novinblog

به کمک ابزارهای کیورد ریسرچ چیست به کلمات مهم با جستجو بالا دست می یابید. حتی ممکن است به کلماتی برسید که رقبا شما هنوز روی آن ها کار نکردند. استفاده از این ابزارها بسیار ساده است، تنها کافی است کلمه کلید اصلی را وارد کنید، سپس لیستی از کلید واژه های مهم در اختیار شما قرار می گیرد. این ابزارها به صورت رایگان و پولی ارائه می شوند که در ادامه به معرفی پرکاربردترین آن ها می پردازیم:

1.پیشنهادات گوگل

یکی از دسترس ترین ابزارها، خود گوگل است. زمانی که عبارتی را در گوگل سرچ می کنید، با پیشنهادهای مختلف آن روبرو می شود. این پیشنهادها مکمکل های عبارت جستجو شده است. پس گوگل می تواند به عنوان یک ابزار کیورد ریسرچ عمل کند و با توجه به جستجو کاربران، موارد مفیدی را ارائه می دهد.

در قسمت پایین صفحه جستجوگر نیز کلمات یا عبارات های مرتبط با موضوع درخواستی نمایش داده می شود.

2.گوگل سرچ کنسول

این ابزار نیز کلمات کلیدی که کاربران به وسیله آن ها وارد سایت شده اند را به نمایش می گذارد. در منو سرچ کنسول وارد قسمت performance شوید. در این قسمت کلمات کلیدی و تعداد دفعات کلیک شده مشخص است. با توجه به این جدول، به نتیجه می رسید کدام از کلمات کلیدی شما بیشتر از بقیه مورد توجه قرار دارد، در حالی که بخاطر رتبه پایین، کلیک چندانی نداشته اند.

3. ابزار Ahrefs

دسترسی به ابزار Ahrefs کمک می کند با نوشتن یک کلمه کلیدی به هزاران کلمه و عبارات کلیدی دست یابید. همچنین کلمات کلیدی که رقبای شما روی آن ها کار می کنند را می توانید مشاهده کنید.

برای شروع باید کلمه کلیدی اصلی را وارد و کشور مورد نظر خود را انتخاب کنید. پس جستجو، نتایج پیش روی شما قرار می گیرد. برای دسترسی به گزارشات کامل نیز می توانید اشتراک خریداری کنید.

4. ابزار SEMRush

با کمک این سایت به اطلاعات کامل مانند میزان سرچ، افزایش یا کاهش سرچ کلمه و … می رسید. علاوه براین، با ثبت آدرس سایت رقبا، اطلاعات مربوط به سئو آن ها قابل مشاهده است.

5. ابزار KWfinder

ابزار KWFinder کلمات کلیدی مرتبط و آمار بدست آمده آن ها ارائه می دهد. همچنین قابلیت بررسی کلمات کلیدی رقبا و رتبه سایت خودتان براساس کلمات کلیدی را دارد.

6. سایت Moz

از دیگر ابزارهای کیورد ریسرچ می توان به سایت Moz اشاره کرد. وارد سایت شوید و به بخش Keyword Explorer مراجعه کنید. با وارد کردن کلمه کلیدی اصلی به لیستی از کلمات پیشنهادی و سختی و نرخ کلیک آن ها دسترسی پیدا می کنید.

7. کیورد پلنر گوگل Google Keyword Planner

کیورد پلنر گوگل یکی دیگر از ابزارهای رایگان است که کلمات کلیدی پرکاربرد را پیدا می کند. برای استفاده از آن باید یک اکانت گوگل ادز بسازید. سپس با دادن کلمه کلیدی به میزان جستجوی آن در بازه زمانی مشخص دسترسی پیدا می کنید.

8. سایت Answer The Pulic

با ثبت کلمه کلیدی اصلی در این سایت، کلمات کلیدی بی شماری را با دسته بندی منظم را مشاهده می کنید.

9. پیشنهادهای یوتیوب

یوتیوب یکی از منابع باارزش از نظر محتوا است که در زمینه های مختلف ویدئو ارائه می دهد. این ابزار نیز همانند گوگل عمل می کند و با جستجو کلمه کلیدی خاص، به کلمات کلیدی مرتبط با آن دست می یابید و می توانید آن ها را برای لیست کلمات خود اضافه کنید.

10. انجمن های Reddit و Quara

این انجمن های آنلاین به صورت رایگان در اختیار کاربران قرار می گیرد و آنان می تونند به اشتراک گذاری محتواهای خاص بپردازند. همچنین قابلیت پرسش سوالات در این پلتفرم ها وجود دارد که توسط کاربران پاسخ اده می شود. میان سوالات و محتواهای منتشر شده می توانید به کلمات کلیدی برسید و متوجه دغدغه های رایج کاربران شوید.

سازماندهی شرکت سهامی ، به صورتی دموکراتیک ، بر عهده سه رکن اصلی شرکت است : اخذکارت بازرگانی رکن تصمیم گیرنده ( مجمع عمومی ) ، رکن اداره کننده ( هیات مدیره ) و رکن نظارت کننده ( بازرس ).
همان طور که در مقالات پیشین نیز گفتیم ، برای عضویت در هیات مدیره شرکت سهامی شخص باید اهلیت داشته باشد و سهامدار شرکت باشد ، علاوه بر این نباید مشمول بعضی محرومیت ها و ممنوعیت هایی که قانون مقرر کرده است باشد. قانونگذار ایران در لایحه قانونی به اختصار به حقوق و تعهدات فردی مدیر در شرکت سهامی اشاره کرده است ؛ به همین دلیل ، در این مورد باید به اصول کلی حقوق مراجعه کرد. آنچه مسلم است مدیران شرکت نه شخصاَ تاجرند – چون در واقع شرکت تجارت می کند نه مدیران نماینده آن - ، نه شخصاَ مسئول پرداخت دیون شرکت ؛ امری که در مورد همه شرکای شرکت سهامی صادق است.
قانون گذار ایران ، در مورد حقوق شخصی مدیر ، تنها یک نکته را پیش بینی کرده است که اتفاقاَ نکته مهمی است و آن حق مدیر به دریافت حق الزحمه شرکت در جلسات است. ماده 134 لایحه قانونی 1347 که به این نکته می پردازد ، فقط در مورد اعضای غیرموظف هیات مدیره صحبت می کند ؛ یعنی کسانی که به عنوان همکار ( کارمند یا کارگر) در شرکت کار نمی کنند. مساله ای که قبل از هر چیز مطرح می شود این است که آیا به طور قانونی مدیر شرکت می تواند در عین حال برای شرکت کار کند و مزد دریافت دارد. در این مطلب، به بررسی پرداخت حق الزحمه مدیران می پردازیم. لازم به یادآوری است ،علاوه بر مطالعه ی نوشتار ذیل ، در صورت نیاز به هرگونه مشاوره در این رابطه می توانید با همکاران ما در ثبت شرکت فکر برتر تماس حاصل فرمایید. مفتخریم که راهنمای شما در امور حقوقیتان باشیم.

• حق الزحمه مدیر شرکت سهامی

هنگام بحث در مورد پرداخت حق الزحمه به مدیران شرکت سهامی ، باید بین مدیران غیرموظف و موظف تفکیک قائل شد. لایحه قانونی 1347 فقط در مورد حق الزحمه مدیران غیرموظف قاعده وضع کرده است ؛ بنابراین ، حق الزحمه مدیران موظف تابع مقررات عام است.
1. مدیران غیرموظف
مدیران غیرموظف مدیرانی هستند که به جز رابطه مدیریت ارتباط کاری دیگری با شرکت ندارند. مجمع عمومی عادی می تواند پرداخت مبلغی را به چنین مدیرانی بابت شرکت در جلسات هیات مدیره تصویب کند. مبلغ قابل پرداخت به اعضای هیات مدیره – که معمولاَ از آن به " حق جلسات " تعبیر می شود – برخلاف عنوانی که دارد ، معمولاَ معین و یکسان است و به همه اعضا پرداخت می شود ، به جز کسانی که در جلسات غایب بوده اند. در تعیین مبلغ " حق جلسات " ، مجمع عمومی تکلیفی به رعایت آنچه در اساسنامه پیش بینی شده است ندارد ، بلکه می تواند با توجه به تعداد ساعات و اوقاتی که هر عضو هیات مدیره در جلسات مذکور حضور داشته است مبلغ قابل پرداخت را معین کند. (ماده 134 لایحه قانونی 1347). مبلغی که با این عنوان به اعضای هیات مدیره پرداخت می شود جزء هزینه های بهره برداری است. علاوه بر " حق جلسات " ، " در صورتی که در اساسنامه پیش بینی شده باشد ، مجمع عمومی می تواند تصویب کند که نسبت معینی از سود خالص سالانه شرکت به عنوان پاداش به اعضای هیات مدیره تخصیص داده شود " ( قسمت اخیر ماده 134 لایحه قانونی 1347) .
بدیهی است این پاداش باید در قبال کارهای استثنایی که در جهت منافع شرکت متهم و به مجازات و پرداخت ضرر و زیان به شرکت محکوم شوند. قسمت اخیر ماده 134 مقرر می کند : " هیات مدیره حق ندارند ، به جز آنچه در این ماده پیش بینی شده است ، در قبال سمت مدیریت خود ، به طور مستمر یا غیرمستمر بابت حقوق یا پاداش یا حق الزحمه وجهی از شرکت دریافت کنند". البته ، این قسمت از ماده شامل اعضای هیات مدیره موظف نمی شود. علاوه بر این ، هزینه هایی که اعضای هیات مدیره برای انجام وظایف خود به عنوان مدیر متحمل می شوند مشمول این قسمت از ماده نیست و طبق قواعد کلی ، شرکت باید این گونه هزینه ها را به مدیران پرداخت کند. همچنین باید توجه کرد پاداشی که به هیات مدیره داده می شود به هیچ وجه نباید در شرکت های سهامی عام از 5 درصد و در شرکت های سهامی خاص از 10 درصد سودی که در همان سال به صاحبان سهام پرداخت می شود تجاوز کند.
2. مدیران موظف
قانونگذار در لایحه قانونی 1347 در مورد حق الزحمه مدیران موظف، یعنی مدیرانی که علاوه بر عضویت در هیات مدیره ، سمت دیگری در شرکت دارند، پیش بینی خاصی نکرده است ؛ بنابراین ، در مورد حق الزحمه این گونه مدیران باید به قواعد عام مندرج در مواد 129 به بعد لایحه قانونی 1347 راجع به قراردادهای مدیران با شرکت مراجعه کرد و البته ، در این موارد باید قواعد آمره قوانین کار و امور اجتماعی را نیز در نظر گرفت. هر گاه مدیری بدون توجه به مقررات مواد 129 به بعد لایحه مذکور به استخدام شرکت درآمده باشد و قرارداد او به این سبب باطل اعلام شود حق مطالبه مبلغ تعیین شده در قرارداد کار را نخواهد داشت ، چه قرارداد باطل به او حق مطالبه اجرت المسمی را نمی دهد. مع ذلک ، چون خدمتی به شرکت کرده است که باید جبران شود ، طبق قواعد عام حق مطالبه اجرت المثل را دارد.

