novinblog

تصمیم گیری درباره افزایش سرمایه شرکت سهامی، در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است.ثبت شرکت انواع افزایش سرمایه شرکت های سهامی را می توان به دو نوع تشریح کرد؛ یکی از طریق صدور سهام جدید و دیگری از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود.

شرایط افزایش سرمایه:
افزایش سرمایه به تصمیم مجمع عمومی فوق العاده صورت می گیرد. مادام که سرمایه قبلی شرکت تماماَ تادیه نشده است،افزایش سرمایه تحت هیچ عنوان مجاز نخواهد بود. مجمع عمومی فوق العاده می تواند به هیات مدیره اجازه دهد که ظرف مدت معینی که نباید از پنج سال تجاوز کند، سرمایه شرکت را تا میزان مبلغ معینی، به یکی از طرق مذکور در فوق افزایش دهد.

لازم است ذکر شود که به تصریح قانون، اساسنامه شرکت نمی تواند متضمن اختیار افزایش سرمایه برای هیات مدیره باشد. هیات مدیره در هر حال، خواه در اجرای تصمیم مجمع عمومی فوق العاده و خواه با استفاده از اجازه ای که مجمع مذکور به وی داده است، در هر نوبت پس از عملی ساختن افزایش سرمایه مکلف است حداکثر ظرف یک ماه مراتب را ضمن اصلاح اساسنامه و قید سرمایه جدید به جای سرمایه ثبت شده، به مرجع ثبت شرکت ها اعلام کند تا پس از ثبت، جهت اطلاع عموم آگهی شود.

پیشنهاد هیات مدیره و گزارش بازرسان:
مجمع عمومی فوق العاده،به پیشنهاد هیات مدیره، پس از قرائت گزارش بازرسان یا بازرسان، در مورد افزایش سرمایه شرکت اتخاذ تصمیم می کند. پیشنهاد هیات مدیره راجع به افزایش سرمایه، باید متضمن توجیه لزوم افزایش سرمایه و نیز شامل گزارشی درباره امور شرکت از بدو سال مالی در جریان و اگر تا آن موقع مجمع عمومی عادی نسبت به حساب های سال مالی قبل تصمیم نگرفته باشد، حاکی از وضع شرکت از ابتدای سال مالی قبل باشد. گزارش بازرس یا بازرسان باید شامل اظهارنظر درباره پیشنهاد هیات مدیره باشد.

مستهلک شدن هزینه ها:
هزینه های افزایش سرمایه باید حداکثر تا پنج سال از تاریخی که اینگونه هزینه ها به عمل آمده است مستهلک شود.در صورتی که سهام جدیدی که در نتیجه افزایش سرمایه صادر می شود،به قیمتی بیش از مبلغ اسمی،فروخته شده باشد هزینه های افزایش سرمایه را می توان از محل این اضافه ارزش مستهلک نمود.

افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام:

افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود،به تصریح ماده 159 لایحه اصلاح قانون تجارت،در صورتی که برای صاحبان سهام ایجاد تعهد کند ممکن نخواهد بود مگر آنکه کلیه صاحبان سهام با آن موافق باشند.بنابراین تصمیم به افزایش سرمایه از طریق افزایش مبلغ اسمی سهام که در آن مبلغ اضافه شده را باید سهامداران پرداخت کنند به اتفاق آراء نیاز دارد و در صورت تصویب لازم است که کلیه افزایش سرمایه نقداَ پرداخت شود.

به علت عدم منع قانونی،در این افزایش،به تصویب مجمع عمومی فوق العاده، تادیه مبلغ اضافه شده به مبلغ اسمی سهام، می تواند از طریق انتقال سود تقسیم نشده یا اندوخته شرکت به عمل آید، که در این صورت چون افزایش سرمایه برای صاحبان سهام ایجاد تعهد نمی کند می توان گفت که نیازی به اتفاق آراء آن ها نبوده و تصمیم گیری درباره آن ها، با اکثریت دو سوم آراء حاضر در جلسه رسمی مجمع عمومی فوق العاده ممکن خواهد بود.

لازم است اضافه شود که در افزایش سرمایه از طریق انتقال اندوخته به سرمایه، چون به تصریح قانون "انتقال اندوخته قانونی به سرمایه ممنوع است" لذا باید از اندوخته های دیگر شرکت استفاده شود. هر گاه افزایش سرمایه از طریق افزایش مبلغ اسمی سهام به اتفاق آراء سهامداران به تصویب برسد و سهامداران ظرف مهلت تعیین شده، به تادیه نقدی تمام مبلغ اضافه شده به مبلغ سهام خود اقدام نکنند، می توان طبق مقررات ماده 35 لایحه اصلاح قانون تجارت عمل کرد.

توضیح اینکه به موجب قسمت اخیر ماده، پس از اخطار از طرف شرکت به صاحب سهم و گذشتن یک ماه، اگر مبلغ مورد مطالبه تماماَ پرداخت نشود، شرکت اینگونه سهام را در صورتی که در بورس اوراق بهادار پذیرفته شده باشد از طریق بورس، وگرنه از طریق مزایده به فروش خواهد رسانید. از حاصل فروش، کلیه هزینه های مترتبه و بدهی صاحب سهم، برداشت گردیده و اگر مازادی باشد به وی پرداخت می شود.

افزایش سرمایه از طریق صدور سهام جدید

افزایش سرمایه ممکن است از طریق صدور سهام جدید صورت گیرد. در این صورت باید مبلغ اسمی سهام جدید،با مبلغ اسمی سهام سابق برابر باشد.
طرق تادیه مبلغ اسمی سهام جدید عبارت است از:

1. تادیه مبلغ اسمی از طرف خریداران.این تادیه در سهام مربوط به شرکت سهامی عام باید نقدی باشد ولی در سهام مربوط به شرکت سهامی خاص،به تجویز قانون،به غیر نقد نیز ممکن است.
2. تبدیل "مطالبات حال شده" اشخاص از شرکت،به سهام جدید.
3. انتقال " سود تقسیم نشده" یا "اندوخته" شرکت یا "عواید حاصل از اضافه ارزش سهام جدید" ،به سرمایه شرکت.
4. تبدیل اوراق قرضه به سهام اضافه ارزش سهم و محل مصرف آن:

شرکت می تواند در فروش سهام جدید،مبلغی علاوه بر مبلغ اسمی سهم، از خریداران دریافت کند. این مبلغ را "اضافه ارزش سهم" می نامند. شرکت می تواند عواید حاصل از اضافه ارزش سهام فروخته شده را به اندوخته منتقل کند یا آن را نقداَ بین صاحبان سهام سابق تقسیم نماید یا در ازاء آن سهام جدید به صاحبان سهام سابق بدهد. نیز همان طور که گفته شد هزینه های افزایش سرمایه را می توان از محل این اضافه ارزش مستهلک نمود.

برای ثبت شرکت پخش مواد غذایی اخذ مجوز از اداره مربوطه و همچنین کسب پروانه لازم از سازمان غذا ضروری می باشد.

هر ماده ی جامد یا مایعی که برای تغذیه بدن انسان مصرف شود و در تولید انرژی در بدن انسان موثر باشد، مواد غذایی نام دارد. با توجه به رشد روزافزون تقاضا برای تاسیس شرکت صنایع غذایی، بر آن شدیم تا توضیحاتی را در رابطه با ثبت این شرکت در اختیار علاقه مندان قرار دهیم.

شرکت پخش مواد غذایی، از همان ابتدا نیاز به یک انبار که با ضوابط فنی و بهداشتی مطابقت داشته باشد، دارد. گرفتن کارت بازرگانی فوری چنانچه قصد ورود به این بخش از فعالیت تجاری را دارید باید بدانید که تضمین بهداشت و سلامت به عنوان بقای شرکت های غذایی؛ نقش حائز اهمیتی را دارد. به طوری که در ماده 13 قانون مواد خوردنی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی مصوب سال 22/4/1346 آمده است: تخلف از مقررات بهداشتی نظیر عدم رعایت بهداشت فردی، وضع ساختمانی، وسایل کار ممنوع است و مستوجب مجازات می باشد. رعایت مقررات بهداشتی مربوط به مراکز تهیه و تولید، نگهداری، توزیع، فروش و حمل و نقل مواد خوردنی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی و اماکن عمومی در آیین نامه این قانون مکرراً تذکر داده شده است که برای کسب اطلاعات بیشتر، می توانید به این قانون مراجعه نمایید.

ثبت شرکت مواد غذایی در دو قالب شرکت بازرگانی سهامی خاص و شرکت بازرگانی با مسئولیت محدود انجام می گیرد. برای ثبت شرکت، علاوه بر تعیین نوع قالب شرکت، می بایست راجع به نام و موضوع شرکت مواد غذایی، میزان سرمایه شرکت، مشخص کردن صاحبان سهم و میزان سهم الشرکه هر یک از آنان، مشخص نمودن مدیران شرکت و سمت آن ها تصمیم گیری نمود.
جهت ثبت شرکت مواد غذایی نیاز به شرایطی است که در ذیل به این شرایط می پردازیم.

شرایط ثبت شرکت مواد غذایی سهامی خاص عبارتند از:

• حداقل 3 نفر عضو+ 2 نفر بازرس
• حداقل 35 درصد سرمایه نقداَ پرداخت شود.
• حداقل سرمایه 1000000 ریال
• رایط ثبت شرکت غذایی بامسئولیت محدود عبارتند از:
• وجود حداقل 2 نفر عضو
• حداقل سرمایه 10.0000 ریال
• تعهد با پرداخت کل سرمایه

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت غذایی سهامی خاص به شرح ذیل می باشد:

• کپی مدارک شناسایی کلیه اعضا (کارت ملی و شناسنامه)
• امضای اقرارنامه
• اصل گواهی عدم سوپیشینه
• اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
• (تنظیم وکالتنامه بنام وکیل، چنانچه امور توسط وکیل انجام می شود)

مدارک ثبت شرکت غذایی با مسئولیت محدود به شرح ذیل می باشد:

• کپی مدارک شناسایی (کپی شناسنامه و کارت ملی)
• اصل گواهی عدم سوء پیشینه
• امضای اقرارنامه
• مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع

سپس نسبت به تهیه ی شرکتنامه (برای شرکت های مسئولیت محدود)، اظهارنامه شرکت، اساسنامه و صورتجلسات مجمع عمومی شرکت اقدام نمایید و با ورود به سامانه ی اداره ی ثبت شرکت ها، مراحل ثبت شرکتها را گام به گام طی کنید و مدارک نامبرده را در سامانه بارگذاری کنید.

