متناسب با نوع و تعداد اعضای تعاونی ها تعیین می نماید.ممکن است در ابتدای تاسیس، اعضای شرکت تعاونی قادر نباشند کلیه ی سرمایه شرکت را تامین کنند، در چنین حالتی طبق ماده ی 17 حداقل 51 درصد سرمایه باید به وسیله ی اعضا تامین شود و در اختیار شرکت تعاونی قرار گیرد و بقیه را ادارات و شرکت های دولتی و وابسته به دولت می توانند از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگری از قبیل مشارکت... به عنوان کمک در تامین یا افزایش سرمایه در اختیار تعاونی قرار دهند بدون آن که خود عضو آن باشند.

برای ثبت شرکت تعاونی وجود حداقل 7 نفر عضو ضروری است. ممکن است در موارد خاصی وزارت تعاون ،برای برخی از شرکت های تعاونی تعداد بیشتری را بعنوان حداقل اعضا تعیین کند.

موسسین ،باید مجمع عمومی موسس را دعوت کنند. طبق ماده ی 31 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران: مجمع عمومی عبارتست از عده ای از افراد واجد شرایط عضویت در تعاونی که اقدام به تاسیس تعاونی می نمایند.وظایف مجمع موسس عبارتست از:

1-تهیه و پیشنهاد اساسنامه طبق قانون و مقررات

2-دعوت به عضویت افراد واجد شرایط

3-تشکیل اولین مجمع عمومی جهت تصویب و ثبت اساسنامه و تعیین هیات مدیره و سایر وظایف مجمع عمومی

پس از تشکیل اولین جلسه ی رسمی مجمع عمومی و تعیین هیات مدیره ،وظایف هیات موسس خاتمه می یابد.

اعضایی که با مصوبه ی اولین جلسه ی مجمع عمومی عادی در مورد اساسنامه موافقت نداشته باشند می توانند در همان جلسه تقاضای عضویت خود را پس بگیرند.

تصویب اساسنامه ی تعاونی با حداقل دوسوم اعضا اولین مجمع عمومی عادی خواهد بود.پس از تشکیل مجمع عمومی عادی و انتخاب اعضای هیات مدیره ،هیات مدیره مکلف است فوراَ نسبت به ثبت شرکت اقدام و در این رابطه باید اسناد و مدارک ذیل تقدیم اداره ی ثبت شرکت ها شود.

1-صورت جلسه ی تشکیل مجمع عمومی موسس و اولین مجمع عمومی و اسامی اعضا ی هیات مدیره ی منتخب و بازرسان

2-اساسنامه ی مصوب مجمع عمومی

3-درخواست کتبی ثبت

4-طرح پیشنهادی و ارائه ی مجوز وزارت تعاون

5-رسید پرداخت مقدار لازم جهت تامین سرمایه ی شرکت

6-مدارک مربوط به دعوت به عضویت افراد واجد شرایط

منابع:1 )عبادی ،محمدعلی ،حقوق تجارت ،انتشارات گنج دانش ، شهریور 1368

2)اسکینی ، ربیعا، حقوق تجارت شرکت های تجاری، جلد اول، چاپ دوازدهم، انتشارات سمت ،تابستان 1387

بازدید : 88
يکشنبه 30 ارديبهشت 1403 زمان : 15:01

ثبت شرکت در ایران بر عهده ی اداره ی ثبت شرکت ها است. تقاضای ثبت شرکت باید توسط مدیران شرکت به عمل آید. تغییراتی که در طول حیات شرکت در شرکت ایجاد می شود و به موجب قانون نیاز به ثبت دارد نیز باید توسط مدیران وقت شرکت به ثبت برسد: مواردی چون تغییر مدیر شرکت یا تغییر در اختیارات او و به طور کلی هر تغییری که در حقوق اشخاص ثالث تاثیر داشته باشد و شرکت می خواهد که اشخاص ثاالث از آن آگاهی پیدا کنند.