اخذکارت بازرگانی برای صدور اظهارنامه ثبت نام در دفاتر بازرگانی در اداره ثبت شرکت ها مدارک و مراحل ذیل مورد نیاز است :
1. سه برگ اظهارنامه ثبت نام در دفاتر بازرگانی.
این برگ ها را می توان از دایره فروش اوراق بهادار مستقر در اداره کل ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی تهیه و تکمیل و امضاء کرد.
2. پلمپ دفاتر تجاری ( روزنامه و کل ) در سال جاری و ارائه گواهی پلمپ دفاتر تجاری.
هر شخص ( اعم از حقیقی یا حقوقی ) که تاجر محسوب شود می بایستی دارای دفاتر قانونی باشد. این دفاتر طبق قانون تجارت عبارت از دفتر روزنامه ، دفتر کل ، دفتر دارایی و دفتر کپیه می باشد. امروزه با وجود دستگاه هایی از قبیل زیراکس ، فتوکپی ، فاکس ( نمابر ) و امثال آن ها وجود دفتر کپیه ضروری به نظر نمی رسد و دیگر دفاتر در اداره ثبت شرکت ها پلمپ می شود و تاجر وفق مقررات نسبت به درج صورت حساب های خود در آن ها اقدام می کند. این دفاتر وقتی دارای سندیت خواهد بود که در اداره ثبت شرکت ها نسبت به ثبت و پلمپ آن ها اقدام شود.
برای اخذ کارت بازرگانی ، اشخاص حقوقی و حقیقی بایستی دارای دفاتر قانونی باشند. بنابراین ، با توجه به میزان معاملات خود نسبت به اخذ دفتر با تعداد صفحات لازم ( 50 برگی – 100 برگی و یا بالاتر ) تهیه و در دایره پلمپ دفاتر ثبت شرکت ها اقدام و یک برگ گواهی پلمپ دفاتر تجاری از واحد فروش اوراق بهادار تهیه و پس از پلمپ دفاتر نسبت به تکمیل آن اقدام و مسئول مربوطه نسبت به امضاء و مهر آن اقدام خواهد نمود.
3. یک برگ فتوکپی شناسنامه ( در صورتی که متقاضی ، شخص حقیقی باشد).
4. فتوکپی آگهی تاسیس شرکت و آخرین تغییرات آن ( در صورتی که متقاضی ، شخص حقوقی باشد).
در صورتی که متقاضی کارت بازرگانی شخص حقوقی باشد ، ارائه روزنامه رسمی تاسیس شرکت همراه با آخرین تغییرات در شرکت ضروری می باشد.
5. فیش پرداختی حق الثبت نام در دفاتر بازرگانی
حق الثبت نام در دفاتر بازرگانی با عنایت به قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب سال 1373 ، مبلغ چهار هزار ریال می باشد. که پس از اخذ فیش نسبت به واریز مبلغ مذکور در شعب بانک ملی معین ، اقدام و رسید پرداخت به واحد مربوطه به همراه سایر مدارک ارائه گردد.
6. ارائه اصل یا فتوکپی برابر اصل سند رسمی وکالت ( چنانچه امور توسط وکیل رسمی شرکت یا شخص انجام می شود).
در صورتی که امور توسط وکیل انجام می پذیرد، ارائه وکالت نامه رسمی نیز ضروری می باشد.
پس از تهیه مدارک یاد شده ، متقاضی بایستی به واحد ثبت دفاتر بازرگانی مراجعه کند. مسئول مربوطه نسبت به ثبت نام تجاری اقدام کرده و شماره دفتر را در روی سه نسخه اظهارنامه درج و سپس نسبت به امضاء و مهر نمودن اظهارنامه ها اقدام می نماید.
النهایه ، یک نسخه از اظهارنامه را جهت بایگانی در سوابق ضبط کرده و سایر نسخ را تحویل متقاضی می دهد.

• نمونه فرم اظهارنامه ثبت در دفتر بازرگانی

1. نام و نام خانوادگی بازرگانان و اسم تجارتخانه ............................................................
الف) نام و نام خانوادگی رئیس بنگاه و نام بنگاه ..............................................................
ب) نام و نام خانوادگی مدیر یا مدیران و نوع شرکت و نام آن ..............................................
2. تاریخ و محل تولد و شناسنامه و محل صدور آن .........................................................
3. تابعیت اصلی ................ و تابعیت فعلی و طرز تحصیل آن ............................................
4. تاریخ ورود به ایران و شماره و محل صدور پروانه اقامت .................................................
5. محل اقامت – نشانی تجارتخانه – یا بنگاه – یا شرکت و شعب آن .........................................
6. سرمایه : ..........................................................................................................
7. شماره ثبت پلمپ دفاتر تجاری :................................................................................
8. شماره تلفن : .......................عنوان تلگرافی :.............................. رمز : ....................
9. رشته تجارت ( تجارت داخلی ، خارجی یا هر دو ) ..........................................................
10. شماره ثبت علائم تجاری : ....................................................................................
11. نوع تجارت داخلی ( صادرات – واردات – حق العمل کاری ) و ارقام کالاهای عمده آن : ...............................................................................................................................
12. نوع معاملات تجارت داخلی و ارقام کالاهای عمده آن ................................. به تاریخ .................... ماه ...................... 13 محل امضاء
خلاصه مندرجات اظهارنامه بالا در تاریخ ........................ به شماره ......................... دفتر ثبت تجاری در اداره ثبت .......................... به ثبت رسیده است.
اداره کل ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی رئیس اداره ثبت شرکت ها
ملاحظات .....................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................
تذکر : هیچ یک از شرکت های بازرگانی وابسته به دولت از پرداخت هزینه دادرسی معاف نمی باشند.

علائم تصویری، همان طور که از نام آن پیداست ، گرفتن کارت بازرگانی فوری نشانه های غیرنوشتاری هستند، اما اغلب به همراه علائم نوشتاری به کار می روند. این علائم را می توان به پنج دسته اصلی تقسیم نمود :
1. علائم صرفاَ تصویری