در گام بعدی، چنانچه اطلاعات را به درستی در سامانه درج کرده باشید از شما خواسته می شود تا مدارک را از طریق پست به اداره ثبت شرکت ها ارسال نمایید. پس از ارسال مدارک، کارشناس مربوطه مدارک متقاضی را مورد بررسی قرار می دهد تا بی نقص بودن آن احراز گردد. چنانچه کارشناسان هیچگونه ایرادی در مدارک مشاهده ننمایند، از متقاضی دعوت به عمل می آورند تا همراه با اصل مدارک جهت اخذ امضا و تطبیق مدارک به اداره رجوع نماید. پس از تایید و امضای رییس اداره، آخرین مرحله جهت ثبت شرکت مواد غذایی، درج آگهی شرکت در روزنامه رسمی می باشد. پس از درج در روزنامه، کار ثبت به پایان رسیده است.

همان طور که ملاحظه نمودید، برای ثبت یک شرکت غذایی الزامی است تمامی تشریفات ذکر شده انجام شود.

امروزه اهمت وجود بیمه در زندگی بر هیچ کس پوشیده نیست، خطرات زیادی همواره انسان را تهدید می کنند. ثبت شرکتها خطراتی همچون سیل، آتش سوزی، سرقت، تصادفات، خشکسالی و هزاران خطر دیگر که در صورت بروز، خسارات زیادی را به شخص وارد می کنند. بنابراین دادن مبلغی به شخصی برای اینکه در اینگونه موارد به جبران خسارت اقدام کند کاملاَ منطقی به نظر می رسد و امروزه نیز تقریباَ بیمه به طور کامل فراگیر شده است.

تعریف و انواع بیمه:
با توجه به ماده 1 قانون بیمه مصوب اردیبهشت 1316 می توان بیمه را اینگونه تعریف کرد: بیمه تعهدی است که به موجب آن یک طرف تعهد می کند که در ازاء پرداخت وجه یا وجوهی به وسیله طرف دیگر در صورت وقوع یا بروز حادثه خسارت وارده را جبران نماید، متعهد را بیمه گر و طرف تعهد را بیمه گذار می نامند. موضوع بیمه نیز به وجهی گفته می شود که از طرف بیمه گذار به بیمه گر پرداخت می گردد. به موازات خطراتی که همه روز انسان ها را تهدید می کنند انواع بیمه به منظور جبران خسارت این خطرات نیز به وجود آمده اند که از میان آن ها می توان به بیمه های سرقت، آتش سوزی، عمر، از کار افتادگی، حمل و نقل و بیمه های جدیدتری همچون بیمه مسئولیت اشاره کرد. از انواع بیمه می توان بیمه اتکایی، بیمه مشترک و بیمه مکرر را نیز نام برد.

ثبت شرکت های بیمه:

ثبت و تغییرات هر شرکت سهامی عام بیمه در ایران، نیاز به اخذ مجوز از بیمه مرکزی ایران دارد. طبق ماده 8 قانون ثبت شرکت ها، شرکت های بیمه اعم از ایرانی و خارجی تابع نظامنامه هایی خواهند بود که از طرف وزارت دادگستری تنظیم می شود. قبول تقاضای ثبت شرکت های فوق و شرایط مربوط به ادامه ی عملیات آن ها منوط به رعایت مقررات نظامنامه های مزبور خواهد بود.بر اساس مفاد ماده ی 9 نیز نظامنامه باید صریحاَ نسبت به مسایل ذیل تعیین تکلیف نماید.

1. اشخاصی که باید اظهارنامه ثبت بدهند.
2. نکاتی که باید در اظهارنامه قید شود.
3. اوراق و مدارکی که عین یا ترجمه مصدق آن ها باید به ضمیمه اظهارنامه شود.
4. نکاتی که در صورت تغییر باید مجدداَ به ثبت برسد.
5. طرز ثبت شعب یا نمایندگان جدید.
6. اعلاناتی که پس از ثبت باید به وسیله اداره ثبت اسناد به هزینه شرکت به عمل آید.
7. تعرفه راجع به ترجمه و تصدیق صحت ترجمه

به موجب ماده 4 آیین نامه ی تنظیم امور نمایندگی بیمه، شخص حقیقی متقاضی اخذ پروانه نمایندگی بیمه باید واجد شرایط زیر باشد:

• تابعیت دولت جمهوری اسلامی ایران
• اعتقاد به اسلام یا یکی دیگر از ادیان اسلامی کشور
• عدم اعتیاد به مواد مخدر
• نداشتن سوء پیشینه کیفری و همچنین نداشتن سابقه محکومیت به جرایم نام برده شده در ماده 64 قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری؛
• داشتن گواهی پایان خدمت وظیفه عمومی یا معافیت دایم؛
• داشتن حداقل مدرک کارشناسی در ر شته ی بیمه (و یا سایر رشته ها با گرایش بیمه) با شش ماه سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی، یا مدرک کارشناسی در رشته ی غیر بیمه و یک سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی و یا مدرک دیپلم با دو سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی

تبصره 1: متقاضیان فاقد سابقه کار مندرج در بند "و" به غیر از دارندگان مدرک کارشناسی در رشته بیمه (و سایر رشته ها با گرایش بیمه)، باید دوره آموزشی شامل اصول بیمه، آشنایی با رشته های بیمه، بازاریابی بیمه، قوانین و مقررات بیمه و رایانه (شامل آموزش مهارت های Internet- Word- Excel) را در مجموع، به میزان حداقل 80 ساعت در مرکز آموزشی شرکت بیمه، یا مرکز آموزش فنی و حرفه ای وزارت کار و امور اجتماعی و یا سایر مراکز آموزشی مورد تایید بیمه مرکزی ایران گذرانده و گواهی نامه قبولی را ارائه نمایند. علاوه بر این متقاضیان مذکور باید دوره کارآموزی را در شرکت بیمه مربوط طی نمایند. متقاضیان فاقد سابقه کار دارای مدرک کارشناسی در رشته بیمه (و سایر رشته ها با گرایش بیمه)، فقط دوره کارآموزی را در شرکت بیمه طی خواهند کرد.

تبصره 2: شرکت بیمه می تواند برای پذیرش نماینده، هر نوع شرایط رقابتی برای انتخاب نمایندگان برتر، از جمله برگزاری آزمون را تعیین و اعمال نماید.
مسئولیت احراز صحت شرایط لازم در مورد هر یک از متقاضیان اخذ پروانه نمایندگی بیمه بر عهده ی شرکت بیمه مربوط می باشد.

شرکت بیمه برای اعطای پروانه نمایندگی حقوقی باید موارد ذیل را بررسی و رعایت نماید:
1-تشکیل نمایندگی حقوقی به شکل شرکت سهامی خاص با مسئولیت تضامنی یا شرکت تعاونی؛
2-تایید اساسنامه نمایندگی توسط شرکت بیمه؛
3-انحصار فعالیت به نمایندگی بیمه؛
4-وجود حداقل سه عضو هیئت مدیره؛
5-داشتن حداقل 500 میلیون ریال سرمایه؛
6-ارائه گواهی نامه بانک حاکی از تادیه قسمت نقدی سرمایه،حداقل به مقدار 50 درصد کل سرمایه نماینده حقوقی؛
7-صورت کامل اسامی سهامداران،مدیران و میزان سهام هر یک از آن ها،
8-گواهی عدم سوء پیشینه کیفری مدیران؛
9-داشتن مدیر عامل و عضو بیمه ای هیئت مدیره طبق شرایط مندرج در ماده 9 این آیین نامه؛
10-صورت جلسات مجمع عمومی موسس و هیئت مدیره
11-اظهارنامه ثبت نمایندگی حقوقی و تاییدیه نام آن.

به موجب ماده ی 7 آیین نامه مذکور، ثبت نمایندگی حقوقی و هرگونه تغییرات بعدی از جمله تغییر در مفاد اساسنامه، میزان سرمایه، ترکیب سهامداران، مدیر عامل و اعضای هیئت مدیره آن، موکول به رعایت مقررات این آیین نامه و با مسئولیت و موافقت شرکت بیمه طرف قرارداد خواهد بود.
تبصره: شرکت بیمه موظف است قبل از ثبت نمایندگی حقوقی بیمه و هرگونه تغییرات بعدی آن،نظر بیمه مرکزی ایران را استعلام نماید. عدم اعلام نظر بیمه مرکزی ایران ظرف مدت 20 روز به معنای موافقت با ثبت نمایندگی حقوقی یا تغییرات بعدی آن خواهد بود.

رتبه بندی یا گرید یک نوع معیار صلاحیت گذاری بر اساس استانداردهای تعریف شده است که توسط معاونت برنامه ریزی و نطارت راهبردی ریاست جمهوری اتخاذ می شود. هزینه پلمپ دفاتر به بیانی دیگر،رتبه بندی یک نوع مقیاس گذاری برای تضمین کیفیت و کمیت شرکت های برتر در ارائه خدمات و دفاع از حقوق بهره وران است.