ماده ی 9 نظامنامه ی قانون تجارت مقرر می دارد: در هر موقع که تصمیماتی راجع به تمدید مدت شرکت زاید بر مدت مقرر یا انحلال شرکت قبل از مدت معینه یا تغییر در تعیین کیفیت تفریغ حساب یا تغییر اسم شرکت یا تبدیل دیگر در اساسنامه یا تبدیل و یا خروج بعضی از شرکای ضامن از شرکت اتخاذ شود و همچنین در هر موقعی که مدیر یا مدیران شرکت تغییر می یابد و یا تصمیمی نسبت به مورد معین در ماده ی 58 قانون تجارت اتخاذ شود،مقررات این نظامنامه راجع به ثبت و انتشار باید در مورد تغییرات حاصله نیز رعایت شود.

مدیران شرکت ها برای ثبت شرکت باید مدارکی را تسلیم مرجع ثبت کنند. این مدارک را نظامنامه ی قانون تجارت به این نحو معین کرده است:

- در شرکت های تضامنی:

1-یک نسخه ی مصدق از شرکتنامه

2-یک نسخه ی مصدق از اساسنامه(اگر باشد)

3-نوشته ای به امضای مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه ی نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیر نقدی با تعیین قیمت حصه های غیر نقدی

4-نام شریک یا شرکایی که برای اداره کردن شرکت معین شده اند.

-در شرکت های نسبی:

1)یک نسخه مصدق از شرکتنامه ها

2) یک نسخه ی مصدق از اساسنامه(اگر باشد)

3)نام مدیر یا مدیران شرکت

4)نوشته ای به امضای مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه ی نقدی و تسلیم تمام سرمایه ی نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیر نقدی با تعیین قیمت حصه های غیر نقدی

-در شرکت های مختلط غیر سهامی:

1)یک نسخه مصدق از شرکتنامه ها

2) یک نسخه ی مصدق از اساسنامه(اگر باشد)

3)نام شریک یا شرکای ضامن که سمت مدیریت دارند

برای ثبت شرکت های ایرانی نیز ماده ی 10 قانون ثبت شرکت ها اصل مطالبه ی حق الثبت برای مرجع ثبت شرکت را پیش بینی کرده است.از آن جا که این میزان حق الثبت پیوسته در تغییر است، ذکر جزئیات آن در این جا ضرورت ندارد.

البته باید تذکر داد که علاوه بر ثبت شرکت، خلاصه شرکتنامه و منضمات آن باید انتشار پیدا کند(ماده ی 197 ق.ت) این امر باید در ظرف ماه اول ثبت هر شرکت و توسط اداره ی ثبت محل یا جانشین آن،بسته به مورد،در مجله ی رسمی دادگستری و یکی از جراید کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت،به خرج خود شرکت انجام گیرد(ماده ی 6 نظامنامه ی قانون تجارت وزارت عدلیه و تبصره ی آن)

ثبت شرکت غیر از ثبت شرکتنامه است، عمل و دفاتر آن نیز جدااست. متصدی مربوطه پس از ثبت شدن شرکتنامه و رسیدگی به مدارک و سوابقی که از طرف مدیر شرکت ضمن تقاضانامه به عمل می آید،در دفتری که به این موضوع تخصیص داده شده ذیل شماره ردیفی که برای شرکت ها معین می شود خلاصه مفاد شرکتنامه و اساسنامه را در ستون های آن ثبت و برای هر شرکت یک صفحه مترادف تخصیص می دهد.

انتشار خلاصه ی شرکتنامه

اداره یا دایره ای که به ثبت شرکت مبادرت نموده باید خلاصه ای از شرکتنامه و منضمات آن را در ظرف ماه اول تشکیل شرکت در روزنامه ی رسمی وزارت دادگستری و یکی از جراید کثیرالانتشار به خرج شرکت به طریق اعلان انتشار دهد . خلاصه ی مزبور متضمن نکات ذیل است:

1-شماره ای که جهت ثبت شرکت در نظر گرفته شده و تاریخ ثبت آن و محل و اقامتگاه شرکت، با تعیین نام و نوع آن و موضوع شرکت

2-مقدار سرمایه(با تشخیص این که چه مقدار پرداخت و چقدر تعهد شده )