این گونه علائم، شامل لوگوها و تصاویری است که تبلور محصول یا خدمات موسسه هستند. این علائم می توانند از سه نوع حمایت قانونی برخوردار باشند. به عنوان علامت بازرگانی و تولیدی، همبن طور به مثابه حق مولف یا حق بر نقوش و الگوها. در این میان تصویری که تحت پوشش حق مولف قرار می گیرد از استحکام بیشتری برخوردار است و به هیچ وجه شخص ثالث نمی تواند از آن بهره برداری کند.
لازم به ذکر است که اغلب علائم از اشکال حیوانات گرفته شده تا کیفیت آن حیوان را به موسسه مربوط نسبت دهند مثلاَ کفش بلا با تصویر اسب است. در فرانسه برخی از بانک ها از تصویر سنجاب به عنوان نشانه شمارش پول بهره می گیرند. گاه نیز هیچ ارتباط منطقی میان کیفیت حیوان و محصول و خدمات وجود ندارد ، مثلاَ تصویر تمساح که روی پیراهن مارک لوگوست وجود دارد هیچ کیفیتی که قابل انتساب به پیراهن باشد ندارد. ظاهراَ لقب آقای رونه لاگوست، سازنده این علامت ( از بازیکنان معروف تنیس ) تمساح است و همین لقب را به صورت تصویر یک سوسمار روی لباس و کم کم روی کالاهای دیگر چون کمربند حک نموده است.
در برخی کشورها حمایت از تصویر ثبت شده ( در چهارچوب حقوق نقوش و الگوها ) روی تمام محصولاتی است که علامت روی آن ها قرار گرفته است، به عبارت روشن تر حمایت از علائم تصویری به خود نقاشی محدود می شود و قضات هرگونه نقش یا الگوی همانند و یا مشابه را مورد مجازات قرار می دهند. مضاف بر این با استفاده از این " حق مولف " مجازات مربوط را ، حتی زمانی که از علامت یاد شده برای محصولات متفاوت استفاده می شود به اتهام بهره برداری غیرقانونی ، به شخص ثالث تحمیل می کنند.
برعکس اگر علائم تصویری به عنوان علامت تجاری ثبت شود ( برعکس حقوق بر نقوش و الگوها ) ، حمایت قانونی از علامت محدود می شود به انعکاس آن ها برای محصولات و خدماتی که به هنگام ثبت در اظهارنامه در آن ها یاد شده است ، اما همین حمایت محدود نیز، به نوعی می تواند قلمروی وسیعی را تحت پوشش قرار دهد ، یعنی نه تنها حمایت علیه " علائم همانند " بلکه علیه " علائم نزدیک و تقریباَ مشابه " نیز صورت می گیرد. در این وضعیت گرایش دادگاه ها به سوی مجازات جاعلانی است که از علائم تصویری مشابه بر روی محصولات همانند و یا مشابه ( هم طبقه ) استفاده کرده اند.
علاوه بر این ضرورت ، " جدید بودن " و تازگی داشتن برای اعتبار علامت تجاری و صنعتی الزامی نیست و ثبت کننده می تواند تصویری استفاده شده ولی ثبت نشده را یا تصویری که ثبت آن منسوخ شده را دوباره به ثبت برساند. در حالی که نقوش و مدل ها بایستی حتماَ ویژگی تازگی و جدید بودن را به همراه داشته باشند.
ناگفته نماند که تصاویر ترکیبی ( سنتز) پیلتوگرام ، نمادهای ریاضی، اشکال مبهم و هولوگرام ها نیز ممکن است به عنوان علائم تجاری معتبر ثبت شوند. البته برای هولوگرام انتشار عناصر مختلف تشکیل دهنده آن به طور جداگانه و به صورت یک نقشه ضروری است.
بالاخره باید یادآوری نمود که نمی توان از علائم پرچم های رسمی، مثل حلقه های پرچم المپیک یا پرچم های ملی یا بین المللی چون پرچم اتحادیه اروپا، به عنوان علامت تجاری استفاده یا از آن ها تقلید کرد.
2. علائم تصویری همراه با طراحی و نامگذاری
این دسته از علائم شامل دونوع علامت است : برچسب ها ، نامگذاری ها ( یا علائم نوشتاری) در چهارچوب یک طراحی خاص و همین طور علائم همراه با لوگوها. برجسب ها از قدیمی ترین انواع علامت تجاری هستند که سابقه آن ها در قرن نوزده وجود دارد. امروزه نیز برچسب ها از موقعیت بالایی، به ویژه برای محصولات کشاورزی برخوردارند.
گرافیک یا طراحی ویژه از نامگذاری یا از حروف اختصاری نیز از گونه های معتبر برچسب به حساب می آید. در واقع با استفاده از علائم تصویری، حیات علائم نوشتاری تداوم می یابد، اما باید تاکید کرد که اینگونه علائم ( تصویری، طراحی ، برچسب ها ...) برای ادامه حیات خود بهتر است " به روز " باشند، یا بهتر است گفته شود دنباله روی مد باشند. بنابراین مدت عمر آن ها کوتاه است ، حتی گاهی کمتر از مدت زمان حمایتی که از ثبت یک علامت تجاری به دست می آید. ( یعنی ده سال).
3. اشکال، لفافه ها و ظروف
اینگونه از علائم که مربوط به شکل و لفافه یا پوشش و ظرف کالاها و حتی خدمات هستند به طور روزافزودنی افزایش می یابند. این وضعیت به ویژه در عطریات و مواد غذایی بیشتر به چشم می خورد ، برای مثال شکل بطری کوکاکولا و کانادا در آی و حتی شکل بیرونی و مشخص کننده برخی رستوران ها ( همچون " مک دونالد " و یا " کورت پای " ) ، به عنوان علامت تجاری تحت حمایت قرار دارند. اینگونه علائم در برخی کشورها به سختی ثبت می شوند. در ایران " شکل بیرونی و ظاهری " یک فروشگاه یا رستوران زنجیره ای تا این زمان به ثبت نرسیده است. به علاوه برخی از علائم چون برچسب ها و طراحی و لفافه ها نیز مجبورند در راستای اهداف بازاریابی با مد روز حرکت کنند. در نتیجه ، در بلند مدت با سختی می توان از آن ها حمایت کرد و لازم است در این زمینه از مارک نوشتاری و شکل لفافه و ظرف به طور جداگانه حمایت کرد.
4. ترکیب رنگ ها
ترکیبی از دو یا چند رنگ نیز می تواند به عنوان علامت تجاری ثبت شود.
5. علائم مرکب
علائم مرکب ( درهم آمیخته ) آن هایی هستند که مرکب از عناصر متنوع همچون یک اسم تجاری، یک عدد یا یک یا چند رنگ ، یک واژه خارجی همراه با یک علامت تصویری. از این علائم می توان به طور جداگانه و مستقل از ترکیب کلی حمایت کرد.

• مشکلات ثبت علائم تصویری و نمایشی

به نظر می رسد وارد کردن یک علامت نمایشی و تصویری در یک فضای مربع شکل هشت سانتی متری بسیار مشکل باشد. در سال 1993 شرکت مک دونالد علامت تجاری خود را به صورت عکسی رنگی از تجهیزات داخلی یکی از شعب خود به ثبت رسانید، اما هنگامی که تلاش نمود در مقابل یکی از رقبای خود، علامت ثبت شده را به عنوان سند حقانیت مطرح کند با مشکل روبرو شد. دادگاه تجدید نظر، مسئول رسیدگی به این دعوی، درخواست شرکت مک دونالد را به علت اینکه برخی از عناصر تشکیل دهنده علامت مبهم و نامشخص بود، رد نمود.

مطابق قوانین گمرکی کشور، کارت بازرگانی مجوزی است که دارنده ی آن، اعم از شخص حقیقی و حقوقی می تواند با داشتن آن، اقدام به تجارت در عرصه واردات و صادرات کالا کند. گرفتن کارت بازرگانی فوری در ایران تنها بازرگانانی می توانند در واردات و صادرات فعالیت نمایند که دارای کارت بازرگانی باشند. لذا، کارت بازرگانی جهت صادرات و واردات کالا برای تاجر ضروری بوده و تاجر اعم از شخص حقیقی یا حقوقی می تواند با در دست داشتن آن برای امور تجاری از جمله گشایش اعتبار در بانک استفاده نماید .

• نکات اخذ و تمدید کارت بازرگانی

_ مرجع صدور کارت بازرگانی اتاق بازرگانی است.
_ کارت بازرگانی به هر 2 صورت حقیقی و حقوقی قابل اخذ می باشد.
_ هر شخص بیش از یک کارت بازرگانی اعم از حقوقی یا حقیقی نمی تواند داشته باشد.
_ کارمندان تمام وقت دستگاه های دولتی نمی توانند کارت بازرگانی دریافت نمایند.
_ عضویت در اتاق بازرگانی ، امکان ثبت علامت تجاری غیرفارسی ، واردات از مناطق آزاد ، ثبت سفارش و ترخیص کالا ، صادرات کلیه کالاهای مجازو مبادرت به حق العمل کاری گمرک از جمله مزایای داشتن کارت بازرگانی می باشد.
_ مدارک لازم جهت اخذ کارت بازرگانی : حداقل 24 سال سن ، اخذ مدرک گواهی سوء پیشینه ، داشتن عکس شش در چهار پشت سفید ، تکمیل اظهارنامه مربوطه ، اخذ پلمپ دفاتر که از آن بیش از 2 سال نگذشته باشد ، مدرک تحصیلی حداقل دیپلم ، ارائه مدرک و کپی سند مالکیت 6 دانگ و یا اجاره نامه ملکی تجاری یا اداری، داشتن کد اقتصادی جدید ، اخذ مفاصا حساب مالیات ماده 186، گواهی حسن حساب بانکی و نداشتن چک برگشتی
_ مراحل تمدید کارت بازرگانی تا حدود زیادی همانند مراحل اخذ اولیه کارت بازرگانی می باشد. به این ترتیب مدارکی چون حداقل مدرک دیپلم ، حداقل 24 سال سن ، اجاره نامه ، مفاصاحساب دارایی، حسن اعتبار بانکی، گواهی عدم سوء پیشینه و کارت پایان خدمت یا معافی مورد نیاز می باشد. همچنین علاوه بر مدارک مذکور، نیاز به مفاصاحساب بیمه در خصوص کارت های بازرگانی حقوقی و پرداخت مالیات یک در هزار و سه در هزار کارکرد سال قبل می باشد.
_ در هنگام تمدید کارت بازرگانی چنانچه کارت بازرگانی حقیقی باشد دیگر نیاز به طی کلاس های آموزشی اتاق بازرگانی و شرکت در آزمون نیست و چنانچه کارت بازرگانی حقوقی بوده مدیر عامل شرکت هم تغییر نکرده باشد باز هم نیاز به گذراندن مجدد کلاس به هنگام تمدید کارت بازرگانی نیست. تنها زمانی در تمدید کارت بازرگانی نیاز به طی کردن دوره آموزشی است که مدیر عامل شرکت مربوطه تغییر کرده باشد.
_ در بعضی مواقع حتی بدون داشتن دیپلم می توانید برای اخذ کارت بازرگانی اقدام نمایید.
_ حتی بدون داشتن کارت بازرگانی خدمت می توانید با یک سری شرایط برای اخذ کارت بازرگانی اقدام نمایید.
_ محاسبه و پرداخت سه در هزار مالیات بردرآمد و یک در هزار فروش کالا و خدمات صرفاَ از طریق امور مالی اتاق تهران امکان پذیر است.
_ در صورتی به بازرگانان خارجی کارت بازرگانی داده می شود که کشور آن ها نیز به بازرگانان ایرانی اجازه فعالیت بازرگانی بدهد.
_ اشخاص ذیل نمی توانند کارت بازرگانی دریافت دارند.
اشخاصی که به علت ارتکاب به جنحه جنایت به موجب حکم قطعی از مراجع قضایی از تمام و یا پاره ای از حقوق اجتماعی محروم گردیده اند ؛ ورشکستگان به تقصیر و تقلب و همچنین ورشکستگان در حال موقت که امور آن تصفیه نشده باشد ؛ افرادی که مشهور به فساد اخلاق و سوء استفاده باشند.
_ مدت اعتبار کارت بازرگانی 5 سال از تاریخ صدور می باشد مشروط بر این که همه ساله عضویت دارنده کارت بازرگانی و صنایع و معادن نیز تایید و به وزارت بازرگانی اعلام شود.
یکی از خدمات اداری که توسط موسسه حقوقی فکر برتر انجام می شود اخذ و تمدید کارت بازرگانی است.