رتبه بندی شرکت ها در بخش های ذیل انجام می گیرد:
_رتبه بندی پیمانکاری
_رتبه بندی مشاوران
_رتبه بندی شرکت های انفورماتیک
_رتبه بندی شرکت های EPC
_رتبه بندی اندوه سازان
شرکت های واجد شرایط:
به موجب ماده ی 1 آیین نامه احراز صلاحیت و رتبه بندی شرکت های انفورماتیکی،شرکت هایی می توانند درخواست احراز صلاحیت و رتبه بندی نمایند که دارای شرایط ذیل باشند:
1-ساختار حقوقی آن ها منطبق بر ساختار شرکتی بوده و در اداره ثبت شرکت ها و موسسات غیر تجاری تحت عنوان شرکت به ثبت رسیده باشند.
2-دستگاه های موضوع ماده 222 قانون برنامه پنجم توسعه اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران،هیچ سهمی از سهام شرکت و هیچ مداخله ای در مدیریت آن ها نداشته باشند.
3-موضوع فعالیت مندرج در اساسنامه آن ها صرفاَ در زمینه فعالیت های انفورماتیکی و حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات باشد.
تبصره:شرکت های انفورماتیکی موضوع گروه 3 ماده 2 قانون " اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم توسعه و اجرای سیاست های کلی اصل 44 قانون اساسی" مصوب 8/11/1386 مجلس شورای اسلامی،از محدودیت بند 2 این ماده مستثنی هستند.اسامی این شرکت ها باید مشخصاَ در فهرست مذکور درج شده باشد.
احراز صلاحیت و رتبه بندی:
وفق ماده ی 2 آیین نامه ی مذکور، اعتبار گواهی احراز صلاحیت و رتبه بندی یک سال است.
تبصره 1:شرکت هایی که گواهی خود را قبل از مهر ماه هر سال دریافت می نمایند با توجه به تاریخ دریافت گواهی،می توانند به همان میزان از اعتبار بیش از یک سال استفاده نمایند.
شرکت های واجد شرایط،پس از ارائه اظهارنامه مالیاتی آخرین سال مالی،تکمیل فرم های الکترونیکی و ارسال سایر مدارک می توانند نسبت به درخواست رتبه بندی و اخذ گواهی مربوطه اقدام نمایند.
تبصره 2:ضروری است اظهارنامه مالیاتی توسط اداره امور مالیاتی تایید شده باشد.
شرکت های تازه تاسیس و یا شرکت هایی که به دلیل رکود فعالیت در سال های گذشته،فاقد اظهارنامه مالیاتی باشند به شرط دارا بودن شرایط گفته شده در فوق، می توانند صرفاَ با ارائه فهرست بیمه یک ماه اخیر،حداکثر در 2 رشته فعالیت،رتبه 7 دریافت نمایند.
تاریخ انقضای اعتبار گواهی های صادره در هر دوره،اول مهر ماه سال بعد خواهد بود.
تبصره 3: گواهی های صادره در شش ماه دوم سال،حداکثر به مدت یک سال از زمان تاریخ صدور معتبر خواهند بود.
نیروی انسانی:
بموجب ماده ی 3،مدیر عامل باید حداقل دارای مدرک تحصیلی کارشناسی بوده و به طور تمام وقت در شرکت حضور داشته باشد.
تبصره:
-ملاک تمام وقت بودن مدیر عامل،ارایه فهرست بیمه شرکت است که نام مدیر عامل در آن درج شده باشد.
-افراد بازنشسته و اعضای هیات علمی دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی نیازی به ارایه فهرست بیمه ندارند.
مدیران عامل با مدرک تحصیلی کمتر از کارشناسی،مشروط به اینکه سابقه عضویت در هیات مدیره و یا مدیر عاملی شرکت های دارای گواهی احراز صلاحیت و رتبه بندی از دبیرخانه شورای عالی انفورماتیک کشور را داشته باشند،با رعایت شرایط مقرر مستثنی می شوند.
-دارا بودن حداقل دو کارشناس تمام وقت با حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی مورد تایید وزارت علوم،تحقیقات و فناوری در رشته های زمینه و مرتبط با ارائه حداقل سه فهرست بیمه متوالی الزامی است.
-سایر رشته های فنی و مهندسی به تشخیص و اعلام دبیرخانه شورای عالی انفورماتیک کشور مشروط بر اینکه حداقل 20 درصد از واحدهای درسی دوره کارشناسی با دورس پایه،اصلی و تخصصی رشته کامپیوتر مشابهت و مطابقت داشته باشد.
نحوه انتخاب رشته های فعالیت:
شرکت ها از طریق فرم های الکترونیکی،فرم خود اظهاری مربوط به فهرست تفصیلی فعالیت خود را تکمیل می نمایند.امتیاز هر رشته فعالیت شرکت از ضرب امتیاز کل شرکت در سهم فعالیت اظهار شده در فرم خود اظهاری محاسبه می گردد.
ظرفیت انجام کار:
وفق ماده ی 9،هر یک از شرکت های احراز صلاحیت و رتبه بندی شده می توانند بر اساس رتبه احراز شده در هر رشته فعالیت تا مبالغ مشخصی ،در مناقصه های مرتبط با رشته فعالیت و رتبه خود حضور یابند.این مبالغ در گواهی های احراز صلاحیت و رتبه بندی شرکت ها درج خواهد شد.
انتقال امتیاز:
مطابق ماده ی 11،شرکت هایی که بیش از دو سوم از مالکیت شرکت دیگری را در اختیار دارند می توانند با ارسال درخواست کتبی به دبیرخانه شورای عالی انفورماتیک کشور،درآمد مشمول مالیات و حقوق پرسنل شرکت یا شرکت های تابعه خود که واجد شرایط ماده یک این آیین نامه باشند را به میزان درآمد و حقوق پرداختی خود اضافه نمایند.
سایر شرکت ها به شرطی می توانند امتیاز خود را به شرکت دیگری منتقل نمایند که صورت جلسه مجمع عمومی عادی یا به طور فوق العاده شرکت مبنی بر موافقت اکثریت سهامداران با انتقال امتیاز را ارایه نمایند.
شرکت هایی که امتیاز خود را به شرکت دیگری انتقال می دهند،طی دوره ی مربوطه،رتبه بندی مستقل دریافت نکرده و تمام امتیاز آن ها به امتیاز شرکت دیگر منتقل می شود.این شرکت ها نمی توانند طی دوره مذکور در هیچ مناقصه ای به طور مستقل شرکت نموده و قرارداد دولتی منعقد نمایند.
اشتراک سهامدار عمده(بالای 34 درصد) و یا هیات مدیره مشترک در شرکت های انفورماتیکی در گواهینامه قید خواهد شد تا کارفرمایان هنگام مناقصه اصل رقابت سالم و شفافیت را رعایت نمایند.
_شرکت ها می توانند در کلیه رشته های فعالیت به صورت خوداظهاری عمل نموده و تا رتبه 4 ارتقا یابند.
مبانی محاسبه ی امتیاز:
به موجب ماده ی 4 ،ملاک های ارزیابی سه عامل درآمد،نیروی انسانی و رضایت مشتریان می باشند.امتیاز محاسباتی شامل دو عامل درآمد و نیروی انسانی بوده که این دو عامل به ترتیب با 30 درصد و 70 درصد در امتیاز محاسباتی تاثیرگذار خواهند بود.امتیاز کل،پس از تاثیر عامل رضایت مشتری به عنوان ضریب کاهنده در امتیاز محاسباتی به دست می آید.

علامت تجاری وسیله ای است که به تاجر یا تولیدکننده جنس اجازه می دهد اجناس خود را از اجناس سایرین مشخص سازد. هزینه پلمپ دفاتر در ایران برای اولین بار در سال 1304 قانونی برای ثبت و حمایت علایم تجاری و صنعتی تصویب گردید که بعداَ در سال 1310 مورد تجدید نظر قرار گرفت.علاوه بر قانون مزبور و آیین نامه اجرایی آن،ماده 249 قانون مجازات عمومی نیز مواردی را برای حمایت علایم تجاری ثبت شده پیش بینی نموده است.