3-اسامی مدیر یا مدیران

4-تاریخ آغاز و ختم شرکت در صورتی که برای مدت محدود تشکیل شده باشد

5-در شرکت های تضامنی و شرکت مختلط علاوه بر نکات فوق باید اسم تمام شرکا ی ضامن نیز منتشر شود

در شرکت های سهامی موارد دیگری که قبلاَ تذکر داده شده در آگهی قید می شود

هر گاه شرکت در چندین حوزه ی ثبتی شعبه داشته باشد انتشار خلاصه ی شرکت به نحوی که برای خود شرکت مقرر است در محل شعبه نیز باید به عمل آید،و برای انجام این مقصود مقامی که خود شرکت در آن جا به ثبت رسیده است باید سواد مصدق از تقاضا نامه و منضمات آن را به ثبت اسناد محل وقوع شعبه ارسال دارد تا اقدام به انتشار نماید.(ماده ی 8 آئین نامه)

ثبت شعبه ی شرکت در دو حال است:نخست این که در موقع ثبت خود شرکت است در این صورت ضمن انتشار خلاصه شرکت نامه،محل شعب شرکت در آگهی باید ذکر و آگهی مزبور برای انتشار در جراید محلی ضمن رونویس تقاضا نامه و منضمات آن به اداره ی ثبتی که شعبه ی شرکت در آن جا واقع است فرستاده شود. دیگر این که پس از ثبت شرکت مبادرت به افتتاح شرکت می شود. در این حال شعبه ی شرکت مانند تغییراتی که بعداَ در شرکت واقع گردد ذیل ثبت شرکت به ثبت رسیده و آگهی می شود سپس آگهی مزبور و رونویس تقاضا نامه و منضمات به ثبت محل فرستاده می شود. در هر حال مدیر شعبه و یا کسی که از طرف شرکت در شعبه ی مزبور حق امضا دارد یعنی امضای او برای شزکت الزام آور است باید معرفی و آگهی شود.

سرانجام، همان طور که گفتیم، ماده ی 9 نظامنامه ی قانون تجارت، انتشار تغییراتی را که در وضعیت شرکت ثبت شده ایجاد می شود،ضروری دانسته است. نتیجه ی عدم انتشار مواردی که نظامنامه به عهده ی مدیران گذاشته این است که اولاَ مدیران ممکن است مطابق قواعد عام،به سبب خطای خود،محکوم به جبران خسارت اشخاص ثالث شوند و ثانیاَ اشخاص ثالث می توانند تاثیر این تغییرات را نادیده بگیرند،چه تغییراتی که به نظر آن ها نرسیده ،در مقابل آن ها قابل استناد نیست.

بازدید : 45
شنبه 29 ارديبهشت 1403 زمان : 10:45

تقاضای ثبت شرکت های ایرانی باید توسط مدیران شرکت به عمل آید. تغییراتی که در طول حیات شرکت ایرانی در شرکت ایجاد می شود و به موجب قانون نیاز به ثبت دارد نیز باید توسط مدیران وقت شرکت به ثبت برسد. ماده 9 نظامنامه ی قانون تجارت در مواردی چون تغییر مدیر شرکت یا تغییر در اختیارات او و به طور کلی هر تغییری که در حقوق اشخاص ثالث تاثیر داشته باشد و شرکت می خواهد که اشخاص ثالث از آن آگاهی یابد مقرر می دارد: "در هر موقع که تصمیماتی راجع به تمدید مدت شرکت زائد بر مدت مقرر یا انحلال شرکت قبل از مدت معینه یا تغییر در تعیین کیفیت تفریغ حساب یا تغییر اسم شرکت یا تبدیل دیگر در اساسنامه یا تبدیل و یا خروج بعضی از شرکای ضامن از شرکت اتخاذ شود و همچنین در هر موقعی که مدیر یا مدیران شرکت تغییر می یابد و یا تصمیمی نسبت به مورد معین در ماده ی 58 قانون تجارت اتخاذ شود، مقررات این نظامنامه راجع به ثبت و انتشار باید در مورد تغییرات حاصله نیز رعایت شود".