تاسیس و ثبت شرکت هواپیمایی، منوط به اخذ پروانه و مجوزات مرتبط است. پلمپ دفاتر این شرکت را می توان در قالب شرکت سهامی خاص یا شرکت با مسئولیت محدود به ثبت رساند ، اما برای این زمینه از فعالیت ، شرکت های سهامی خاص مناسب ترند. این شرکت ها نسبت به شرکت با مسئولیت محدود ، دارای اعتبار بیشتری بوده و برای اخذ تسهیلات بانکی و اخذ نمایندگی معتبر بسیار مناسبند.
به موجب، دستورالعمل تاسیس و فعالیت شرکت‌های هواپیمایی ؛ در روند صدور موافقت اصولی و پروانه بهره‌برداری، مواردی شامل شرایط عمومی متقاضی، شرایط عمومی و اختصاصی هیئت مدیره و مدیرعامل، اساسنامه پیشنهادی شرکت، طرح توجیه فنی و بازرگانی، شرایط فنی و عملیات و شرایط امنیتی مورد بررسی قرار خواهند گرفت.
متقاضی می‌بایست از شرایط عمومی و اختصاصی به شرح ذیل برخوردار باشد :
الف: شرایط عمومی متقاضی
- متقاضی یک شرکت سهامی دارای تابعیت جمهوری اسلامی ایران است.
- متقاضی قادر است توانایی تامین منابع مالی و کفایت مالی شرکت را طبق مفاد ضمیمه الف این دستوالعمل به اثبات برساند.
- متقاضی قادر است تا به نحو موثری توانمندی اجرایی و تخصصی شرکت را مطابق با استانداردهای مرجع در انجام فعالیت مورد درخواست به اثبات برساند.
- معرفی مدیرعامل و اعضای هیئت مدیره واجد شرایط به سازمان هواپیمایی کشوری
ب: احراز صلاحیت حرفه‌ای هیئت مدیره و مدیرعامل
شرایط عمومی هیئت مدیره و مدیرعامل :
اشخاص پیشنهادی برای تصدی سمت مدیرعامل با عضو هیئت مدیره باید از شرایط عمومی به شرح ذیل برخوردار باشند:
- متدین به دین اسلام و یا یکی از ادیان شناخته شده در قانون اساسی کشور
- داشتن اهلیت قانونی، عدم اشتهار به فساد اخلاقی، عدم اعتیاد به مواد مخدر و روان گردان، عدم سوء پیشینه و محکومیت کیفری که موجب سلب حقوق اجتماعی گردد.
- انجام خدمت وظیفه و یا معافیت دائم (برای آقایان)
- دارا بودن حداقل ۳۰ سال سن
- دارا بودن حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی در یکی از رشته‌های مورد پذیرش سازمان هواپیمایی کشوری که فهرست این رشته‌ها از طرف سازمان اعلام می‌گردد.
ج: شرایط تخصصی هیئت مدیره و مدیرعامل :
به گزارش پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی، اشخاص پیشنهادی برای تصدی سمت مدیرعامل یا عضو هیئت مدیره باید از شرایط تخصصی به شرح ذیل برخوردار باشند:
- حداقل ۵ سال سابقه فعالیت در صنعت حمل و نقل هوایی و یا ۱۰ سال در مشاغل تخصصی و مرتبط صنعت برای دو سوم اعضای هیئت مدیره
تبصره- دارا بودن حداقل ۵ سال سابقه فعالیت در صنعت حمل و نقل هوایی برای رئیس هیئت مدیره الزامی است.
- حداقل ۵ سال سابقه فعالیت در مشاغل مدیریتی در صنعت هوانوردی برای مدیرعامل
تبصره- دارا بودن مدرک دکتری و کارشناسی ارشد در رشته های مرتبط به ترتیب به عنوان دو و یکسال سابقه فعالیت محسوب می گردد.
- احراز صلاحیت علمی و تخصصی بر اساس مفاد ماده ۵ دستورالعمل تاسیس و فعالیت شرکت‌های هواپیمایی
- تسلط به یکی از زبان‌های رسمی ایکائو (ترجیحا زبان انگلیسی) برای مدیرعامل
برای بررسی صلاحیت حرفه‌ای اعضای هیئت مدیره و مدیرعامل، کمیته ای با عنوان «کمیته احراز و سلب صلاحیت حرفه‌ای مدیران عامل و اعضای هیئت مدیره شرکت‌های هواپیمایی» مشتمل بر اعضای کمیته هوانوردی و یا نمایندگان آنها تشکیل می‌شود و تصمیمات آن پس از تصویب در کمیته هوانوردی و اخذ تایید از رئیس سازمان هواپیمایی کشوری ابلاغ می‌شود.
بر اساس ماده ۱۱ دستورالعمل تاسیس و فعالیت شرکت های هواپیمایی، فرآیند صدور پروانه بهره برداری شامل مراحل ذیل می باشد :
- متقاضی پس از اخذ موافقتنامه اصولی، امکانات و شرایط مورد نیاز جهت اخذ تاییدیه‌های صلاحیت بازرگانی و فنی و عملیاتی طبق ضوابط و معیارهای تعریف شده توسط سازمان را برای هر دو تاییدیه فراهم نموده و به سازمان ارائه می‌دهد.
- سازمان با لحاظ کردن شاخص کفایت مالی، طرح توجیهی، نظامنامه‌های فنی و عملیاتی و امنیتی الزامات و استانداردهای مورد نیاز جهت اخذ تاییدیه‌های بازرگانی و فنی، عملیاتی، چنانچه متقاضی را واجد شرایط تشخیص دهند مراتب را جهت صدور این دو تاییدیه به کمیته هوانوردی ارجاع خواهند نمود.
در صورتی که متقاضی موفق به اخذ این دو تاییدیه به اخذ این دو تاییدیه از کمیته هوانوردی گردد وهیئت مدیره و مدیرعامل پیشنهادی طبق ماده ۵ این دستورالعمل تاییدیه صلاحیت حرفه ای را اخذ نمایند، مراتب جهت صدور پروانه بهره برداری آزمایشی در شورایعالی هواپیمایی مطرح خواهد شد.
مدت اعتبار این پروانه یکسال می باشد و طی این یکسال بررسی‌ها و نظارت‌های مربوط به تضمین تداوم شایستگی و صلاحیت شرکت بعمل آمده و گزارش آن را به کمیته هوانوردی و شورایعالی هواپیمایی ارائه می‌شود.
چنانچه شرکت بتواند در دوره آزمایشی یک ساله تمامی الزامات و استانداردهای فنی، عملیاتی و بازرگانی را رعایت کند مراتب جهت صدور پروانه بهره‌برداری سه ساله در شورایعالی هواپیمایی مطرح خواهد شد.
اما در صورتیکه شرکت به هر دلیلی یکی از شرایط احراز (اخذ) تاییدیه های بازرگانی یا فنی، عملیاتی را از دست بدهد، سازمان گزارش کار را جهت اتخاذ تصمیم لازم به شورایعالی هواپیمایی ارائه می کند وحسب تصمیم شورا عمل خواهد نمود.
در پایان دوره سه ساله، عملکرد شرکت هواپیمایی جهت صدور پروانه دائم به شورایعالی هواپیمایی گزارش می‌شود.
بر اساس بندی از این دستورالعمل شرکت هواپیمایی موظف است تا قبل از هر گونه فعالیت بازرگانی نسبت به اخذ گواهینامه خلبان، کادر پروازی، کادر فنی و ناوگان و تجهیزات ایمنی خود از سازمان اقدام و برابر ضوابط قانونی و استانداردهای مرجع به موقع نسبت به تمدید و تجدید آنها اقدام نماید.