رواج علایم تجاری و توسعه فروش اجناس تحت علایم تجاری در تجارت بین المللی باعث گردید که کشورهای مختلف برای حفظ تولیدات خود و جلوگیری از تجاوز دیگران به حقوق تجار و صاحبان صنایع مقررات بین المللی وضع نمایند که علامت تجاری نه تنها در کشور آن ها مصون از تعرض باشد بلکه در کلیه ممالک مورد حمایت قرار گیرد زیرا اجناس کارخانجات فقط در یک کشور به فروش نمی رود بلکه در تمام دنیا عرضه می شود و اگر کالای مورد یک علامتی مرغوبیت داشته باشد اشخاص به علامت مزبور عادت کرده و جنس مزبور را طلب می نمایند.اگر بنا شود که اشخاص دیگری اجناس تقلیدی که خصوصیات جنس اصلی را نداشته باشد به مشتریان بدهند اعتماد و اطمینان اشخاص از آن جنس سلب شده نه تنها سازندگان آن زیان می بینند بلکه مصرف کنندگان نیز فریب خورده و اشخاص شیاد و استفاده جو از شهرت علامتی سوء استفاده کرده و جنس بد را به جای جنس خوب تحویل می دهند.این موضوع مخصوصاَ درباره مواد دارویی و خوراکی و لوازم آرایش که با سلامت و بهداشت جامعه ارتباط دارد فوق العاده خطرناک می باشد.از این جهت در پایان قرن نوزدهم اتحادیه ای برای حمایت مالکیت صنعتی بین چند دولت تشکیل گردید که به اتحادیه پاریس معروف است و امروزه اغلب دول به اتحادیه مزبور ملحق گردیده اند.دولت ایران نیز طبق قانون 14 اسفند ماه 1337 به این اتحادیه ملحق گردیده است.
تعریف علامت تجاری
به موجب ماده ی 30 قانون ثبت علائم تجاری مصوب سال 1386 ،علامت و نام تجاری عبارتند از:
الف)علامت یعنی هر نشان قابل رویتی که بتواند کالاها یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد.
ب)علامت جمعی یعنی هر نشان قابل رویتی که با عنوان علامت جمعی در اظهارنامه ی ثبت معرفی شود و بتواند مبدا و یا هرگونه خصوصیات دیگر مانند کیفیت کالا یا خدمات اشخاص حقیقی و حقوقی را که از این نشان تحت نظارت مالک علامت ثبت شده جمعی استفاده می کنند متمایز سازد.
ج)نام تجاری یعنی اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده ی شخص حقیقی یا حقوقی باشد.
ثبت اختیاری علامت تجاری
بر اساس تبصره 1 قانون ثبت علایم تجارتی و اختراعات مصوب اول تیرماه 1310 ،ثبت علائم تجاری در ایران اختیاری است ، مگر در مواردی که دولت آن را اجباری نماید. لذا، ثبت علامت تجاری مطابق آئین نامه ی آن اجباری نیست.یعنی اگر کسی علامت برای کالای خود انتخاب کرد و استعمال نمود و آن را به ثبت نرسانید قانون وی را الزام نمی کند.ولی ماده ی 2 اضافه می کند:"حق استعمال انحصاری علامت تجاری فقط برای کسی شناخته خواهد شد که علامت خود را به ثبت رسانیده باشد".
بنابراین موسسات تجاری جز در مواردی که دولت آن را الزامی کند،اجباری به ثبت علامت تجاری ندارند.ولی حق استعمال انحصاری علامت برای آن ها مشروط و منوط به ثبت آن علامت است به این معنی که اشخاصی که علامت خود را به ثبت نرسانند نمی توانند از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت جلوگیری کنند و به این جهت کلیه تجار و موسسات تجاری برای حفظ علامت خود از تقلید و تقلب،علایم خود را به ثبت می رسانند.
ثبت اجباری علامت تجاری
به موجب مصوبه ی سوم اردیبهشت 1328 هیاًت وزیران،ثبت علائم برای هر یک از این موارد اجباری است:
الف) داروهای اختصاصی مورد استفاده ی طبی
ب) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص عرضه می شوند
ج) آب های گازدار
ه) لوازم آرایش که برای استعمال مستقیم بر روی پوست انسان به کار می رود.
لذا به موجب این ماده،تمام اجناس دارویی و طبی و مواد غذایی مذکور در آن آیین نامه،اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود به معرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجارتی ثبت شده بوده و در روی برچسب نکات زیر تصریح شود:
الف-اسم تجارتی و نشانی سازنده ی جنس با قید کشور مبدا
ب-شماره ثبت علامت در ایران
در ماده ی 7 آیین نامه آمده است،برچسب مقرره در ماده ی 1 باید طوری الصاق شود که نتوان آن را از روی لفاف یا ظرفی که در آن جنس به معرض فروش گذاشته می شود به سهولت برداشت و تنظیم آن باید به طریقی باشد که نام کشور مبدا و نام و نشانی سازنده علامت و شماره ثبت و از زمانی که وزارت بهداری اعلام کند شماره و تاریخ اجازه ی فروش در ایران خوانا باشد.تمام این نوشتجات که بر روی برچسب الصاق شده به اجناس خارجه ممکن است به زبان بیگانه باشد ،استعمال زبان فارسی نیز اختیاری خواهد بود.
بر اساس آیین نامه ی فوق الاشاره،در سال 1342 وزارت اقتصاد آگهی ای را تحت عنوان(آگهی وزارت اقتصاد)راجع به اجرای مقررات آیین نامه نصب و ثبت اجباری علایم صنعتی بر روی اجناس دارویی،خوراکی و آرایشی صادر کرده است.به موجب این آگهی،کلیه ی داروهای اختصاصی مورد استعمال طبی یا دامپزشکی،مواد غذایی،آرد های مخصوص-چای های مختلف،کاکائو،شکلات،آب نبات،پنیر،مربا،ترشی،کره،روغن های مختلف،مشروبات الکلی و غیر الکلی ،آب های معدنی یا گازدار،شربت ،آبجو،آب میوه،لوازم آرایش و وجاهت که برای استعمال مستقیم بر روی بدن انسان به کار می رود مانند صابون،خمیر،پماد،پودر،محلول،عطریات،ادکلن اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور می شود بایستی با برچسبی که دارای علامت صنعتی یا تجارتی ثبت شده موجود باشد ،به معرض فروش گذاشته شود.
ثبت علایم تجاری و اختراعات در اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران که یکی از ادارات ثبت است انجام می گیرد.ماده 6 قانون ثبت علایم تجاری اداره ثبت علایم را شعبه مخصوصی از دفتر دادگاه شهرستان تهران می شمارد و به این ترتیب اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی قادر است تصمیماتی راجع به قبول یا رد علایم به عنوان شعبه دادگاه شهرستان اتخاذ کند.
تقاضای ثبت باید به زبان فارسی و در سه نسخه روی نمونه های چاپی مخصوصی که از طرف اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در اختیار متقاضیان گذارده می شود به عمل آید.

قانون تجارت، شرکت مسئولیت محدود را چنین تعریف می کند: "شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، اخذ کارت بازرگانی فوری فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت، مسئول قروض و تعهدات شرکت است. بدین ترتیب در شرکت با مسئولیت محدود مسئولیت هر یک از سهامداران در مورد بدهی های شرکت محدود به مبلغ سرمایه گذاری شده در شرکت است و در صورت عدم کفایت مجبور نیستند اموال شخصی خود را در این راه مصرف نمایند.

شرکت با مسئولیت محدود در ایران تنها با حداقل 2 شریک قابل ثبت است و هر گونه نقل و انتقال سهام آن تنها از طریق دفتر اسناد رسمی امکان پذیر است.

تغییرات شرکت با مسئولیت محدود:

شرکاء شرکت با مسئولیت محدود می توانند با اختیار حاصل از اساسنامه شرکت و با تشکیل مجمع عمومی فوق العاده، نسبت به ثبت تغییرات شرکت مسئولیت محدود به شرح زیر اقدام نمایند که عبارت است از:
1-تغییر نام شرکت
2-تغییر موضوع شرکت
3-تغییر محل شرکت
4-نقل و انتقال سهم الشرکه شرکاء
5-افزایش سرمایه شرکت با ورود شریک یا شرکاء جدید
6-افزایش سرمایه شرکت بدون ورود شریک یا شرکاء جدید
7-کاهش سرمایه شرکت بدون خروج شریک
8-کاهش سرمایه شرکت با خروج شریک
9-تغییرات و اصلاح مواد اساساسنامه

در ادامه به شرح هر یک از این مراحل به طور جداگانه می پردازیم. خاطر نشان می شویم ،شما سروران ارجمند، در صورت نیاز به هر گونه راهنمایی می توانید با ما در فکر برتر تماس حاصل نمایید. کارشناسان ما با ارائه ی خدمات حرفه ای و کارآمد، شما را در تمامی مراحل ثبت تغییرات شرکت یاری و مساعدت می نمایند. 42143-021

• تغییر نام شرکت با مسئولیت محدود

_ تشکیل مجمع عمومی فوق العاده.
_ تنظیم صورتجلسه و امضای کلیه شرکا با قید نمودن میزان سهم الشرکه خود در شرکت.
_چنانچه مجمع فوق العاده با اکثریت شرکاء تشکیل شود ارائه مدارک مثبته و رعایت تشریفات دعوت طبق اساسنامه شرکت و قانون تجارت ضروری است.
_ انتخاب و عنوان نمودن نام اعضای هیأت نظار در صورت جلسه در صورتی که تعداد شرکا بیش از دوازده نفر باشد.
_ امضای صورتجلسه توسط هیأت نظار.
_ مراجعه به سامانه اداره ثبت شرکت ها به نشانی http://sherkat.ssaa.ir جهت اعلام درخواست تغییر نام به اداره محترم ثبت شرکت ها
_ارسال مدارک از طریق پست به صورت سفارشی به آدرس ذکر شده در تاییدیه پذیرش
_امضاء ذیل دفاتر ثبت پس از موافقت مسئول مربوطه
_ ثبت آگهی

• تغییر موضوع شرکت با مسئولیت محدود

1-تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه و امضای ذیل آن توسط کلیه شرکا با قید میزان سهم الشرکه خود.

2-چنانچه موضوع شرکت نیاز به اخذ مجوز خاص از مراجع ذیصلاح باشد، به اداره ثبت شرکت ها مراجعه و برگ استعلام اخذ و به مرجع مربوطه تحویل و در ظرف مهلت مقرر جواب استعلام را اخذ و همراه با صورتجلسه تحویل اداره ثبت خواهد شد.

3-دفاتر ثبت بعد از تحویل مدارک توسط متقاضی امضا خواهد شد.

• تغییر آدرس شرکت با مسئولیت محدود

در تغییر آدرس شرکت با مسئولیت محدود، مجمع عمومی فوق العاده جلسه ای را تشکیل داده و صورتجلسه ی مربوط به موضوع را تنظیم می نماید که کلیه ی اعضای شرکت (شرکا) با قید کردن مقدار سهام خود باید آن را به امضاء برسانند.

در صورتی که تعداد شرکا زیاد باشد مطابق با ماده 109 قانون تجارت، هیأت نظار انتخاب شده و اسامی اعضای هیأت نظارت در صورتجلسه تنظیمی درج می گردد و آنها باید صورتجلسه را امضا کنند. این صورتجلسه باید حداکثر یکماه بعد از تاریخی که مجمع تشکیل شده به وسیله اعضای شرکت یا وکیل رسمی آن به اداره ثبت شرکتها تحویل داده شود و ثبت گردد.

هر زمان اختیار تغییر محل شرکت در اساسنامه ی آن به هیأت مدیره داده شده بود، هیأت مدیره باید صورتجلسه ای در رابطه با ثبت تغییر محل تنظیم نمایند و اگر تغییر محل از یک شهرستان به شهرستان دیگر صورت بگیرد پرونده شرکت مربوطه مطابق بادرخواست هیأت مدیره و تنظیم و تصویب صورتجلسه به شهرستان مربوطه ارسال می شود.

• نقل و انتقال سهم الشرکه شرکاء

1-تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورت جلسه

2-چنانچه تعداد شرکاء 12 نفر یا بیشتر باشد انتخاب هیات نطار و قید نام آن ها در بالای صورت جلسه

3-کلیه شرکاء اعم از کسانی که سهم الشرکه خود را منتقل نموده و کسانی که جدیداً وارد شرکت شده اند باید ذیل صورت جلسه را امضاء نمایند.

4-اگر شرکائی که از شرکت خارج می شوند دارای سمت در هیات مدیره باشند،از شرکای جدید الورود مایل به عضویت در هیات مدیره باشند با تنظیم صورتجلسه دیگر نسبت به انتخاب اعضا و تعیین سمت اقدام خواهد شد و چنانچه شرکاء جدید مایل به عضویت نباشند در صورت جلسه مجمع عمومی فوق العاده نسبت به کاهش تعداد اعضای هیات مدیره و اصلاح اساسنامه شرکت اقدام خواهد شد.