مدیران شرکت های ایرانی، برای ثبت شرکت باید مدارکی را تسلیم مرجع ثبت کنند. این مدارک را نظامنامه ی قانون تجارت به این نحو معین کرده است:

- در شرکت های تضامنی:

1.یک نسخه مصدق از شرکتنامه

2.یک نسخه مصدق از اساسنامه (اگر باشد)

3.نوشته ای به امضای مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه ی نقدی و تسلیم تمام سرمایه ی غیر نقدی با تعیین قیمت حصه های غیر نقدی

4.نام شریک یا شرکایی که برای اداره کردن شرکت معین شده اند

- در شرکت های نسبی:

1.یک نسخه مصدق از شرکتنامه

2.یک نسخه مصدق از اساسنامه(اگر باشد)

3.نام مدیر یا مدیران شرکت

4.نوشته ای به امضای مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه ی نقدی و تسلیم تمام سرمایه ی غیر نقدی با تعیین قیمت حصه های غیر نقدی

در شرکت های مختلط غیر سهامی:

1.یک نسخه مصدق از شرکتنامه

2.یک نسخه مصدق از اساسنامه(اگر باشد)

3.نام شریک یا شرکای ضامن که سمت مدیریت دارند

برای ثبت شرکت های ایرانی نیز ماده 10 قانون ثبت شرکت ها اصل مطالبه حق الثبت برای مرجع ثبت شرکت را پیش بینی کرده است. از آنجا که این میزان حق الثبت پیوسته در تغییر است، ذکر جزئیات آن در اینجا ضرورت ندارد.

اگر در مطالب قبل با ما همراه بوده اید، حتما به خاطر دارید که برخی موضوعات شرکت قبل از ثبت، نیاز به اخذ مجوز دارند. جهت یادآوری می توانید به مطالب پیشین ما رجوع کنید و یا برای کسب اطلاعات بیشتر با مشاوران ما در ثبت شرکت فکر برتر تماس بگیرید.

همچنین باید تذکر داد که علاوه بر ثبت شرکت، خلاصه شرکتنامه و منضمات آن باید انتشار پیدا کند (ماده 197 ق.ت). این امر باید در ظرف ماه اول ثبت هر شرکت و توسط اداره ثبت محل یا جانشین آن،بسته به مورد، در مجله رسمی دادگستری و یکی از جراید کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت، به خرج خود شرکت انجام گیرد (ماده 6 نظامنامه قانون تجارت وزارت عدلیه و تبصره آن) مطابق ماده 7 نظامنامه مذکور، این خلاصه باید متضمن نکات زیر باشد:

1.نمره و تاریخ ثبت شرکت

2.مقدار سرمایه (با تشخیص مقداری از آن که پرداخت شده و مقداری که شرکا پرداخت آن را تعهد کرده اند)

3.اسامی مدیر یا مدیران

4.تاریخ آغاز و ختم شرکت،در صورتی که برای مدت محدود تشکیل شده باشد.

ب)در شرکت های تضامنی و شرکت مختلط اعم از سهامی و غیر سهامی،علاوه بر نکات فوق باید اسم تمام شرکای ضامن نیز منتشر شود".

سرانجام، همان طور که گفتیم،ماده ی 9 نظامنامه قانون تجارت،انتشار تغییراتی را که در وضعیت شرکت ثبت شده ایجاد می شود،ضروری دانسته است.نتیجه ی عدم انتشار مواردی که نظامنامه به عهده ی مدیران گذاشته این است که اولاَ مدیران ممکن است مطابق قواعد عام،به سبب خطای خود،محکوم به جبران خسارت اشخاص ثالث شوند و ثانیاَ اشخاص ثالث می توانند تاثیر این تغییرات را نادیده بگیرند،چه تغییراتی که به نظر آن ها نرسیده،در مقابل آن ها قابل استناد نیست.