هر گاه دو یا چند نفر به منظور انجام امور تجاری با تسهیم سرمایه و ترسیم نحوه تقسیم سود و زیان طبق مفاد قرارداد ، پلمپ دفاتر تفاهم نمایند فرآیند فعالیت آن ها یک شرکت تجاری را تشکیل داده است .به عبارت دیگر هر گونه عملیات تجاری ناشی از تودیع سرمایه شرکاء که طبق قرارداد با تقسیم سود و زیان همراه باشد مشمول فعالیت شرکت تجاری است.
شرکت های تجاری را می توان از لحاظ ماهیت به شرکت های سرمایه، مختلط و کمیتی تقسیم نمود.
<

انواع شرکت های تجاری از لحاظ ماهوی یا مسئولیت اعضاء :
الف ) شرکت های سرمایه
در این شرکت ها شخصیت شرکا اهمیتی ندارد و شرکا فقط تا میزان سرمایه ای که در شرکت گذاشته اند مسئول تعهدات شرکت می باشند. چون هدف در آن ها بدون توجه به شخص شرکا جمع آوری سرمایه است به سهولت قابل نقل و انتقال است.
این شرکت ها مکلفند در کلیه سربرگ ها و مکاتبات خود ، میزان سرمایه شرکا را قید نمایند تا طرف معامله با آن ها از آن آگاه باشد. شرکت های سهامی و با مسئولیت محدود از این نوع شرکت ها هستند.
ب) شرکت های اشخاص
در این نوع شرکت ها شخصیت شریک اهمیت بسیار داشته و اعتبار شریک بستگی به اعتبار آن ها دارد. ماندد شرکت های تضامنی و نسبی
شرکا در شرکت تضامنی مسئول پرداخت کلیه تعهدات شرکت می باشند و تعهدات آن ها محدود به میزان سرمایه آن ها در شرکت نمی باشد. به علت تاثیر شخصیت شرکا در این نوع شرکت ها نقل و انتقال سهم الشرکه ممنوعیت ها و محدودیت هایی دارد.
ج) شرکت های مختلط
شرکت های مختلط مرکب است از شرکت مختلط سهامی و مختلط غیر سهامی. در این شرکت ها ، همان گونه که از بودن کلمه " مختلط " در اسم شرکت پیداست، اختلاط و آمیختگی شریک وجود دارد.
در این گونه شرکت ها ، شرکاء بر دو نوع هستند : شریک " ضامن " و شریک " با مسئولیت محدود " .
در شرکت مختلط غیرسهامی، شریک ضامن و شریک سهامدار در شرکت مختلط سهامی شریک با مسئولیت محدود و شریک سهامدار در برابر بدهی های شرکت تا میزان سهام و آورده مسئولیت دارد و دارائی شخصی آن ها به هیچ عنوان وثیقه طلب طلب کاران شرکت نیست. وضع آنان از این لحاظ، عیناَ همان وضع سرمایه گذاران یعنی شرکاء و سهامداران، در شرکت های سرمایه است. اما شریک ضامن، قطع نظر از مقدار سرمایه خود در شرکت ، مسئولیت پرداخت دیوت شرکت است و دارائی شخصی او مانند دارائی شرکت وثیقه طلب طلب کاران شرکت می باشد. هر گاه شریک ضامن دو نفر یا بیشنر باشند، در این صورت مسئولیت آن ها تضامنی بوده و در مقابل طلب کاران شرکت عیناَ همان وضع شرکای شرکت تضامنی را خواهند داشت.
د) شرکت های کمیتی
برخی به جای این قسم نام شرکت های تعاونی را برگزیده اند. در این شرکت ها تعداد سرمایه گذاران زیاد است، سوددهی و میزان سرمایه زیاد نیست . شرکت در جهت رفاه اعضاء تشکیل می گردد لذا مسئولیت خاصی برای شرکا در قانون مطرح نگردیده است .

اختراعات و اکتشافات در زمینه های مختلف علمی و صنعتی و کشاورزی مسائل مختلفی را مطرح کرده است. اخذکارت بازرگانی با توجه به اینکه اختراع و اکتشاف حاصل زحمت ، ابتکار ، ذوق ، استعداد و نبوغ مخترع و مکتشف است ، در این صورت آیا منصفانه است که حقوق او نسبت به اختراع و اکتشاف ندیده گرفته شود و حاصل کار او مجاناَ در اختیار سرمایه داران قرار گرفته تا با سرمایه گذاری در حاصل کار دیگران استفاده سرشار ببرند ولی خود مخترع و مکتشف که کار او ممکن است حاصل سال ها تلاش و رنج باشد بهره ای از کار خود نبرند ؟ و اگر قرار باشد امتیاز انحصار اختراع و اکتشاف بدون قید و شرط در اختیار صاحب آن باشد در این صورت ممکن است جامعه از یک امتیاز بزرگ اجتماعی ، صنعتی یا کشاورزی محروم شده و از این راه متحمل زیان گردد. مجموع این مسائل منجر به تصویب مقرراتی گردیده که هم حقوق مخترع و مکتشف را ملحوظ داشته و هم حقوق حقوق جامعه را . در ذیل ، ضمن توضیح راجع به اختراع و الزامات قانونی آن ، مراحل مربوط به ثبت اختراع را گام به گام مورد بحث قرار می دهیم :

• تعریف اختراع

اختراع عبارت است از طرح ریزی مربوط به تهیه و ساخت یک وسیله یا کالای جدیدی که در صنعت ، کشاورزی ، بازرگانی و غیره کاربرد داشته باشد مانند اختراع اتومبیل ، هواپیما ، یخچال ، تلویزیون و از این قبیل .
ماده 26 قانون ثبت علائم و اختراعات مقرر می دارد : " هر قسم اکتشاف یا اختراع جدید در شعب مختلف صنعتی یا فلاحتی به کاشف یا مخترع آن حق انحصاری می دهد که بر طبق شرایط و مدت مقرر در این قانون از اکتشاف یا اختراع خود استفاده نماید مشروط بر اینکه اکتشاف یا اختراع مزبور مطابق مقررات این قانون در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسید باشد ...:"
اگرچه در ماده 26 مذکور در فوق کلمه اکتشاف و اختراع پشت سر هم به صورت مترادف آمده و تعریف کاملی نیز از آن در قانون بیان نشد ه ولی این دو واژه با یکدیگر فرق دارند.
به طور کلی ،عناصر تعریف و مراحل مختلف آن به شرح ذیل است :
1. طرح ریزی یک وسیله و یک کالا که در حقیقت نتیجه فکر ، ابتکار و خلاقیت صاحب آن است.
2. مرحله ساخت آن است که طرح باید قابلیت انتقال از فکر به عمل و پیاده شدن را داشته باشد. این مرحله ممکن است به وسیله صاحب فکر ( مخترع ) انجام شود یا دیگری .
3. اگرچه در قانون فقط " شعب مختلف صنعتی یا فلاحتی " اشاره شده است ولی قاعدتاَ نباید این قید ، قید حصری باشد و باید آن را به عنوان تمثیل تلقی کرد. بنابراین اختراع ممکن است در هر زمینه ای تحقق پیدا کند.
4. اختراع باید جدید باشد و سابقه نداشته باشد والا اختراع نیست بلکه شبیه سازی است.

• الزامات قانونی ثبت اختراع

طبق ماده فوق ثبت اختراع در ایران اختیاری است ولی اختراع در صورتی مورد حمایت قرار می گیرد که طبق شرایط مندرج در قانون به ثبت رسیده باشد. محل ثبت در اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران است.
ماده 27 قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات مقرر می دارد : هر کس مدعی یکی از امور ذیل باشد می تواند تقاضای ثبت نماید :
1. ابداع هر محصول صنعتی جدید
2. کشف هر وسیله جدید یا اعمال وسایل موجود به طریق جدید برای یک نتیجه یا محصول صنعتی یا فلاحتی
ممکن است یک چیزی اختراع شود ولی در مراحل بعدی اختراع تکمیل شود ، در این صورت برای برخورداری از حمایت قانون نسبت به تکمیل اختراع ، تکمیل آن نیز باید به ثبت برسد.
در مورد ثبت اختراع موارد ذیل قابل توجه است :
اولاَ : هر اختراع یا تکمیل اختراع یا اکتشافی که قبل از تاریخ تقاضای ثبت خواه در ایران خواه در خارجه به نحوی از طریق رسانه های گروهی معرفی شده و یا به مورد عمل و استفاده درآید ، اختراع و اکتشاف جدید محسوب نمی شود.
ثانیاَ : در صورتی که حق اختراع و اکتشاف از طریق ارث به دیگری منتقل شود یا به نحو دیگری واگذار شود ، در صورتی انتقال معتبر است که به نام مالک جدید به ثبت برسد . ( هر نوع واگذاری این گونه حقوق باید به موجب سند رسمی باشد والا اعتبار ندارد ) . حتی اگر انتقال در خارج انجام شده باشد ، در ایران وقتی اعتبار دارد که به ثبت رسیده باشد.
ثالثاَ : ثبت اختراع مستلزم پرداخت هزینه مخصوصی است به نام حق الثبت که در موقع ثبت و همه ساله باید از طرف کسی که اختراع به نام او ثبت می شود پرداخت شود.
رابعاَ : برای امور ذیل نمی توان تقاضای ثبت نمود :
1. نقشه های مالی
2. هر اختراع یا اکتشاف یا تکمیل آن که مخل انتظامات عمومی یا منافیات عفت یا مخالف حفظ الصحه عمومی باشد.