5-طبق قانون انتقال سهم الشرکه می بایست به موجب سند رسمی انجام گیرد لذا هر یک از شرکاء که بخواهند سهم الشرکه خود را انتقال دهند می توانند با مراجعه به دفاتر اسناد رسمی و با ارائه موافقت نامه یا صورت جلسه مجمع اقدام نمایند.

6-شرکایی نیز که از شرکت خارج شده اند می بایست شخصاَ یا توسط وکیل رسمی خود (با ارائه وکالت نامه رسمی) ضمن مراجعه به اداره ثبت ذیل دفتر ثبت را امضاء نمایند.

• افزایش سرمایه شرکت با ورود شریک یا شرکاء جدید در شرکت با مسئولیت محدود

1-تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورت جلسه و امضای ذیل آن توسط کلیه شرکاء با قید میزان سهم الشرکه خود

2-چنانچه مجمع با اکثریت شرکاء تشکیل گردد بایستی تشریفات دعوت وفق اساسنامه و قانون تجارت رعایت شود و مدارک مثبته ارائه گردد.

3-چنانچه تعداد شرکاء 12 نفر یا بیشتر باشد می بایست وفق ماده 109 قانون تجارت نسبت به انتخاب هیات نظار اقدام و نام اعضای هیات نظار در صورت جلسه درج شود و صورت جلسه به امضای آنان برسد.

4-فتوکپی شناسنامه شرکاء جدید الورود به اداره ثبت شرکت ها تسلیم خواهد شد.

5-امضاء ذیل دفاتر ثبت

• افزایش سرمایه شرکت بدون ورود شریک یا شرکاء جدید

1-تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورت جلسه و امضای ذیل آن توسط کلیه شرکاء با قید میزان سهم الشرکه خود

2-چنانچه مجمع با اکثریت شرکاء تشکیل گردد بایستی تشریفات دعوت وفق اساسنامه و قانون تجارت رعایت شود و مدارک مثبته ارائه گردد.

3-چنانچه تعداد شرکاء 12 نفر یا بیشتر باشد می بایست وفق ماده 109 قانون تجارت نسبت به انتخاب هیات نظار اقدام و نام اعضای هیات نظار در صورت جلسه درج شود و صورت جلسه به امضای آنان برسد.

4-تقدیم صورت جلسه به اداره ثبت و امضاء ذیل دفاتر ثبت

• کاهش سرمایه شرکت بدون خروج شریک در شرکت

1-تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورت جلسه و امضای ذیل آن توسط کلیه شرکاء با قید میزان سهم الشرکه خود

2-چنانچه مجمع با اکثریت شرکاء تشکیل گردد بایستی تشریفات دعوت وفق اساسنامه و قانون تجارت رعایت شود و مدارک مثبته ارائه گردد.

3-چنانچه تعداد شرکاء 12 نفر یا بیشتر باشد می بایست وفق ماده 109 قانون تجارت نسبت به انتخاب هیات نظار اقدام و نام اعضای هیات نظار در صورت جلسه درج شود و صورت جلسه به امضای آنان برسد.

4-تقدیم صورت جلسه به اداره ثبت و امضاء ذیل دفاتر ثبت

• کاهش سرمایه شرکت با خروج شریک در شرکت

1-تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه

2-چنانچه مجمع با اکثریت شرکاء تشکیل گردد بایستی تشریفات دعوت وفق اساسنامه و قانون تجارت رعایت شود و مدارک مثبته ارائه گردد.

3-چنانچه تعداد شرکاء 12 نفر یا بیشتر باشد بایستی نسبت به انتخاب هیات نظار اقدام و نام اعضای هیات نظار در صدر صورت جلسه تنظیمی درج شود.

4-امضای صورت جلسه توسط کلیه شرکایی که از شرکت خارج می شوند و شرکایی که در شرکت می مانند.

5-در صورتی که شرکایی که از شرکت خارج می شوند از اعضای هیات مدیره باشند می بایست با تسلیم صورتجلسه جداگانه نسبت به تکمیل اعضای هیات مدیره از بین شرکایی که در شرکت باقی مانده اند اقدام شود.

6-اگر شرکای باقی مانده نخواهند به جای شرکای خارج شده که عضو هیات مدیره بوده اند اعضای جدید انتخاب نمایند بایستی در ذیل صورت جلسه مجمع عمومی فوق العاده نسبت به اصلاح ماده مربوطه به تعداد اعضای هیات مدیره اقدام نمایند.

7-شرکایی که از شرکت خارج می شوند بایستی با در دست داشتن کارت شناسایی معتبر در اداره ثبت شرکت ها حضور یافته و ذیل دفاتر ثبت را امضاء نمایند.

• تغییر و اصلاح مواد اساسنامه

_تشکیل مجمع عمومی فوق العاده
_تنظیم صورتجلسه و امضاء ذیل آن
_تقدیم صورتجلسه به همراه سایر مدارک به اداره محترم ثبت
_امضاء ذیل دفاتر ثبت

مقدمه:
برند عبارت است از آمیخته ای از نشانه های روانی،فکری،در ذهن مصرف کنندگان که به ارزش مورد تصور از محصول یا خدمت می افزاید. ثبت شرکت مصرف کنندگان از طریق برند ها محصولات و یا خدمات را شناخته و به آن ها پایبند می شوند.یک برند موفق محصول خدمات مشخص و یا مکان مشخصی است که چنانچه خریدار یا استفاده کننده به ارزش های منحصر به فرد آن پی ببرد مستحکم تر می شود.
بحث برند و عوامل انتخاب نام برند یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار حتی در سطح بین المللی است و لازم است که نگاه دقیق تری در تجزیه و تحلیل عوامل تاثیر گذار در انتخاب نام برند نمود.با بررسی این عوامل می توان فرصت های بزرگی برای موفقیت در بین سایر برندها و در سطح بین المللی کسب نمود.

در انتخاب نام برند،نامی موفق است که دامنه ی متنوعی از ایده ها و ویژگی ها را در برگیرد و نه تنها با استفاده از آهنگ خود، بلکه مهم تر از آن با استفاده از معنی و مفهوم لغوی خود و هر عاملی که در طول زمان به نحوی با آن در آمیخته و در جامعه به صورت هویت اجتماعی و شناخته شده نمود یافته،با مشتری سخن گوید.
جستجوی نام برند اغلب بدون خطا نیست، اما با کمی توجه می شود از بیشتر اشتباهات پرهیز نمود.در ذیل،اشتباهاتی را که برخی شرکت ها در تعیین و انتخاب نام مرتکب می شوند را بررسی می کنیم:
1-انتخاب نشانه های ساده
از خصوصیات علامت تجاری،ابتکاری بودن آن است.یعنی علامت باید توام با طراحی و ظرایف شکلی باشد و نباید صرفاَ نشانه های ساده ای باشد.اگر علامت ساده باشد از محصول عرضه شده در بازار حمایت نمی کند و آثار خوب تجاری یک علامت ابتکاری را در بر نمی گیرد.از این نظر،نشانه های ذیل را نمی توان برای علامت تجاری استعمال نمود:
الف-اسامی عام را نمی توان به نام علامت تجاری یا برند انتخاب نمود.زیرا این نوع کلمات جنبه عمومی داشته و مختص نوع بخصوصی از کالا نمی تواند باشد.مثلاَ کلمه قند را نمی توان برای محصول قند انتخاب نمود و یا اینکه شکل ماهی را بدون آنکه حالت مخصوصی داشته باشد نمی توان برای کنسرو ماهی انتخاب نمود.
ب-اوصاف اجناس نمی توانند به عنوان علامت تجاری انتخاب شوند،مانند باقلوای شیرین
ج-نشانه های ساده مانند خط مستقیم و اشکال هندسی یا رنگ های عادی نباید به عنوان علامت اختیار شوند مگر آنکه از ترکیب آن ها تصویر ابتکاری پیدا شود.
انتخاب ارقام برای علامت تجاری اگر حاکی از کیفیت جنس نباشد،اصولاَ اشکالی ندارد.مثلاَ انتخاب 222 برای نوعی از پارچه یا ارقام 4711 برای ادوکلن،ولی انتخاب ارقام 30 یا 40 یا 50 برای روغن موتور چون شاید به نظر مشتری حاکی از کیفیت جنس و درجه غلظت آن باشد جایز نیست.
انتخاب حروف نیز برای علامت اشکالی ندارد و امروزه اغلب علامات کارخانجات حروف اولیه نام کارخانه را نشان می دهد. مانند G.E.C-Fiat و غیره
2-انتخاب علامت گمراه کننده
علامت تجاری نه تنها باید با سایر علایم تجاری تمایز و تفاوت داشته باشد و با نوع و جنس کالا نیز ارتباط تنگاتنگ نشان دهد،بلکه باید توام با ابتکار و نوآوری ترسیم و تنظیم گردد و از اسامی عام و گمراه کننده در علامت استفاده نشود.به این معنی که علامت نباید مشتری را از لحاظ جنس یا مبدا علامت به اشتباه اندازد.مثلاَ برای پارچه پنبه ای نمی توان علامتی به عنوان سفید پشم انتخاب نمود،زیرا ممکن است مشتری تصور کند که پارچه مزبور پشمی است.به عنوان مثال، در فرانسه علامتی برای پارچه های پنبه ای به نام Lavablaine انتخاب گردید که چون مشتری را گمراه می نمود باطل گردید.
3-انتخاب اسامی تکراری
علامت مورد استفاده بر روی محصول که برای ثبت ارائه می شود،از حیث شکلی باید جدید و ابتکاری بوده و سابقه ثبت و استعمال توسط دیگران را نداشته باشد.
در علایم مرکب ممکن است در اجزاء دو علامت مرکب از یک کلمه مشابه استفاده شده باشد و اجزای دیگر یکسان و مشابه نباشند،به نحوی که جزء مشترک و مشابه دو علامت میان صاحبان آن ها موجبات اختلاف و دعوی را فراهم سازد.
شایان ذکر است که با توجه به جدول طبقه بندی کالا،هر گاه برای نوعی کالای مشخص علامتی از طبقه ای خاص استفاده شود،شخص دیگری که پس از انتخاب علامت مذکور بخواهد برای کالای خود از نوع مشابه از طبقه مزبور و از همان علامت قبلی استفاده کند،با ممنوعیت استفاده و ثبت علامت مواجه خواهد شد.
4-انتخاب نام برند بدون توجه به ذهنیات و برداشت های مصرف کنندگان
ذهنیات و برداشت های مصرف کنندگان از نام تجاری مبنای تصمیم به خرید و اعتماد به نام تجاری را تشکیل می دهد.امروزه،با توجه به مبادلات در سطح بین المللی و رقابت شدید بین برندهای مختلف بررسی ذهنیات و برداشت های مصرف کنندگان در انتخاب نام تجاری ضروری است.
برای این کار می توانید با فراهم نمودن لیستی از اسامی انتخابی،نطر دیگران را نیز جویا شوید.
5-انتخاب نام طولانی و خسته کننده
معرفی یک برند جدید و نو می بایست به بازدهی بیشتر کسب و کار کمک کند.به همین دلیل از انتخاب اسامی طولانی بپرهیزید.نامی را انتخاب کنید که به راحتی تلفظ شود و در اذهان باقی بماند.