بازدید : 91
جمعه 28 ارديبهشت 1403 زمان : 16:24

اساسنامه مهم ترین رکن شرکت سهامی است و سندی است که شرکت فقط به آن بستگی دارد. گرفتن کارت بازرگانی فوری به علاوه، مطالب اساسنامه حاوی حقوق و تکلیف و اختیارات ارکان شرکت یعنی مجامع عمومی، مدیران و بازرسان و سهامداران می باشد.
اساسنامه می تواند اختیارات مدیران شرکت را محدود کند ولی این امر فقط از لحاظ روابط بین مدیران و صاحبان سهام معتبر بوده و در مقابل اشخاص ثالث باطل خواهد بود. اساسنامه نمی تواند متضمن اختیار افزایش سرمایه برای هیأت مدیره باشد زیرا به تصریح قانون هر گونه تغییر در سرمایه شرکت، منحصراً در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد. می توان در اساسنامه تابعیت شرکت را نیز ذکر نمود. برای این منظور در اساسنامه قید می گردد "تابعیت شرکت ایرانی است". به موجب قانون، هر شرکتی که در ایران تشکیل و مرکز اصلی آن در ایران باشد، شرکت ایرانی محسوب است.

به موجب ماده 8 لایحه اصلاح قانون تجارت، اساسنامه شرکت با ملحوظ داشتن سهامی عام یا سهامی خاص بودن آن باید مشتمل بر مطالب ذیل باشد:
1.نام شرکت
2.موضوع شرکت به طور صریح و منجز
3.مدت شرکت
4.مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن،اگر تاسیس شعبه مورد نظر باشد.
5.مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک
6.تعداد سهام بی نام و بانام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد،تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام
7.تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود،که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود.
8.نحوه انتقال سهام با نام
9.طریقه تبدیل سهام با نام به سهام بی نام و بالعکس
10.در صورت پیش بینی این امکان صدور اوراق قرضه،ذکر شرایط و ترتیب آن
11.شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه
12.مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی
13.مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آن ها
14.طریقه شور و اخذ رای و اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی
15.تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت ماموریت آن ها و نحوه تعیین جانشین برای مدیران که فوت یا استعفاء می کنند یا محجور یا معزول و یا به جهات قانونی ممنوع می گردند.
16.تعیین وظایف و حدود اختیارات مدیران
17.تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند.
18.تعداد بازرسان و نحوه انتخاب و مدت ماموریت آن ها
19.تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالانه.
20.نحوه انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه امور آن
21.نحوه تغییر اساسنامه

شرح مندرجات اساسنامه:

نام شرکت:
هر شرکت باید نام مخصوص به خود داشته باشد. نام شرکت مشخصه ای است که هویت آن را معلوم و موجب شناسایی وی شده و تمیز آن را از دیگر شرکت ها، امکان پذیر می سازد. پس از ثبت نام شرکت، قانون شرکت را به این نام، به عنوان یک شخص حقوقی شناخته و تحت حمایت قرار می دهد. برای تعیین نام شرکت موسسین باید بدواً نظر مساعد اداره ثبت شرکت ها را کسب نمایند. به موجب دستورالعمل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نام شرکت باید فارسی و ایرانی باشد.

لذا،مرجع ثبت شرکت ها باید از پذیرفتن نام های خارجی (مگر با اجازه وزارت مزبور) خودداری نماید. همان طور که در مطالب پیشین نیز گفتیم، در شرکت های سهامی عام، عبارت "شرکت سهامی عام" و در شرکت های سهامی خاص، عبارت "شرکت سهامی خاص" باید قبل یا بعد از نام شرکت و بدون فاصله با آن،به طور روشن و خوانا قید شود. می توان گفت که هر گاه مطابق مقررات مذبور عمل نشود و اسم شرکت بدون قید "سهامی عام" یا "سهامی خاص" باشد، شرکت تضامنی محسوب شده و احکام راجع به شرکت های تضامنی در مورد آن اجرا خواهد شد.