• مراحل ثبت اختراع

با رعایت شرایطی که گفته شد ، در ذیل به توضیح مراحل ثبت اختراع می پردازیم. شایان ذکر است ، چنانچه در هر یک از مراحل ثبت با مشکل و یا سوالی مواجه شدید می توایند با ما تماس حاصل فرمایید. همکاران مجرب ما در موسسه حقوقی فکر برتر ، با سال ها تجربه ی موفق در این زمینه ، آماده ی ارائه ی خدمات به شما عزیزان می باشند.
- گام اول
برای ثبت اختراع ، در ابتدا مدارک ذیل را آماده کنید.
1- اظهارنامه اختراع ( 3 نسخه )
برای ثبت اختراع ، مخترع باید تقاضای ثبت را مطابق اظهارنامه که طبق نمونه های چاپی از طرف اداره ثبت تهیه شده است در سه نسخه به فارسی تنظیم و امضاء نموده و به اداره ثبت تسلیم نماید. چنانچه اسناد ضمیمه اظهارنامه و سایر اسناد مربوط، به زبان دیگری غیر از فارسی باشد ،ارائه اصل مدارک مورد نیاز همراه با ترجمه عادی کامل آن ها الزامی است.مع ذلک اگر ترجمه کامل این مدارک برای متقاضی میسر نباشد،می تواند خلاصه آن ها را به فارسی ضمیمه نماید.مرجع ثبت در صورت لزوم می تواند در جریان بررسی اظهارنامه،ترجمه رسمی مدارک مزبور را مطالبه کند.چنانچه اصطلاحات فناوری و علمی به کار رفته در اسناد مذکور،معادل فارسی نداشته باشند،ذکر همان اصطلاحات کفایت می کند.
در تنظیم و تسلیم اظهارنامه موارد ذیل باید رعایت گردد:
الف- نام و سایر اطلاعات لازم در خصوص متقاضی، مخترع و نماینده قانونی او ، در صورت وجود و عنوان اختراع در اظهارنامه درج شود.
ب-در مواقعی که متقاضی شخص مخترع نیست،مدارک دال بر سمت قانونی وی همراه اظهارنامه تحویل گردد.
ج- ادعای مذکور در اظهارنامه، گویا و مختصر بوده و با توصیف همراه باشد،به نحوی که برای شخص دارای مهارت عادی در فن مربوط واضح و کامل بوده و حداقل یک روش اجرایی برای اختراع ارائه کند.
همچنین ذیل امضاء اشخاص حقوقی متقاضی ثبت ممهور به مهرگردد.
2- توصیف اختراع ( 3 نسخه )
خلاصه توصیف اختراع باید مستقیماَ زمینه ی فنی ای که اختراع به آن تعلق دارد را تعیین کند تا در جستجوی سوابق اختراع ادعایی مورد استفاده قرار گیرد.در خلاصه اختراع نکات ذیل باید در نظر گرفته شود:
1- با عنوان اختراع شروع شود و مشتمل بر 70 تا 200 کلمه باشد.
2- مشکل فنی،اساس راه حل ارائه شده برای آن و کاربرد یا کاربردهای اصلی اختراع را اجمالاَ روشن نماید.
3- در صورت لزوم،مشتمل بر فرمول های شیمیایی یا معادلات ریاضی باشد تا براساس آن ها ویژگی های اختراع به بهترین شکل بیان شود.
4- در صورتی که برای توضیح اختراع ارجاع به نقشه های ارجاع دهنده به هر یک از نقشه ها در داخل پرانتز ذکر گردد.
5- عدم بیان ارزش و مزایای اختراع.
وفق ماده ی 14،خلاصه توصیف فقط برای بیان اطلاعات اختراع به کار می رود و نمی تواند مبنای تفسیر برای تعیین حدود ادعا باشد.
چنانچه نقشه ها،نمودارها و جداول،بخشی از ضمیمه اظهارنامه اختراع باشند در ترسیم آن ها باید نکات ذیل رعایت شوند:
1- در یک روی صفحه کاغذ با دوام و در قطع A4، با خطوط پر رنگ و یکدست مشکی و غیررنگی کشیده شده و ترجیحاَ در رسم آن ها از ابزارهای فنی نقشه کشی استفاده شود و حداکثر حاشیه اوراق به ترتیب از بالا5/2 سانتی متر از چپ 5/1 سانتی متر،از راست 5/2 سانتی متر و از پایین 1 سانتی متر باشد.
2- وضوح و شفافیت نقشه ها به نحوی باشد که امکان تکثیر یا تصویر برداری آن میسر شود.
3- تمام عناصر نقشه یا نمودار دارای مقیاس یکسان باشد مگر آنکه برای فهم اختراع،برجسته نمودن بخش خاصی از نقشه و یا نمودار ضروری باشد.
4- تا حدامکان به صورت عمودی در صفحه قرار گیرد.
5- اعداد،حروف و نشانه ها به طور روشن ذکر شده و خوانا باشند.
6- شامل نشانه هایی باشد که در توصیف بتوان به آن ها ارجاع داد.
7- صفحات باید به ترتیب شماره گذاری شده و ترجیحاَ نشان دهنده ی شماره آن صفحه از کل صفحات باشد.
8- هیچ توضیحی نباید روی نقشه ها وجود داشته باشد مگر در مورد جداول و نمودارها.
9- در صورتی که هر یک از نقشه ها،نمودارها و جداول در بیش از یک صفحه باشد،کل صفحات باید بدون حذف بخشی از آن ها،شامل نشانه هایی مستقل از شماره صفحات باشد به نحوی که ارتباط و تمامیت قسمت ها را با یکدیگر روشن سازد.
چنانچه در اظهارنامه،توصیف،خلاصه توصیف،ادعا یا ادعاها و نقشه ها،به واحدهای اندازه گیری وزن و حرارت،انرژی،نور،صدا،مغناطیس و از این قبیل امور اشاره شده باشد،از قواعد متعارف باید استفاده شود.
سایر ضمایم اظهارنامه،به جز نقشه،نمودار و جدول،باید روی کاغذ دارای قطع A4 درج و نکات ذیل در مورد آن ها مراعات گردد.
3- ادعا یا ادعاهای اختراع
مطابق ماده 11 ادعای اختراع باید عناصر اختراعی را که حمایت از آن درخواست شده درچهارچوب مشخصه فنی تعیین کند .هر اختراع می تواند مشتمل بر یک یا چند ادعا باشد.ادعا یا ادعا ها باید صریح و منجز بوده و دارای شرایط ذیل باشد:
الف) معقول بودن تعداد آنها.
ب ) فراتر از اطلاعات افشا شده نباشد.
ج ) بیان ویژگی های فنی مثبت
4-خلاصه ای از توصیف اختراع
وفق مواد 13و14 خلاصه مشتمل بر 70 تا 200 کلمه و فقط برای بیان اطلاعات اختراع و درصورت لزوم مشتمل بر فرمول شیمیایی یا معادلات ریاضی باشد.
5- نقشه یا نقشه ها در صورت لزوم
چنانچه نقشه ها ،نمودار ها و جداول بخشی از ضمیمه اظهارنامه اختراع باشند در ترسیم آن ها باید نکات ذیل رعایت شوند:
الف) در روی کاغذ بادوام و در قطع A4.با خطوط پر رنگ و یک دست مشکی و غیر رنگی کشیده شود و ترجیحاَ در رسم آن ها از ابزارهای فنی نقشه کشی استفاده شود و حداکثر حاشیه اوراق به ترتیب از بالا 5/2 سانتی متر از چپ 5/1 سانتی متر، از راست 5/2 سانتی متر و از پایین 1 سانتی متر باشد.
ب ) وضوح و شفافیت نقشه ها به نحوی باشد که امکان تکثیر یا تصویر برداری آن میسر شود.
ج ) تمام عناصر نقشه یا نمودار دارای مقیاس باشد مگر آنکه برای فهم اختراع ، برجسته نمودن بخش خاصی از نقشه و یا نمودار ضروری باشد.
د ) تا حدامکان به صورت عمودی در صفحه قرار گیرد.
هـ) اعداد، حروف و نشانه ها به طور روشن ذکر شده و خوانا باشند.
و ) شامل نشانه هایی باشد که در توصیف بتوان به آن ها ارجاع داد.
ز ) صفحات باید به ترتیب شماره گذاری شده و ترجیحاَ نشان دهنده شماره آن صفحه از کل صفحات باشد.
ح ) هیچ توضیحی نباید روی نقشه وجود داشته باشد مگر در مورد جداول و نمودارها.
ی) در صورتی که هر یک از نقشه ها،نمودارها و جداول در بیش از یک صفحه باشد،کل صفحات باید بدون حذف بخشی از آن ها،شامل نشانه هایی مستقل از شماره صفحات باشد به نحوی که ارتباط و تمامیت قسمت ها را با یکدیگر روشن سازد.