• معرفی شرکت تعاونی

یکی دیگر از شرکت های تجاری شرکت های تعاونی است که هدف آن با سایر شرکت هایی که تاکنون درباره ی آن ها صحبت شد فرق می نماید زیرا هدف شرکت های سهامی عام و خاص و نسبی و غیره فعالیت به منظور سود و بهره دهی بیشتر است در صورتی که هدف اصلی شرکت های تعاونی کمک به بهبود وضع اقتصادی و رفاه شرکاء و تامین حوائج و نیازمندی های مخصوص آن ها است.
شرکت تعاونی شرکتی است که بین اشخاص حقیقی،برای فعالیت در امور مربوط به تولید و توزیع، ثبت شرکت در جهت اهداف مصرح در قانون بخش تعاونی ،تشکیل می شود.هدف اصلی این شرکت ها کمک به بهبود وضع اقتصادی و رفاه شرکاء و تامین حوائج و نیازمندی های مخصوص آن ها است و معمولاَ در مواقعی بیشتر تشکیل می شود که وضع اقتصادی آشفته و نامساعد باشد و بعلت تورم و گرانی قدرت خرید مردم کم است و لذا برای ارائه خدمات و تولید و امکانات رفاهی،اقشار کم درآمد را تحت پوشش خود قرار می دهد.

ضمناَ این مطلب ناگفته نماند که در شرکت های مزبور نیز نفع مادی مورد توجه است منتهی به عنوان هدف فرعی زیرا همان طوری که اشاره شده هدف اصلی آن ها کمک و ارائه خدمات مناسب از قبیل دادن اجناس و اشیاء به صنوف مختلفه می باشد،مانند شرکت های تعاونی کشاورزی که برای تهیه بذر مرغوب و تهیه سموم و کود برای روستاییان و کشاورزانی که بنیه مالی آن ها خوب نیست تشکیل می شود و یا تعاونی هایی که برای قشر کم درآمد با قیمت مناسبی مسکن تهیه می نماید و یا شرکت های تعاونی که به همین منظور به کسبه جزء و سایر افراد وام می دهد تا کسب و کار آن ها روبراه گردد و یا شرکت هایی که برای اقشار بیکار که در جستجوی کار هستند کار پیدا می نماید و بسیاری دیگر از این قبیل شرکت ها.

• تشکیل و اداره

شرکت تعاونی یا در قالب شرکت سهامی یا مطابق مقررات اساسنامه مصوب تشکیل می گردد.زیرا در ماده 193 ق.ت می گوید:" شرکت تعاونی اعم از تولید یا مصرف ممکن است مطابق اصول شرکت سهامی یا بر طبق مقررات مخصوصی که با تراضی شرکاء ترتیب داده شده باشد تشکیل بشود."
اساسنامه شرکت تعاونی باید شامل نام با قید کلمه تعاونی ، هدف ، موضوع ، نوع ، حوزه عملیات ، مدت ، مرکز اصلی ، نشانی ، میزان سرمایه ، مقررات مربوط به اعضاء ، ارکان ، مقررات مالی و کار ، انحلال و تصفیه ، حداقل و حداکثر اعضا به نسبت سرمایه و فرصت اشتغال و نوع فعالیت و .... باشد.اعضا در صورتی که واجد شرایط مقرر باشند می توانند به عنوان عضو ، فعالیت نمایند و طبق اساسنامه در کلیه امور حق نظارت خواهند داشت.

• تشکیلات شرکت تعاونی سه رکن دارد: مجمع عمومی ، هیات مدیره و بازرس

الف- مجمع عمومی
مجمع عمومی که از اجتماع اعضای تعاونی یا نمایندگان آن ها تشکیل می شود به دو صورت عادی و فوق العاده منعقد می گردد.انتخاب هیات مدیره و بازرس یا بازرسان ، رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان و گزارش های مالی و تصویب بودجه سالیانه و تعیین سیاست ها و خط مشی شرکت از وظایف مجمع عادی و اتخاذ تصمیم در خصوص افزایش یا کاهش سرمایه و انحلال شرکت از اختیارات مجمع فوق العاده محسوب می شوند.
ب- هیات مدیره
هیات مدیره که حداقل 3 و حداکثر 7 نفر عضو دارد از میان اعضای شرکت ( شرکاء ) انتخاب می شوند و مسئولیت اداره امور تعاونی را بر عهده دارند.
اجرای مفاد اساسنامه ، اجرای تصمیمات مجمع عمومی، تهیه صورت ها و گزارش های مالی برای ارائه به مجمع عمومی، دعوت از مجامع عمومی و نظارت بر امور جاری و فعالیت های تعاونی و عزل و نصب و قبول استعفای مدیر عامل از جمله وظایف هیات مدیره می باشند.
ج-بازرس یا بازرسان
بازرس که توسط مجمع عمومی عادی انتخاب می شود مسئول نظارت بر عملکرد هیات مدیره و اجرای تصمیمات مجمع و اساسنامه است.بازرس همچنین باید از روند صحیح تهیه گزارش مالی و تهیه و تنظیم صورت های مالی شرکت اطمینان حاصل نماید و گزارش خود را تهیه و به مجمع عمومی سالیانه ارائه نماید.
رسیدگی به شکایات احتمالی اعضا از نحوه مدیریت و عملکرد هیات مدیره نیز بر عهده بازرس است و نتیجه را باید به مجمع ارائه دهد.

• ذخیره احتیاطی

به موجب ماده 4 قانون شرکت های تعاونی ،شرکت های مزبور " باید برای جبران زیان های احتمالی و توسعه عملیات خود بدواَ قسمتی از درآمد را که از پانزده درصد کمتر نباشد به عنوان ذخیره احتیاطی در ترازنامه منظور نموده و سپس به تقسیم سود سهام اقدام نماید.منظور کردن این وجوه به حساب ذخیره تا زمانی است که جمع آن معادل با مجموعه سرمایه شرکت در ظرف سه سال اخیر گردد.

• معافیت

طبق ماده 5 قانون شرکت های تعاونی شرکت های مزبور که طبق مقررات تشکیل و اساسنامه آن ها به تصویب شورای عالی تعاون کشور می رسد از پرداخت حق الثبت و تمبر سهام و مالیات بر درآمد معاف می باشند .

مقدمه :
راه اندازی تجارت الکترونیک مستلزم وجود زیر ساخت های ضروری و ملزومات مورد نیاز و تمهید شرایط لازم به منظور گسترش و توسعه کاربردی فناوری ارتباطات و اطلاعات در عرصه های مختلف نظیر دولت الکترونیک ، آموزش الکترونیک ، بانکداری الکترونیک ، ثبت شرکت تجارت الکترونیک و نظایر آن است که مجموعه ای پیچیده و وابسته به هم را تشکیل می دهد.
از طرفی گستره قلمرو ، عوامل متعدد تاثیرگذار و ابعاد وسیع تجارت الکترونیک ایجاب می نمود تمهیدات لازم در خصوص برنامه ریزی ، سرمایه گذاری و صرف منابع فراوان به منظور توسعه منابع انسانی ، فرهنگ سازی و آموزش در سطوح مختلف جهت تامین سیستم های جامع مورد نیاز نظام پولی الکترونیک ، تراکنش های مالی ، بانکداری الکترونیکی و هماهنگی دستگاه های اجرایی نظیر وزارتخانه های اقتصادی ، بانک ها ، گمرک ، بیمه و ... اندیشیده شود و از طریق تهیه ، تدوین و تصویب قانون تجارت الکترونیک ، زمینه لازم جهت حمایت و صیانت از اصول و موازین حقوقی ، داده های پیام ، امضای الکترونیک و روبهمرفته مشروعیت بخشی به تعاملات و ارتباطات مربوطه فراهم گردد.
بر این اساس در سال 1382 متعاقب 4 ماه فعالیت مستمر و صدها نفر ، ساعت جلسات کارشناس که با حضور نمایندگان وزارتخانه های پست و تلگراف و تلفن ( سابق ) بازرگانی ( سابق ) ، دادگستری ، علوم ، تحقیقات و فناوری و سازمان های مختلفی نظیر گمرک ، بانک مرکزی ، مناطق آزاد تجاری ، ایرانگردی و جهانگردی ( سابق) کانون کارشناسان رسمی دادگستری و تعدادی از حقوقدانان حاذق و برجسته صاحب نظر در این عرصه ، پیش نویس قانون تجارت الکترونیک تدوین و جهت بررسی به کمیسیون صنایع و معادن به عنوان کمیسیون اصلی و کمیسیون های قضایی و حقوقی، اقتصادی و عمرانی به عنوان کمیسیون های فرعی ارجاع شد و در نهایت پس از انجام تشریفات قانونی در جلسه مورخ 17/10/82 مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید.