موضوع شرکت:
موضوع شرکت باید به طور صریح و منجز، در اساسنامه ذکر شود. کلمه "صریح" در لغت به معنای آشکار،بی پرده و روشن و منجز به معنای روا شدن حاجت و وفا شدن وعده است. بر این مبنا، منظور لایحه اصلاح قانون تجارت از تاکید بر اینکه موضوع شرکت صریح و منجز باشد، این است که موضوع مزبور علاوه بر اینکه باید آشکار و روشن باشد، لازم است که امری باشد قابل انجام و روا شدنی، نه امری که دارای ابهام بوده و انجام آن غیر محتمل و غیر قطعی یا موکول به تحقق شرط یا شرایطی باشد.

صریح و منجز بودن موضوع شرکت از لحاظ هیات مدیره در رابطه با وظایف و اختیارات و اداره و امور کشور نیز لازم و موثر است. زیرا اگر هیات مدیره یا مدیر عامل، سرمایه شرکت را در انجام عملیاتی خارج از موضوع شرکت مورد استفاده قرار دهند. یا در تصمیمات و اقدامات خود از حدود موضوع شرکت تجاوز کنند، در صورت تجاوز محل آن ها اثر قانونی ندارد و در صورت افراط و تفریط کلیه مدیران متضامناً مسئول کارت صاحبان سهام می باشند.

مدت شرکت:
مدت شرکت ممکن است برای مدت محدودی مثلاً 5 یا 15 سال تشکیل شود و نیز ممکن است برای مدت نامحدودی باشد. در صورت اخیر،باید مدت در اساسنامه ذکر گردد، در صورتی که برای مدت معین باشد و یا اینکه مدت شرکت را تقلیل دهد (ماده 83 اصلاحی)، ماده 83 اصلاحی هر گونه تغییر در مواد اساسنامه را در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده قرار داده و مشخص است که مدت شرکت نیز یکی از موارد مذکور در اساسنامه است. از این جهت مجمع عمومی می تواند مدت را تمدید و یا آنکه آن را تقلیل دهد.

مرکز اصلی شرکت:
مرکز اصلی شرکت، محلی است که امور اداری شرکت در آنجا متمرکز است و اداره شرکت در آن قرار دارد. معمولاً ارکان شرکت یعنی مجامع عمومی و هیأت مدیره و مدیر عامل و بازرس یا بازرسان، در مرکز اصلی شرکت انجام وظیفه می کنند. بدین ترتیب، چون ماده 590 قانون تجارت 1311 مقرر می دارد که "اقامتگاه شخصی حقوقی، محلی است که اداره شخص حقوقی در آنجاست"، باید گفت که مرکز اصلی شرکت، اقامتگاه او نیز محسوب می شود. از این لحاظ که ابلاغ دادخواست ها، اخطاریه ها، اظهارنامه ها و اوراق رسمی، به عنوان اقامتگاه، به مرکز اصلی شرکت ابلاغ می شود اهمیت دارد.

از آنجا که به موجب ماده 1003 قانون مدنی"هیچ کس نمی تواند بیش از یک اقامتگاه داشته باشد"، بنابراین نمی توان در اساسنامه بیش از یک مرکز اصلی برای شرکت سهامی قید کرد.

شعبه یا شعب شرکت:
شرکت ممکن است شعبه یا شعبه هایی داشته باشد. شعبه شرکت اگر در زمان تاسیس شرکت ایجاد شده باشد، در اساسنامه قید می شود و اگر بعداَ ایجاد گردد، تغییر در اساسنامه محسوب شده و باید به تصویب مجمع عمومی فوق العاده شرکت برسد و به مرجع ثبت شرکت، اعلام شود تا پس از ثبت، برای اطلاع عموم آگهی گردد. ممکن است در اساسنامه شرکت، به هیات مدیره اجازه داده شود که عندالاقتضاء جهت ایجاد شعبه یا شعباتی اقدام نماید.

مواد 35 تا 38 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1318 که به مرکز اصلی و شعب شرکت راجع است، نقل می شود: "دعوی راجع به ورشکستگی شرکت های بازرگانی که مرکز اصلی آن در ایران است، باید در مرکز اصلی شرکت اقامه شود. دعاوی مربوط به اصل شرکت و دعاوی بین شرکت و شرکاء و همچنین دعاوی اشخاص خارج بر شرکت، مادام که شرکت باقی است و در صورت برچیدگی، تا وقتی که تصفیه امور شرکت در جریان است، در مرکز اصلی شرکت اقاله می شود.