6-مدارک مثبت هویت متقاضی و مخترع
الف) مدارک مثبت هویت متقاضی
اشخاص حقیقی: کپی شناسنامه و کپی کارت ملی
اشخاص حقوقی: آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت کپی شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاء
ب) مدارک مثبت هویت مخترع
ارائه کپی شناسنامه و کارت ملی مخترع
7-درخواست کتبی مبنی بر عدم ذکر اسم مخترع،چنانچه مخترع نخواهد اسم وی ذکر شود.
8-مدارک مربوط به حق تقدم که باید هم زمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
9- مدارک نماینده قانونی : درصورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی (وکیل، دارنده یا دارندگان حق امضا برای اشخاص حقوقی و ...) به عمل آید.
9-رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
- گام دوم :
پس از تهیه مدارک فوق ، به سامانه اداره کل مالکیت صنعتی ( قسمت ثبت اظهارنامه ) مراجعه نموده و بعد از قبول تعهد نامه جهت رعایت مواد قانونی و انتخاب نوع اظهارنامه ( مبنی بر ثبت یک اظهار نامه جدید و اعتراض به ثبت اظهارنامه اختراع ) مراحل ثبت اظهارنامه در سامانه را به دقت تکمیل نمایید.
مراحل ثبت اظهارنامه در سامانه به شرح ذیل است :
_ درج اطلاعات اظهارنامه ( شامل مالکیت اظهارنامه ، نماینده قانونی ، دریافت کننده ابلاغ و ...)
مالکیت اظهارنامه :
مالک اظهارنامه کسی است که اختراع به نام او و با تقاضای او ثبت می شود که می تواند یک شخص حقیقی باشد یا یک شخص حقوقی. در این مرحله چنانچه متقاضی یک شخص باشد به عنوان مالک درج و اطلاعات مربوط به او وارد می شود و اگر مالک بیش از یک نفر باشد سایر مالکین با رعایت اولویت درج می گردند.
نماینده قانونی :
نماینده ی قانونی که می تواند صاحب امضاء شرکت، وکیل دادگستری، دفتر حقوقی و نماینده قانونی معرفی شده باشد. چنانچه متقاضی، نماینده قانونی یا وکیل نداشته باشد گزینه مرحله بعد را باید انتخاب نماید و مشخصات مالک درج می گردد و اگر دارای وکیل دادگستری باشد اطلاعات آن وکیل می بایست درج گردد. دفاتر حقوقی نیز به عنوان نماینده قانونی محسوب می شوند.
دریافت کننده ابلاغ :
دریافت کننده ی ابلاغ، می تواند شخصی حقوقی باشد یا یکی از مالکین یا یکی از نمایندگان قانونی باشد.
مشخصات مخترع:
درج مشخصات شخص مخترع ضروری است که الزاما باید شخص حقیقی باشد و در صورتی که نمی خواهد نام او در گواهی نامه اختراع قید شود باید کتباَ نامه ی عدم قید نام مخترع را ضمیمه اظهارنامه کند.
عنوان و خلاصه ی اختراع :
قید عنوان اختراع امری الزامی است که باید نو آورانه، تکنیکی و مختصر باشد. خلاصه اختراع صرفاَ برای اطلاعات فنی است که در واقع وضعیت موجود در زمینه اختراع و راه حل ارائه شده به طور خلاصه درج می شود.
ادعای حق تقدم:
ادعای حق تقدم، توسط اشخاصی که اختراع خود را در قلمرو یکی از اعضای کنوانسیون پاریس ثبت کرده اند پر می شود. ( پر نمودن فرم به زبان اصلی و با ترجمه رسمی دادگستری)
بارگذاری و بازبینی اطلاعات و ضمائم.
انتخاب گزینه بارگذاری پیوست جهت پیوست نمودن ضمائم و سپس انتخاب تصویر مدرک مورد نظر و ارسال پیوست .
پس از طی مراحل مذکور ، اطلاعات وارد شده را بازبینی کرده و در صورت صحت اطلاعات وارد شده و عدم مغایرت ، بر روی گزینه ی تایید کلیک نمایید.
_ پرداخت هزینه و دریافت شماره اظهارنامه
پرداخت هزینه ها به صورت اینترنتی و به صورت آنلاین انجام می شود.( برای مالکین ایرانی) و برای غیر ایرانی ها معادل ارزی هزینه ها و تعرفه های ثبتی بر مبنای فرانک سوئیسی اعمال می گردد. ( به صورت واریز به شماره حساب بانک ملی به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی. سپس ارسال تصویر فیش و مراحل ثبت اظهارنامه یا درخواست).
بعد از پرداخت اینترنتی، شماره اظهارنامه به شخص داده خواهد شد.
طبق ماده 29 آیین نامه ثبت علائم و اختراعات از تاریخ وصول اظهارنامه ، متصدی شعبه ثبت اختراعات ،آن را از لحاظ تطبیق با مقررات قانون و مواد آیین نامه حاضر مورد مطالعه قرار می دهد و در صورتی که نواقصی در اظهارنامه مشاهده شود مراتب را در سامانه به متقاضی اطلاع می دهد.
ماده 30 آیین نامه ثبت علایم و اختراعات مقرر می دارد : در صورتی که اظهارنامه صحیح و قانونی تشخیص داده شود اختراع در دفتر مخصوصی با قید مراتب ذیل به ثبت خواهد رسید :
1.شماره ثبت
2.شماره دفتر اظهارنامه
3.تاریخ وصول اظهارنامه با تعیین ساعت ، روز ، ماه و سال
4.نام و نشانی کامل تسلیم کننده اظهارنامه
5. نام و نشانی وکیل درخواست کننده اختراع اگر اختراع توسط وکیل درخواست ثبت شده باشد.
6.موضوع اختراع
7.مدت اعتبار ورقه اختراع
8.شماره ثبت و مدت اعتبار اختراع در خارجه
9. تاریخ ثبت اختراع
10 . امضای رییس شعبه ثبت علایم تجاری و اختراعات
11. امضای درخواست کننده ثبت اختراع یا نماینده او
تبصره – در دفتر ثبت اختراعات برای هر اختراع دو صفحه تخصیص داده خواهد شد .هر تغییر و تکمیلی نسبت به موضوع اختراع و همچنین کلیه نقل و انتقالاتی که جزئاَ و یا کلاَ نسبت به اختراع واقع می شود باید در صفحات مزبور ثبت گردد.
پس از ثبت اختراع ورقه اختراعی که به صاحب اختراع یا نماینده او داده می شود باید شامل نکات ذیل باشد : ( ماده 31)
1. شماره ثبت اختراع
2. تاریخ ثبت اختراع
3. شماره دفتر اظهارنامه
4. موضوع اختراع
5. تاریخ تسلیم اظهارنامه
6. نام و نشانی کامل صاحب اختراع و وکیل او
7. نشانی صاحب اختراع در ایران
8. مدت اعتبار ورقه اختراع
9. شماره ثبت و مدت اعتبار در خارجه
10. امضای رئیس شعبه ثبت علائم تجاری و اختراعات
11. امضای مدیر کل ثبت
12. شماره و تاریخ صدور ورقه اختراع
یک نسخه از توصیف اختراع و خلاصه آن و نقشه ها به وسیله قیطان یا منگنه به ورقه اختراع ملصق و مهر می شود.
ماده 32- در ظرف سی روز پس از ثبت هر اختراع اداره مربوطه ثبت آگهی که شامل مراتب ذیل است منتشر خواهد نمود :
- شماره ثبت اختراع
- مدت اعتبار ورقه اختراع
- نام صاحب اختراع و نشانی کامل او
- موضوع اختراع
آگهی مزبور به امضای رئیس شعبه ثبت علائم تجاری و اختراعات در روزنامه رسمی کشور منتشر خواهد شد.
وفق ماده 33 ، مدت اعتبار ورقه اختراع از تاریخ تسلیم اظهارنامه محسوب می گردد. مدت اعتبار ورقه اختراع در ایران بر حسب تقاضای مخترع پنج یا ده یا پانزده یا منتهی بیست سال خواهد بود و در موقع دریافت اظهارنامه ثبت اختراع اداره ثبت حق الثبتی طبق تعرفه مقرر و مبالغی برای هزینه تهیه اظهارنامه و آگهی های مربوط اخذ می نماید.