• ویژگی های قانون تجارت الکترونیک

از ویژگی های مهم این قانون یکی انطباق نسبی با اصول و قوانین متعارف بین المللی و سایر کشورها در زمینه های مشابه است.از آن جا که این قانون ماهیت فرامرزی و بین المللی دارد و قواعد آن باید به نحوی تنظیم و تدوین می شد تا زمینه ارتباط و تعامل تجار و بازرگانان ایران با هم قطاران خارجی فراهم شود لذا قانون تجارت الکترونیک حتی المقدور منطبق با موازین مشابه خارجی ، مقایسه ، تطبیق و وضع گردیده است.از ویژگی های دیگر این قانون ، تنظیم ، به نحوی است که با تغییرات سریع و عمیق اطلاعات و فناوری ارتباطات ، کارایی خود را حفظ نموده و بدون وابستگی به یک فناوری خاص ، اثر بخشی خود را داشته باشد و اصطلاحاَ نسبت به فناوری خنثی باشد.

• کاربرد و قلمرو قانون تجارت الکترونیک

گرچه موضوع محوری این قانون توجه به امر تجارت و معامله در محیط مجازی و الکترونیکی است لیکن قلمرو آن بسیار گسترده تر از حوزه تجارت و مسایل بازرگانی است و بخش های مختلفی را به طور عام پوشش می دهد و با نظام بخشی و هویت حقوقی ، زمینه ارتباط و تعامل کاربران نسبت به ایجاد و ارسال " داده های پیام " را فراهم می آورد.

• آثار حقوقی داده های پیام در قانون تجارت الکترونیک

به منظور تحکیم جایگاه اسناد و ادله الکترونیکی و با توجه به اطمینان فراوانی که در صورت تحقق شرایط ایمنی تعیین شده در این قانون وجود خواهد داشت از یکسو و اهمیت فوق العاده ای که این امر در گسترش کاربری فناوری ارتباطات و اطلاعاتی به عنوان یک واسطه جدی و رسمی در تعاملات مهم و تراکنش های مالی داراست ، ارزش و آثار حقوق بسیار بالا و در حد سند رسمی برای داده پیام مطمئن تعیین شده است.
اخذ گواهی الکترونیکی مبنی بر تایید امضاهای الکترونیک که می تواند توسط بخش دولتی یا غیر دولتی صادر شود و صحت محتوای داده پیام را تایید و گواهی نماید از جمله موارد پیش بینی شده در قانون برای تضمین داده ها و ایجاد اطمینان در طرف مقابل به منظور اثبات صحت پیام و جلوگیری از دخل و تصرف غیرمجاز در پیام های ایجاد و ارسال شده است.

• محورهای اصلی قانون تجارت الکترونیک

مجموعه ای از اصول و قواعد ، تعاریف ، اصطلاحات و عبارات که برای مبادله آسان و ایمن اطلاعات در واسطه های الکترونیکی و با استفاده از سیستم های ارتباطی جدید به کار می روند نظیر " داده پیام " – " اصل ساز " – " سیستم اطلاعاتی " و " امضای الکترونیک " محورهای اصلی قانون تجارت الکترونیک را تشکیل می دهند.

• مفاهیم اساسی و تعاریف و اصطلاحات الکترونیک

_سیستم اطلاعاتی مطمئن
سیستم اطلاعاتی است که :
الف- به نحوی معقول در برابر سوء استفاده و نفوذ محفوظ باشد.
ب- سطح معقولی از قابلیت دسترسی و تصدی صحیح را دارا باشد.
ج- به نحوی معقول و متناسب با اهمیت کاری که انجام می دهد پیکربندی و سازماندهی شده باشد.
د-موافق با رویه ایمن باشد.
_رویه ایمن
رویه ای است برای تطبیق صحت ثبت " داده پیام " ، منشا و مقصد آن با تعیین تاریخ و برای یافتن هر گونه خطا یا تغییر در مبادله ، محتوا و یا ذخیره سازی " داده پیام " از یک زمان خاص ، یک رویه ایمن ممکن است با استفاده از الگوریتم ها یا کدها ، کلمات یا ارقام شناسایی ، رمز نگاری ، روش های تصدیق یا پاسخ برگشت و یا طریق ایمنی مشابه انجام شود.
_ امضای الکترونیکی (Electronic Signature)
عبارت از هر نوع علامت منضم شده یا به نحو منطقی متصل شده به " داده پیام " است که برای شناسایی امضاء کننده " داده پیام " مورد استفاده قرار می گیرد.
_ لزوم رعایت عنصر بین المللی در تفاسیر قانونی
یکی از ویژگی های قانون تجارت الکترونیک پیش بینی لازم برای تفسیر قانون با توجه به عنصر " بین المللی " است.مواد این قانون اشعار دارد:
ماده 3- در تفسیر این قانون همیشه باید به خصوصیت بین المللی ، ضرورت توسعه هماهنگی بین کشورها در کاربرد آن و رعایت لزوم حسن نیت توجه کرد.
ماده 4- در مواقع سکوت و یا ابهام باب اول این قانون ، محاکم قضایی باید بر اساس سایر قوانین موضوعه و رعایت چهارچوب فصول و مواد مندرج در این قانون قضاوت نمایند.
_ اعتبار قرارداد های خصوصی
اعتبار قرارداد های بخشی خصوصی علاوه بر شرایط صحت عقود ، بسته به مفاد توافق طرفین قرارداد است که در خود قرارداد درج می گردد.
ماده 5 – هر گونه تغییر در تولید ، ارسال ، دریافت ، ذخیره و یا پردازش داده پیام با توافق و قرارداد خاص طرفین معتبر است.

• حمایت از حقوق مولف (Copy right/Authors Right)

طبق ماده 62 حق تکثیر ، اجرا و توزیع آثار تحت حمایت قانون حمایت مولفان ، مصنفان و هنرمندان (1348) و قانون ترجمه و تکثیر کتب و نشریات و آثار صوتی (1352) و قانون حمایت از حقوق پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای (1379) به صورت " داده پیام " منحصراَ در اختیار مولف است.کلیه آثار و تالیفاتی که در قالب " داده پیام " می باشند ، از جمله اطلاعات ، نرم افزارها و برنامه های رایانه ای ، ابزار و روش های رایانه ای و پایگاه های داده و همچنین حمایت از حقوق مالکیت فکری در بستر مبادلات الکترونیکی شامل حق اختراع ، حق طراحی ، حق مولف ، حقوق مرتبط با حق مولف ، حمایت از پایگاه های داده ، حمایت از نقشه مدارهای یکپارچه قطعات الکترونیکی و حمایت از اسرار تجاری ، مشمول قوانین مذکور در این ماده و قانون ثبت علائم و اختراعات (1310) و آیین نامه اصلاحی اجرای قانون ثبت علایم تجاری و اختراعات (1337) خواهد بود.منوط بر آن که امور مذکور در آن دو قانون موافق مصوبات مجلس شورای اسلامی باشد.

• حمایت از اسرار تجاری (Trade Secrets)

طبق ماده 64 به منظور حمایت از رقابت های مشروع و عادلانه در بستر مبادلات الکترونیکی ، تحصیل غیر قانونی اسرار تجاری و اقتصادی بنگاه ها و موسسات برای خود و یا افشای آن برای اشخاص ثالث در محیط الکترونیکی جرم محسوب و مرتکب به مجازات مقرر در این قانون خواهد رسید.
ماده 65- اسرار تجاری الکترونیکی " داده پیامی " است که شامل اطلاعات ، فرمول ها ، الگوها ، نرم افزارها و برنامه ها ، ابزار و روش ها ، تکنیک ها و فرایند ها ، تالیفات منتشر نشده ، روش های انجام تجارت و داد و ستد ، فنون ، نقشه ها و فراگردها ، اطلاعات مالی ، فهرست مشتریان ، طرح های تجاری و امثال این ها است که به طور مستقل دارای ارزش اقتصادی بوده و در دسترس عموم قرار ندارد و در تلاش های معقولانه ای برای حفظ و حراست از آن ها انجام شده است.

• حمایت از علائم تجاری (Trade Names and Marks)

به موجب ماده 66 به منظور حمایت از حقوق مصرف کنندگان و تشویق رقابت های مشروع در بستر مبادلات الکترونیکی استفاده از علایم تجاری به صورت نام دامنه (Domain Name) و یا هر نوع نمایش بر خط (Online) علائم تجاری که موجب فریب یا مشتبه شدن طرف به اصالت کالا و خدمات شود ممنوع و متخلف به مجازات مقرر در این قانون خواهد رسید.

• نقض اسرار تجاری

وفق ماده 75 متخلفین از ماده 64 این قانون و هر کس در بستر مبادلات الکترونیکی به منظور رقابت ، منفعت و یا ورود خسارت به بنگاه های تجاری ، صنعتی ، اقتصادی و خدماتی ، یا نقض حقوق قراردادهای استخدام مبنی بر عدم افشای اسرار شغلی و یا دستیابی غیر مجاز ، اسرار تجاری آنان را برای خود تحصیل نموده و یا برای اشخاص ثالث افشاء نماید به حبس از 6 ماه تا 5/2 و جزای نقدی معادل پنجاه میلیون ریال محکوم خواهد شد.

• نفض علائم تجاری

طبق ماده 76 متخلفان از ماده 66 این قانون به یک تا سه سال حبس و جزای نقدی از بیست میلیون ریال تا یکصد میلیون ریال محکوم خواهند شد.

مؤسسات فرهنگی و هنری تشکیلاتی است که با اهداف و مقاصد فرهنگی و هنری اعم از انتفاعی یا غیر انتفاعی (بر طبق ماده ٥٨٤ قانون تجارت و آئین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و مؤسسات غیر تجاری مصوب ١٣٣٧) گرفتن کارت بازرگانی فوری به مسئولیت اشخاص حقیقی یا حقوقی اعم از دولتی، عمومی و خصوصی، افراد واجد شرایط برای فعالیت در یک یا چند قلمرو فرهنگی، هنری سینمایی و مطبوعاتی با سرمایه ایرانی تشکیل می‌دهند و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز تأسیس، نظارت بر فعالیت ها و انحلال آنها را صادر می‌کند.