در دعاوی ناشی از تعهدات شرکت در مقابل اشخاص خارج، اشخاص می تواند دعاوی خود را در محلی که تعهد در آنجا واقع شده یا محلی که کالا باید در آنجا تسلیم گردد یا جایی که پول باید پرداخته شود، اقامه نمایند. اگر شرکت دارای شعب متعدده در جاهای مختلف باشد، دعاوی ناشی از تعهدات هر شعبه یا اشخاص خارج، باید در دادگاه محلی که شعبه طرف معامله در آن واقع است،اقامه شود. مگر آنکه شعبه نام برده برچیده شده باشد، که در این صورت دعاوی نام برده نیز در مرکز اصلی شرکت اقامه خواهد شد.

سرمایه شرکت:
سرمایه شرکت در اساسنامه آن قید می گردد. در موقع تاسیس، همان طور که در مطالب پیشین گفته شد سرمایه شرکت های سهامی عام از پنج میلیون ریال و سرمایه شرکت سهامی خاص از یک میلیون ریال نباید کمتر باشد. در صورتی که سرمایه شرکت بعد از تاسیس به هر علت از حداقل مذکور کمتر شود، باید ظرف یک سال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر فوق، اقدام به عمل آید یا شرکت به نوع دیگری از انواع شرکت های مذکور در قانون تجارت، تغییر شکل یابد، وگرنه هر ذی نفعی می تواند انحلال آن را از دادگاه صلاحیت دار درخواست کند.

هر گاه قبل از صدور رای قطعی دادگاه، موجب درخواست انحلال منتفی گردد، یعنی به یکی از طرق فوق عمل شود دادگاه رسیدگی را متوقف خواهد کرد. سرمایه شرکت سهامی به سهام تقسیم می شود. لذا مبلغ سرمایه شرکت مجموع مبالغ اسمی سهام آن خواهد بود. سرمایه شرکت سهامی قابل افزایش و کاهش است. افزایش یا کاهش سرمایه که همان تغییر در سرمایه شرکت است، در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد. مجمع عمومی مزبور می تواند از طریق صدور سهام جدید یا از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود، سرمایه شرکت را افزایش دهد.

کاهش سرمایه ممکن است اجباری یا اختیاری باشد.زیان های وارده به شرکت از جمله می تواند موجب کاهش اجباری سرمایه آن شود. توضیح این که اگر بر اثر زیان های وارده، حداقل نصف سرمایه شرکت از بین برود، مجمع عمومی فوق العاده باید انحلال یا بقای شرکت را مورد شور و رای قرار دهد. هر گاه مجمع مزبور رای به انحلال شرکت ندهد، باید در همان جلسه با رعایت میزان حداقل های فوق الذکر مربوط به سرمایه، سرمایه شرکت را به مبلغ سرمایه موجود کاهش دهد. چنانچه به هر علتی به یکی از طرق فوق عمل نشود، هر ذی نفعی می تواند انحلال شرکت را از دادگاه صلاحیت دار درخواست کند.

مجمع عمومی فوق العاده، می تواند به طور اختیاری به کاهش سرمایه اقدام کند. مشروط بر آنکه در اثر کاهش سرمایه، به تساوی حقوق صاحبان سهام لطمه ای وارد نشود و سرمایه شرکت از حداقل مقرر (پنج میلیون ریال در شرکت سهامی عام و یک میلیون ریال در شرکت سهامی خاص) کمتر نشود.
کاهش سرمایه به یکی از دو طرق ذیل امکان پذیر است:
1-کاهش تعداد سهام.در این صورت بعضی از شرکا به قیمت اسمی سهم خود را دریافت و با رضایت از شرکت خارج می شوند.
2-کاهش مبلغ اسمی سهام.مثلاَ سهام ده هزار ریالی به پنج هزار ریال تنزل یابد و مازاد آن به صاحبان سهام مسترد شود.
باید توجه داشت که برابر ماده 198 خرید سهام توسط همان شرکت ممنوع است؛ زیرا در این صورت بدون اینکه کاهش سرمایه آگهی شود سرمایه شرکت تقلیل پیدا می کند.