معمولاَ کلیه شرکت ها برای فسخ و انحلال شرکت مقررات مخصوصی در نظر می گیرند و در مواردی که ترتیب مخصوصی در شرکت نامه یا در اساسنامه شرکت پیش بینی نشده است ،اخذکارت بازرگانی قانون مقررات کلی برای این موضوع در نظر گرفته است. البته باید بین انحلال و فسخ شرکت تفاوتی قائل شد ، انحلال در موردی است که طبق قانون با تراضی شرکاء شرکت از بین می رود در صورتی که فسخ از طرف یکی از شرکاء به عمل می آید و در بعضی موارد ملازمه با انحلال شرکت ندارد و ممکن است بعد از فسخ شرکت به کار خود ادامه دهد.

مواد 136 تا 149 قانون تجارت موارد انحلال و فسخ شرکت تضامنی را به شرح ذیل مقرر می دارد :
1- در مواردی که شرکت برای منظور معینی تشکیل می شود ، اگر منظور شرکت عملی گردد یا اینکه انجام منظور شرکت غیر ممکن گردد ، شرکت منحل می شود. زیرا عقد شرکت برای امر معین بوده و به غیر از آنچه شرکاء در نظر داشته اند ، شرکت اختیار ندارد به امر دیگری مبادرت کند. بنابراین بعد از انجام عمل موضوع عقد پایان یافته است ، به همین ترتیب اگر انجام عمل غیر ممکن گردد چون دیگر وجود شرکت بلاموضوع است ، شرکت منحل می گردد.
2- در صورتی که شرکت برای مدت معینی تشکیل شده باشد ، پس از سپری شدن مدت شرکت منحل می گردد. زیرا در این مورد رضایت شرکاء برای مشارکت با یکدیگر محدود به مدت معینی بوده است و بعد از اتمام مدت مزبور دیگر شرکت بلاموضوع است.
3- در صورت ورشکستگی شرکت – تجار عموماَ در صورتی که نتوانند از عهده تعهدات خود برآیند ، طبق قانون تجارت ورشکسته اعلام می شوند و طبق مقررات ورشکستگی تصفیه امور آنان انجام می گیرد. چون شرکت نیز بازرگان محسوب می گردد در صورت ورشکستگی منحل می شود و دارایی آن طبق مقررات تصفیه امور ورشکستگی بین طلبکاران تقسییم می گردد.
در سه مورد فوق انحلال شرکت قهری است و به محض حصول یکی از شرایط بالا شرکت منحل شده قلمداد می شود ، ولی شرکاء شرکت در موارد 1 و 2 می توانند به تراضی کلیه شرکاء از انحلال شرکت جلوگیری کنند. به این ترتیب که در مورد اول موضوع شرکت را وسیع تر معین کنند یا آن را تغییر بدهند و در مورد دوم قبل از خاتمه مدت شرکت را تمدید کنند. اغلب حقوقدانان و همچنین اداره ثبت شرکت ها تغییر موضوع شرکت یا مدت شرکت را قبل از حصول به شرط انحلال معتبر می دانند ، ولی بعد از حصول شرط انحلالی یعنی در مورد اول بعد از آنکه محقق گردید که منظور شرکت عملی شده یا انجام آن غیر ممکن گردیده است و همچنین بعد از خاتمه مدت شرکت آیا تصمیم شرکاء می تواند از انحلال جلوگیری کند یا خیر ؟ رویه ای که فعلاَ در اداره ثبت شرکت ها مجری است ، آنست که بعد از حصول شرایط انحلال شرکتی دیگر موجود نیست که درباره آن بتوان تصمیمی اتخاذ نمود و چنانچه شرکاء مایل باشند به همکاری خود ادامه دهند ، حتماَ باید شرکت جدیدی تشکیل دهند. به نظر دکتر حسن ستوده تهرانی ، در کتاب حقوق تجارت ( جلد اول ) ، استدلال اداره ثبت شرکت ها صحیح به نظر می رسد ، زیرا عقد شرکت موکول به امر معین یا مدت معین بوده است و بعد از انجام موضوع شرکت یا انقضای مدت قرارداد و تعهد شرکت به خودی خود خاتمه یافته است و دیگر شرکتی وجود ندارد که درباره آن تصمیم گرفته شود.
4- در صورت تراضی تمام شرکاء در شرکت تضامنی انحلال شرکت موکول به تصمیم کلیه شرکاء است. زیرا کلیه تصمیمات اساسی شرکت باید به اتفاق آراء گرفته شود و بدیهی است که طرفین هر قرارداد حق دارند در هر مورد تغییراتی بدهند یا آن را لغو نمایند. بنابراین در صورت تراضی شرکاء شرکت منحل خواهد شد.
5- در صورتی که یکی از شرکاء به دلایلی انحلال شرکت را از محکمه تقاضا نماید و محکمه دلایل مزبور را موجه دانسته و حکم به انحلال شرکت بدهد. زیرا در بعضی موارد ممکن است در نتیجه اختلافات بین شرکاء یا تجاوزات یکی از شرکاء ادامه کار شرکت غیر مقدور باشد ، یا به ضرر سایرین تمام شود. در این صورت هر یک از شرکاء می توانند به محکمه مراجعه نمایند و تقاضای انحلال شرکت را بنماید و محکمه پس از رسیدگی به دلایل طرفین اگر تشخیص داد که تقاضای انحلال موجه است ، حکم به انحلال شرکت می دهد.

از جمله شرکت هایی که در ماده 20 قانون تجارت به آن اشاره شده است، شرکت سهامی است. ثبت شرکتها شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.
ماده 4 لایحه اصلاح قانون تجارت می گوید :
شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود : شرکت سهامی عام و شرکت سهامی خاص
شرکت های سهامی از جمله مهم ترین شرکت های تجاری به حساب می آیند و اهمیت آن ها به چند دلیل است :
اول – تعداد شرکا در این نوع شرکت ها معمولاَ زیاد است و در نتیجه در حالی که سرمایه هر یک از شرکا ممکن است به تنهایی قابل ملاحظه نباشد ، با این حال کل سرمایه شرکت ممکن است به میزان خیلی زیاد و قابل توجه باشد.
دوم – مسئولیت شرکا محدود به سهامی است که در شرکت دارند و در مقابل طلبکاران بیشتر از آن مسئولیتی ندارد.
سوم – تمام اعمال و معاملاتی که شرکت انجام می دهد تجاری محسوب می شود.
این خصوصیات موجب ایجاد امتیازاتی برای شرکت های سهامی به شرح ذیل شده است :
" کثرت سرمایه " و " کمی خطر " برای شریک . این دو امتیاز موجب شده است که شرکت های سهامی در ردیف شایع ترین و مطلوب ترین شرکت های تجاری درآیند ، زیرا با کثرت سرمایه امکان دست زدن به هر پروژه ای را برای این شرکت ها ممکن ساخته و امکان شریک شدن را با هر سرمایه ای ممکن می سازد و به فرض ورشکستگی شریک ، خطر آن برای شرکا قابل ملاحظه نیست.

• خصوصیات انحصاری شرکت های سهامی

برخی از خصوصیات شرکت های سهامی که منحصراَ در مورد شرکت های سهامی صدق می کند به قرار ذیل هستند :
1. تجاری بودن عملیات شرکت های سهامی
اگر چه در تعریف شرکت سهامی به تجاری بودن عملیات شرکت و تشکیل شرکت به منظور عملیات تجاری اشاره ای نشده است ( در حالی که در تعریف سایر شرکت ها این اشاره به عمل آمده است ) با این حال این امر از بدیهیات است.
از طرف دیگر با توجه به اینکه طبق بند اول ماده 2 قانون تجارت که " خرید یا تحصیل هر نوع مال منقول " را تجاری محسوب می دارد و همچنین ماده 4 قانون تجارت که صراحتاَ اعلام می دارد " معاملات غیر منقول به هیچ وجه تجاری محسوب نمی شود " شرکت ها به طور کلی نمی توانند موضوع فعالیت خود را معاملات غیر منقول قرار دهند ، ولی با توجه به ملاحظات فوق و به منظور توسعه عمران و آبادی ، لایحه اصلاحی در ماده 2 در قسمت شرکت های سهامی مقرر داشته است : " شرکت سهامی ، شرکت بازرگانی محسوب می شود ، ولو اینکه موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد " .
بنابراین شرکت های سهامی اگر موضوع فعالیت خود را عملیاتی قرار دهند که تجارتی نباشد مثل اینکه موضوع عملیات آن ها معاملات اموال غیر منقول باشد از قبیل خانه سازی ، سد ساری ، احداث اتوبان ، مع ذلک این شرکت ها بازرگانی محسوب می شوند. این خصوصیت منحصر به شرکت های سهامی است و سایر شرکت ها از این امتیاز برخوردار نیستند.
2. میزان سرمایه
سرمایه طبیعتاَ رکن اصلی و اساسی هر شرکت است و هیچ شرکتی بدون سرمایه اساساَ تشکیل نمی شود. مقنن برای هیچ شرکتی ، جز در مورد شرکت های سهامی ، حداقلی قائل نشده است و میزان سرمایه به عهده شرکا گذارده شده است. ولی در مورد شرکت های سهامی قانون حداقلی را در نظر گرفته است. ماده 5 لایحه اصلاحی مقرر می دارد : " در موقع تاسیس ، سرمایه شرکت های سهامی عام از پنج میلیون ریال و سرمایه شرکت های سهامی خاص از یک میلیون ریال نباید کم تر باشد. در صورتی که سرمایه شرکت بعد از تاسیس به هر علت از حداقل مذکور در این ماده کمتر شود باید ظرف یک سال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر تقدام به عمل آید یا شرکت به نوع دیگری از انواع شرکت های مذکور در قانون تجارت تغییر شکل یابد وگرنه هر ذینفع می تواند انحلال آن را از دادگاه صلاحیتدار درخواست کند. هر گاه قبل از صدور رای قطعی موجب درخواست انحلال منتفی گردد دادگاه رسیدگی را موقوف خواهد نمود " .
رعایت حداقل سرمایه در شرکت های سهامی آن اندازه اهمیت داشته است که قانون برای تخلف از آن ضمانت اجرایی تعیین کرده و ادامه آن را حتی موجب انحلال نیز دانسته است.
لازم به یادآوری است که از نظر حداکثر سرمایه ، هیچگونه محدودیتی برای هیچ یک از شرکت های هفت گانه وجود ندارد.
3. عده شرکا
عده شرکا اصولاَ بسته به نظر موسسین هر شرکت است و قاعدتاَ مقنن در این زمینه نباید دخالت کند ولی در مورد شرکت های سهامی به لحاظ حساسیت وضع این شرکت ها مقنن تقریباَ در همه مسائل دخالت کرده و مقررات محدود کننده ای به منظور حفظ حقوق شرکا و افراد ثالث خارج از شرکت وضع کرده است.
در مورد تعداد شرکا نیز لایحه اصلاحی در ماده 3 مقرر می دارد : " در شرکت سهامی تعداد شرکا نباید از سه نفر کمتر باشد " این حکم قاعدتاَ باید مربوط به شرکت های سهامی خاص باشد زیرا ماده 107 لایحه اصلاحی مقرر می دارد : " شرکت سهامی به وسیله هیات مدیره ای که از بین صاحبان سهام انتخاب شده و کلاَ یا بعضاَ قابل عزل می باشند اداره خواهد شد. عده اعضای هیئت مدیره در شرکت های سهامی عمومی نباید از پنج نفر کمتر باشد " .
اگر اعضای هیئت مدیره که از میان صاحبان سهام انتخاب می شوند از پنج نفر نباید کمتر باشد طبیعتاَ شرکای شرکت هم نمی توانند از پنج نفر کمتر باشند. بنابراین باید نتیجه گرفت که تعداد شرکای شرکت سهامی عام نباید از پنج نفر و شرکت های سهامی خاص از سه نفر کمتر باشد.