الف) شرایط متقاضی :
١- معرفی حداقل ٣ نفر به عنوان اعضاء هیأت مؤسس برای مؤسسه چند منظوره و دو نفر برای مؤسسه تک منظوره
٢- افراد متأهل حداقل باید ٢٥ سال و افراد مجرد حداقل ٢٧ سال داشته باشند.
٣- داشتن مدرک کارشناسی یا معادل آن (حداقل)
٤- داشتن صلاحیت علمی و تخصصی و سوابق فرهنگی و هنری متناسب با موضوع فعالیت
٥- داشتن کارت پایان خدمت وظیفه عمومی یا برگ معافیت دائم
٦- نداشتن سوءپیشینه کیفری به تأیید مراجع ذیصلاح و برخورداری از حسن شهرت
٧- مهجور نبودن و نداشتن ورشکستگی به تقلب و تقصیر
٨- داشتن امکانات کافی و مناسب
٩- داشتن سابقه مؤثر فعالیت در مؤسسات و مراکز فرهنگی چند منظوره

ب) مدارک مورد نیاز :
1- تکمیل درخواست تأسیس و معرفی مدیر مسئول
٢- کامل کردن پرسشنامه مشخصات انفرادی (برای همه اعضای هیأت مؤسس)
٣- تصویر از همه صفحات شناسنامه و کارت ملی (رونوشت برابر با اصل)
٤- تصویر گواهی انجام خدمت وظیفه عمومی یا داشتن برگ معافیت دائم (رونوشت برابر با اصل)
٥- اصل گواهی مبنی بر نداشتن سوءپیشینه کیفری مؤثر برای همه‌ِ اعضای مؤسس و عدم اعتیاد به مواد مخدر برای مدیر مسئول
٦- تصویر آخرین مدرک تحصیلی یا معادل آن (مدرک کارشناسی یا بالاتر) رونوشت برابر با اصل
٧- ٧ قطعه عکس ٤×٣ جدید و پشت نویسی شده
٨- یک نسخه اساسنامه به انضمام صورت جلسات انتخاب ارکان اصلی
٩- ارائه سوابق مؤثر و مستند در حوزه فعالیت‌های پیشنهادی
شایان ذکر است کلیه تصاویر مدارک از قبیل: شناسنامه، کارت پایان خدمت و ... باید از ٢/١ کاغذ A٤ کوچکتر نبوده و فتوکپی مدارک تحصیلی از یک صفحه کاغذ A٤ بزرگتر نباشد.

• موضوعات پیشنهادی فعالیت های فرهنگی و هنری (جهت انتخاب و درج در اساسنامه)

بخش اول: فعالیت‌های عمومی
١. گردآوری، تألیف، تدوین مقالات، ترجمه ( غیر رسمی ) متون و کتاب به زبان‌های خارجی و یا بالعکس.
٢. حروفچینی، ویرایش و تصحیح، تنظیم، طراحی و صفحه آرایی کتاب و نشریه.
٣. برگزاری جلسات در خصوص معرفی، بررسی و نقد کتاب و نشریه و انتخاب و اهدای جوایز.
٤. مشارکت در برگزاری همایش و سمینار و همکاری در برپایی نمایشگاه، مسابقات و جشنواره های فرهنگی و هنری.
٥. مطالعات و تحقیقات در موضو عات متناسب با اهداف و فعالیت های مؤسسه و اجرای طرح های پژوهشی.
٦. کمک و همکاری جهت گسترش تحقیقات، پژوهش های فرهنگی هنری، گردآوری و تدوین مجموعه های مستند درباره مسائل فرهنگی، اجتماعی و تاریخی ایران و سایر کشورها.
٧. مبادلات فرهنگی از طریق ارائه خدمات و کالاهای فرهنگی و هنری از قبیل : کتاب، مطبوعات، نوارهای صوتی و تصویری و نرم افزارهای رایانه ای.
٨. طراحی و اجرای نظام های اطلاع رسانی و یا ایجاد کتابخانه برای سازمان ها و مؤسسات.
٩. گردآوری، تنظیم، تدوین و انتشار نمایه نامه و فهرست های موضوعی در زمینه های گوناگون.
١٠. طراحی و تشکیل بانک های اطلاعاتی در موضوعات گوناگون و برنامه ریزی اجرا در حوزه سازماندهی اسناد و مدارک فرهنگی هنری ارائه خدمات مشورتی در قلمرو مدیریت.
١١. طراحی و اجرا در ایجاد دبیرخانه، مرکز اسناد و پایگاه اطلاعاتی برای خدمات اطلاع رسانی در زمینه های فرهنگی و هنری، علوم قرآنی و معارف اسلامی.
١٢. ارائه خدمات فهرست نویسی، نمایه سازی و سندآرایی مدارک و اسناد فرهنگی.
١٣. عرضه محصولات رایانه ای مجاز در زمینه زبان و ادبیات فارسی، معارف اسلامی و علوم قرآنی.
١٤. تهیه و عرضه محصولات فرهنگی هنری دارای مجوز از قبیل : نوارهای کاست، فیلم های ویدئویی و. ...
١٥. برگزاری نشست های فرهنگی، ادبی، شعر و شاعران ( به صورت غیر مستقل و وابسته به مؤسسه ).
١٦. تلاش به منظور گردآوری آثار فرهنگی هنری به منظور کمک به حفظ و حراست از میراث فرهنگی.
١٧. کوشش در جهت شناساندن فرهنگ و تمدن ایران و اسلام.
١٨. ارائه خدمات پیمان مدیریت برای اجرای پروژه های فرهنگی هنری.
بخش دوم: فعالیت‌های خاص
اقدام برای درج فعالیت های انتخابی در این بخش، صرفا پس از آشنایی از ضوابط مربوطه، ارائه درخواست و کسب مجوز از مراجع ذی ربط امکان پذیر بوده و لازم است به نکات ذکر شده در راهنمای انتخاب فعالیت ها، توجه کافی مبذول شود.
الف) فعالیت های فرهنگی:
١. طراحی و برگزاری دوره های آموزشی کوتاه مدت آزاد فرهنگی از قبیل : کلاس های داستان نویسی، بررسی و نقد کتاب.
٢. انجام فعالیت های انتشاراتی به منظور انتشار کتاب.
٣. تهیه و توزیع کتاب در داخل و خارج از کشور.
ب) فعالیت های هنری:
١. طراحی و برگزاری دوره‌های آموزشی کوتاه مدت آزاد هنری.
٢. تأسیس نگارخانه و یا برگزاری نمایشگاه های هنری.
٣. برگزاری کنسرت های موسیقی و جشنواره های هنری.
٤. برگزاری هنرهای نمایشی.
٥. تأسیس مرکز تهیه و تکثیر آثار صوتی و شنیداری.
٦. تأسیس استودیوهای صدابرداری.
٧. اعزام گروه های هنری و یا دعوت از آنان برای اجرای مراسم.
ج) فعالیت های سینمایی و سمعی بصری:
١. طراحی و برگزاری دوره های آموزشی کوتاه مدت آزاد سینمایی.
٢. برگزاری جشنواره های سینمایی و نمایشگاه های عکس، اسلاید.
٣. تهیه فیلم های سینمایی و تلویزیونی، ویدئویی، انیمیشن و رایانه ای اعم از داستانی، مستند، آموزشی، صنعتی و تاریخی متناسب با اهداف مؤسسه و مطابق با ضوابط مربوطه.
د) فعالیت های مطبوعاتی و تبلیغاتی :
١. طراحی و برگزاری دوره های آموزشی کوتاه مدت آزاد مطبوعاتی.
٢. انتشار نشریات عمومی و یا تخصصی، ویژه نامه و نشریه داخلی.
٣. تأسیس خبرگزاری در زمینه های عمومی و یا تخصصی.
٤. تهیه، تنظیم، مشاوره و اجرای برنامه های تبلیغاتی، روابط عمومی و انجام دادن سایر خدمات برای معرفی و فروش کالا یا خدمات مربوطه از طریق تأسیس کانون آگهی و تبلیغاتی.
٥. تأسیس دفاتر نمایندگی های مطبوعاتی و سایر رسانه ها.
٦. قبول نمایندگی و یا تأسیس دفاتر جهت توزیع نشریات و یا ایجاد فروشگاه برای عرضه مستقیم مطبوعات.
٧. طراحی و برگزاری نمایشگاه های مطبوعاتی عمومی و یا تخصصی.
٨. تأسیس دفتر خدمت رسانی به خبرنگاران و روزنامه نگاران.
ه) فعالیت‌های آموزشی:
طراحی و برگزاری دوره های آموزشی فرهنگی و هنری (خارج از سر فصل های دروس مصوب آموزش های رسمی وزارت آموزش و پرورش و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و... ) در سطوح مختلف به شرح ذیل می‌باشد:
· دوره های تک مهارتی در زمینه‌های:
١. فرهنگی: لیتوگرافی، چاپ، صحافی، کتابداری و...
آشنایی با مفاهیم و معارف اسلامی در حوزه علوم قرآنی، نهج‌البلاغه، احکام اسلامی و سیره ائمه اطهار (ع) [١٩٢٢٨/ص/٧٥]
آموزش زبان‌های خارجی برای افراد بالای بیست سال
٢. هنری: موسیقی، حجم سازی، چهره پردازی، طراحی لباس، بازیگری ( تئاتر )، عکاسی، نقاشی، خوشنویسی، کامپیوتر گرافیک ( طراحی و. .. ) هنرهای دستی، نگارگری و...
٣. سینمایی و سمعی بصری: کارگردانی، فیلمسازی، عکاسی، بازیگری ( سینما ) و...
٤. مطبوعاتی: روزنامه نگاری، خبرنگاری، صفحه آرایی، ویراستاری و روابط عمومی.
· دوره های مهارت آموزی ( کارودانش ) در زمینه های:
١. فرهنگی، مطبوعاتی از قبیل : طراحی و صفحه آرایی کتاب و نشریات، چاپ و صحافی.
٢. هنری، سینمایی و سمعی بصری از قبیل : عکاسی و فیلمبرداری، هنرهای دستی.

شایان ذکر است آنچه در فهرست زمینه فعالیت های پیشنهادی ذکر گردیده است حصری نبوده و متقاضیان می توانند زمینه فعالیت های خارج از نمونه های ذکر شده را نیز متناسب با حوزه شرح وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزینند.
بدیهی است موارد انتخاب شده نباید بیش از توانایی ها و امکانات مورد نیاز به ویژه سوابق و تجربه های فرهنگی اعضای هیأت مؤسس باشد.