سهام:
سرمایه هر شرکت سهامی به قسمت های مساوی تقسیم می گردد. هر قسمت آن سرمایه را سهم می گویند. لایحه اصلاحی در تعریف سهم می گوید: "سهم قسمتی است از سرمایه شرکت سهامی که مشخص میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن در شرکت سهامی می باشد". بنابراین، هر سهم معلوم می کند که نسبت به کل سرمایه، صاحب آن تا چه اندازه ای می تواند در اداره امور شرکت، از طریق حضور در مجامع عمومی و ابراز رای، مشارکت داشته باشد. همچنین، چه مقدار از منافع حاصل از فعالیت شرکت، به او تعلق دارد و در برابر شرکت، اگر همه مبلغ سهم را نپرداخته باشد، چه میزان تعهد مالی خواهد داشت.

برابر ماده 29،قانون در شرکت سهامی عام حداکثر قیمت اسمی سهام را در هزار ریال معین کرده است.اما در شرکت های سهامی خاص حداقل و حداکثر برای مبلغ اسمی سهام تعیین نشده است.

تبدیل سهام:
شرکت سهامی می تواند مشروط بر پیش بینی تبدیل سهام در اساسنامه شرکت و یا تصویب مجمع عمومی فوق العاده شرکت،سهام بی نام را به سهام بی نام یا بالعکس سهام با نام را به سهام بی نام تبدیل کند.

تبدیل سهام بی نام به سهام بانام:
در تبدیل سهام بی نام به سهام بانام، باید مراتب در روزنامه کثیرالانتشار که آگهی های مربوط به شرکت در آن نشر می گردد، سه نوبت و هر نوبت به فاصله پنج روز منتشر و با مهلتی تا شش ماه از تاریخ انتشار اولین آگهی، به صاحبان سهام داده شود تا برای تبدیل سهام خود، به مرکز شرکت مراجعه کنند. در آگهی تصریح خواهد شد که پس از انقضای آگهی مزبور، کلیه سهام بی نام شرکت باطل شده تلقی می گردد. سهام بی نام که ظرف مهلت مذکور برای تبدیل به سهام بانام به مرکز شرکت تسلیم نشده باشد، باطل محسوب و برابر تعداد آن، سهام بانام صادر و به وسیله شرکت، در بورس اوراق بهادار یا از طریق حراج فروخته خواهد شد.

تبدیل سهام بانام به سهام بی نام:
برای تبدیل سهام با نام به بی نام، مراتب فقط یک نوبت در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های مربوط به شرکت در آن نشر می گردد، منتشر می شود و مهلتی که نباید کمتر از دو ماه باشد به صاحبان سهام بانام داده می شود که برای تبدیل سهام خود به سهام بی نام، به مرکز شرکت مراجعه کنند. پس از انقضای مهلت مذکور، برابر تعداد سهامی که تبدیل نشده است سهام بی نام صادر و در مرکز شرکت نگاهداری خواهد شد. البته هر موقع که صاحبان سهام بانام به شرکت مراجعه کنند، سهام بانام آن ها اخذ و ابطال و سهام بی نام به آن ها داده شود.

پس از تبدیل کلیه سهام بانام به بی نام یا بالعکس و یا حسب مورد پس از سپری شدن هر یک از مهلت های فوق الذکر،شرکت سهامی باید مرجع ثبت شرکت ها را از موضوع کتباً مطلع سازد تا مراتب طبق مقررات به ثبت برسد و برای اطلاع عموم آگهی شود. دارندگان سهامی که سهام خود را تعویض نکرده باشند نسبت به آن سهام حق حضور و رأی در مجامع عمومی صاحبان سهام را نخواهند داشت.

تعداد صفحات : -1

درباره ما
موضوعات
لینک دوستان
آمار سایت
  • کل مطالب : 668
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 149
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 495
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 655
  • بازدید ماه : 696
  • بازدید سال : 1527
  • بازدید کلی : 62635
  • <
    پیوندهای روزانه
    آرشیو
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی